zaterdag 24 februari 2018

Laat je bemoedigen door Gloria Furman

Lieve moeders,

Soms hebben we even een bemoediging nodig. Een aansporing om onze ogen gericht te houden op de Heere Jezus. Om opnieuw te beseffen dat het moederschap een roeping is, waar Hij ons de kracht voor wil geven. Herken je dit? Kijk dan onderstaande korte video's:




In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Respect voor ouderen (/gezagsdragers)

Tijdens ons tweede gezinsmoment rondom 'respect', wilden we graag nadenken over respect voor oudere mensen of mensen die gezag over je hebben.

Als intro had mijn man een aantal dagelijkse situaties opgeschreven. Deze noemde hij en de kinderen moesten aangeven of het respectvol was of niet. Denk bijvoorbeeld aan: Er komt iemand oppassen en je wilt niet naar bed gaan, of: Je staat op van je stoel voor een ouder iemand zodat hij of zij kan zitten, enz. Als ze het respectvol vonden, mochten ze een geel briefje omhoog houden, als ze dit niet vonden, een roze.




Hierna vertelde ik het verhaal over de profeet Elisa die naar Bethel gaat. Onderweg komen er ongeveer 40 kinderen die de spot met hem drijven. De kinderen worden gestraft door 2 berinnen die uit de struiken komen en de kinderen doden. Dit keer vertelde ik met behulp van een platenboek van Ikeg over het leven van Elisa.

Als verwerking maakte ik dit werkblad. De kinderen mochten in de vakken tekenen of schrijven:



Dit was het resultaat van onze kleuter ;)



Ook had ik nog deze puzzel en deze kleurplaat geprint voor als ze klaar waren en er nog tijd over zou zijn.

Het was een fijn gezinsmoment waarin we echt met elkaar nadachten over hoe kunnen we aan anderen laten zien dat we respect voor hen hebben en waarom zouden we dit moeten doen? We doen het, omdat de Heere het graag wil. Hij heeft mensen boven ons gezet die gezag over ons hebben, thuis, in de kerk en op school. Als we hen eren, eren we eigenlijk God zelf!

In Hem verbonden,






zondag 11 februari 2018

Gezinsmoment - Respect voor de Heere

Via de site http://www.kidsofintegrity.com kwam ik onlangs op  een korte serie over 'respect'. De meeste dingen kan ik niet 1 op 1 over nemen voor onze eigen gezinsmomenten, maar toch bleef het idee wel 'hangen'. Vandaar dat we de komende keren wat pogingen wagen om een aantal aspecten van 'respect' uit te werken met de kinderen.

Het eerste gezinsmoment in deze korte serie, hebben we nagedacht over respect (eerbied) voor de Heere.

Als intro begon ik met een klein 'poppenspel' met wat handpoppen. Ik deed alsof een van de poppen aan het spelen was met een popje, zij gaat even iets halen, ondertussen komt er een andere handpop boven tafel en neemt het popje mee. Hij roept een vriendje en samen gaan ze spelen met het popje. Het meisje zoekt haar pop en weet niet waar deze is.



De kinderen vonden het erg leuk (en hun moeder niet minder). Ik vroeg na afloop hoe zij zich zouden voelen als iemand zonder te vragen hun speelgoed mee zou nemen en er zelf mee zou gaan spelen. Dat zouden ze natuurlijk niet leuk vinden. 'Wel een beetje gemeen en oneerlijk', zei 1 van de kinderen. 'Ja, dan heb je niet zoveel respect voor een ander', zei ik. Vervolgens legde ik het begrip respect kort uit. Daarna luisterden we naar de Bijbel.

We vertelden het verhaal uit Daniël 5 (m.b.v. deze platen), waarin koning Belsazar een feest houdt en de gouden en zilveren bekers laat halen uit de tempel. Ze drinken uit deze bekers, terwijl ze hun afgoden eren. Plotseling komt er een hand die op de muur de woorden: 'Mene, mene, tekel ufarsin' schrijft. Daniël wordt gehaald om het uit te leggen. Het koninkrijk van Belsazar komt nog dezelfde dag ten einde. Dit was de straf voor het feit dat hij zo onrespectvol was geweest t.o.v. de Heere.

We hebben met elkaar nog even gepraat over onszelf. Hebben wij wel eerbied voor de Heere? Hoe kunnen we dat laten zien? We kwamen al snel op eerbied tijdens het bidden, Bijbellezen, in de kerk, tijdens en het zingen, enz. Kinderen denken vooral in 'vormen' en die zijn ook zeker belangrijk. We hebben als gezin afgesproken hier met elkaar ook de komende tijd weer wat meer op te letten. Dus echt ogen dicht tijdens het bidden en stil zitten tijdens het Bijbel lezen, enz.

Als verwerking hadden we 2 verschillende werkjes:

Voor het eerste werkje had ik vooraf wit papier in wat restjes koude thee en koffie gelegd. Dit moet wel droog zijn voor je het werkje kunt gaan maken.
De oudste 2 kinderen kregen dit 'oude papier', zwarte fijnlijners en dit voorbeeld om na te schrijven:


Erbij mochten ze deze hand plakken, die ik in Word had vergroot:

Op het laatst maakten we het papier nog 'ouder' door er een randje langs te branden.

Dit was het resultaat:

 


De jongste 2 kregen deze kleurplaat. Van te voren had ik met wit krijt de woorden 'Mene, mene, ....' op de muur geschreven. Het was de bedoeling dat dit naar boven zou komen als ze er met waterverf overheen zouden komen. Je zag het wel een beetje, maar ik had het denk ik niet dik genoeg gedaan. Je kan dit ook met sterke lijm doen, dan werkt het sowieso erg goed.
Het zag er nu zo uit:


In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Grote Verzoendag

Vorige week werd in onze gemeente gepreekt over Grote Verzoendag. Omdat ik voor die dag nog geen gezinsmoment had voorbereid, besloten we ons gezinsmoment aan te laten sluiten bij de ochtenddienst.

Als intro had mijn man met onze oudste afgesproken dat hij met een zware rugzak binnen moest komen lopen.
Een aantal van onze kinderen kennen het verhaal 'de Christenreis' al goed, dus ze begrepen gelijk wat we probeerden uit te leggen. Hij liep met een zware tas, een beeld van onze zonden. Wat moest hij doen om weer rechtop te kunnen lopen? De tas afdoen.

Hierna legden we de link naar Grote Verzoendag. Ook de Israëlieten deden veel zonden, net als wij. Hoe konden zij vergeving van deze zonden krijgen? Ze moesten een offer brengen. Een keer per jaar was er een heel bijzondere dag, namelijk Grote Verzoendag. Een keer per jaar werd er een offer gebracht voor de zonden van het hele volk. Het was (is) de heiligste dag van het joodse jaar en daarmee de belangrijkste joodse feestdag. Ook was het de enige dag van het jaar waarop de Hoge Priester het Heilige der Heilige binnen mocht gaan.

Mijn man vertelde dit keer het verhaal en gaf de uitleg. Hij gebruikte hierbij dit filmpje:

Het filmpje is engels, dus de kinderen begrepen niet alles. Dat gaf niet. Steeds zetten we het filmpje even stil en gaven de uitleg en dan ging het weer verder.

We hebben natuurlijk de link gelegd naar de Heere Jezus. Hij was net zo volmaakt als de bok moest zijn. Hij nam de zonden op Zich en ging de dood in. Hij werd door God verlaten. Maar Hij was ook de Grote Hogepriester.

Om dit alles uit te beelden maakten we dit 'kunstwerk'. Het lijkt nu niet zo groot, maar is ongeveer een meter breed en 70 cm hoog.



Vooraf had ik een kleurplaat geprint van de hogepriester en van de Heere Jezus. Ook had ik een stuk behang opgezocht om alles op te plakken en tekenen. De 2 jongsten kleurden de kleurplaten. De oudste 2 tekenden de bok (op het behang), verfden het in en knipten een kruis uit bruin papier. We plakten alles bij elkaar en maakten met elkaar een achtergrond van waterverf. Toen alles droog was, schreven we de zonden op de bok en schreven we de tekst er nog onder. Het hangt hier nu te 'pronken' in de woonkamer. Het mooie is dat er hier veel kinderen over de vloer komen die meestal gelijk bij onze werkjes kijken. De kinderen leggen dan op hun eigen manier uit waar we het over gehad hebben. Zo geven zij het op eenvoudige wijze weer door aan hun vriendjes en vriendinnetjes.

In Hem verbonden,