maandag 8 januari 2018

Gezinstraditie oudjaarsavond

Heel graag wil ik jullie allemaal van harte Gods zegen wensen voor het jaar 2018! Graag maak ik jullie nog deelgenoot van onze 'gezinstraditie' sinds een aantal jaar met oudjaarsavond. Voor nu heb je er niet veel aan, maar misschien kunnen jullie het vast voorbereiden voor komende oudjaarsavond ;).

Sinds een paar jaar maken we als gezin een 'schilderij' over het achterliggende jaar. We kijken met elkaar de foto's door van het afgelopen jaar (een selectie ervan), halen herinneringen op en praten over de fijne momenten en de moeilijke momenten. Hierna denkt iedereen na over wat hij of zij wilt vastleggen van het afgelopen jaar. Iedereen mag om de beurt tekenen met stift en legt daarbij uit wat hij/zijn getekend heeft. Daarna verven we het in met waterverf. Het is bijna een avondvullende activiteit ;). 
Het schilderij hangen we in de woonkamer, waar het blijft hangen tot de volgende oudjaarsavond. 

Hieronder zien jullie de schilderijen van afgelopen 3 jaar:


 


Voor mij zijn deze schilderijen één van onze meest waardevolle spullen, dat begrijpen jullie misschien wel ;).

In Hem verbonden,


Gezinsmoment - Kerst - Zijn naam is Jezus

In de afgelopen adventstijd hadden we onze adventskalender ophangen over de namen van de Heere Jezus. Tussen de middag lazen we de Bijbelgedeelten die in de zakjes zaten. 's Avonds lazen we uit het gezinsdagboek 'God beter leren kennen', wat ook deels gaat over de namen van God. We hebben dus veel nagedacht over wat we kunnen leren van de verschillende namen van God / de Heere Jezus.

God beter leren kennen - Noordzij, Wietske & Weerd, Willemijn de & Smit, Erik

Met kerst waren we met de adventskalender toe aan de naam 'Jezus'. We hebben met het gezinsmoment hierbij aangesloten. Eigenlijk was het een heel eenvoudig gezinsmoment in deze drukke dagen. We lazen met elkaar de aankondiging van de geboorte van Jezus en de droom van Jozef waarin de engel opnieuw zegt dat het Kind Jezus moet heten. We legden uit wat de naam Jezus betekent: Jahwe redt. We vertelden dat er veel kinderen waren in die tijd die deze naam kregen. Ouders gaven hun zoon deze naam, omdat ze verlangden naar de Messias. De Heere Jezus kreeg ook deze naam, maar Hij zou echt vervullen wat Zijn Naam betekende, Hij zou de Redder zijn.

Hierna keken met elkaar een klein stukje van de film over het leven van de Heere Jezus, over de aankondiging van de Heere Jezus tot en met Zijn geboorte.

Als verwerking maakten we deze mooie slinger met daarop de namen van de Heere Jezus. De kinderen mochten zelf de namen verzinnen en erop schrijven. Ik maakte gebruik van dit document. We plakten de rondjes op goud, en versierden ze. De oudste 2 maakten ook een naamgedicht over de naam Jezus.




Zoals gezegd was het een eenvoudig moment met elkaar. De kinderen waren wat wiebelig, misschien doordat deze verhalen erg bekend zijn en veel verteld worden in deze tijd van het jaar, maar het was toch fijn met elkaar en ze genoten van het knutselen en schrijven.

We sluiten het gezinsmoment altijd af met een maaltijd. Dit keer wel extra gezellig ;).

In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Zelfvertrouwen of op God vertrouwen?


Het laatste gezinsmoment in deze serie deden we rondom de vraag: moeten we nu vooral veel zelfvertrouwen hebben, of juist meer vertrouwen op God? Je hoort natuurlijk veel spreken over zelfvertrouwen, hoe belangrijk dit is voor kinderen en hoe we dit kunnen stimuleren of helpen ontwikkelen. Ook ik vind het fijn als mijn kinderen het leven met een bepaalde zelfverzekerdheid tegemoet treden. Maar, ik wil er ook niet teveel de focus op leggen. Het vertrouwen dat ze hebben moet liggen in het feit dat ze weten Wie God is, in dat wat Hij voor hen deed en wie ze zijn in Hem. Daar hebben we tijdens dit gezinsmoment e.e.a. over geprobeerd uit te leggen.

Als intro vroeg ik aan de oudste om de piano even een stukje voor me op te tillen. Hij begon vol goede moed, maar kwam er al snel achter dat het onbegonnen werk was. Ik bleef hem stimuleren: 'Kom op, je moet gewoon vertrouwen dat je het kan! Geloof in jezelf! Als je het wilt, dan kun je het ook!', enz. De kinderen moesten grinniken om wat ik zei, want het hielp natuurlijk niet. Ook de meiden wilden het allemaal even proberen en ik bleef doorgaan met mijn opmerkingen, maar... de piano bleef waar hij was.
We praatten erover met elkaar hoe het kwam dat het toch niet lukte. En ik vroeg ook waarom het niet hielp om te zeggen dat ze zelfvertrouwen moesten hebben. De kinderen begrepen heel goed wat ik hen probeerde te vertellen door dit voorbeeld.

Hierna vertelde ik over Mozes bij de brandende struik. Hij kreeg een opdracht van de Heere waar hij zich niet bekwaam voor voelde. Hij had niets aan zelfvertrouwen, want hij wist dat hij het volk in zijn eigen kracht niet weg zou krijgen uit Egypte. Hij moest op God vertrouwen. Helaas is het moeilijk voor Mozes, net zoals het vaak ook moeilijk is voor ons. Wij weten nu hoe het afliep in Egypte, maar Mozes wist het niet. Hij was bang voor de Farao en vertrouwde onvoldoende op Gods almacht. Bij het vertellen gebruikten we deze platen. We legden uit dat wij soms ook dingen moeten doen die onmogelijk zijn, dingen waar we niet overheen zien of die te zwaar of te moeilijk lijken. Dan hebben we niets aan zelfvertouwen, maar mogen we weten dat God ons altijd zal geven wat we nodig hebben, wanneer we op Hem vertrouwen en Hem vragen ons nabij te zijn.

Tot slot maakten we deze knutsel van de brandende struik:

Je knipt eerst het sjabloon uit zwart papier, dan plak je plakfolie aan de achterkant en tot slot vul je het sjabloon met vliegerpapier of crepepapier. Als je het werkje vervolgens op het raam hangt, is het resultaat heel mooi.

In Hem verbonden,