vrijdag 6 juli 2018

Gezinsupdate (mét foto's)

Lieve mensen,

Eindelijk een berichtje rondom ons gezin. Zoals jullie wisten verwachtten we een kindje. We zijn heel dankbaar dat we eind maart een zoon mochten ontvangen! Zijn volledige naam betekent: de Heere heeft geholpen. En wat is hij die naam waard! De zwangerschap is echt pittig geweest en ik zag erg tegen de bevalling op omdat ik wat meer risico liep op complicaties. Maar ik heb mezelf echt in Zijn handen mogen overgeven. En Hij gaf een zeer voorspoedige bevalling en een prachtig jongetje. Wat is het dan heerlijk om nu weer 'mezelf' te zijn en weer met energie in het gezin te kunnen dienen. We genieten allemaal enorm van het kleine kereltje, al is het ook intensief. Terwijl ik dit typ, ligt hij klem naast me in de box en geeft me de meest gulle lachjes. Mijn hart is in aanbidding wanneer ik naar hem kijk en bedenk hoe ik me nu een jaar geleden voelde. Wat een berg lag er voor me... Maar ik mocht zoveel leren in het afgelopen jaar. De Heere heeft me laten zien dat Hij me liefheeft, ook als ik niks kan doen en afhankelijk ben van de hulp van anderen. Voor Hem hoeven we niet te presteren, we kunnen het niet verdienen, Hij houdt van ons, omdat Hij van ons houdt. Ik heb geleerd kwetsbaarder te zijn over m'n zwaktes en mijn vertrouwen in Hem is niet beschaamd. 

Ik kan jullie natuurlijk de foto's van de afgelopen maanden niet onthouden...














Dank voor de betrokkenheid van velen. Nog steeds kom ik weinig aan bloggen toe. De dagen zijn momenteel nog steeds vol voedingen, luiers, peutergezelligheid, heen en weer gaan naar school, huiswerkbegeleiding, goede gesprekken, onverwachte bezoekjes, enz., enz. Maar af en toe zal er zeker wat blijven komen.

Lieve groet en in Hem verbonden,

zondag 10 juni 2018

Gezinsmoment - Vergeving

In onze gemeente hebben we dit jaar elke maand een thema waar we gemeentebreed onderwijs over ontvangen, teksten bij memoriseren en over nadenken. Met onze gezinsmomenten proberen we daar (zo mogelijk) bij aan te sluiten.

Bij het thema 'vergeving' ging het m.n. over het vergeven van elkaar. Het niet vergeven van de ander kan grote negatieve gevolgen hebben in ons leven. Aad van de Sande zei altijd: wrok maakt je een wrak. Maar hoe komen we tot die vergeving? Wanneer je hier een goed boekje over wilt lezen is het boekje van Philip Nunn 'de veranderende kracht van vergeving' echt een aanrader!

Met de kinderen begonnen we als intro met het proeven van iets zoets en iets bitters (oké, citroensap is meer zuur dan bitter, maar ik had niet echt iets heel bitters in huis ;)). De kinderen wisten niet wat ze in hun mond kregen. Het zoete was een hapje verdunde siroop en het bittere dus citroensap. De vraag wat ze liever hadden, het zoete of het bittere, was natuurlijk niet moeilijk te beantwoorden. Het bittere was erg vies. Ik legde uit dat in ons hart soms ook bitterheid kan zijn en dat dit kan komen wanneer anderen ons pijn doen in ons hart en we dat niet vergeven. Dan groeit er een soort boosheid in je hart die we ook 'bitterheid' noemen.




Hierna hebben we nagedacht over de gelijkenis van de onrechtvaardige dienstknecht. De dienstknecht had een grote schuld die vergeven werd door de koning. Hij komt een andere dienstknecht tegen die een veel kleinere schuld bij hem heeft en gooit hem in de gevangenis  omdat deze hem niet kan betalen. Als de koning dit te horen krijgt, heeft hij geen genade meer en eindigt de dienstknecht zelf in de gevangenis. We gebruikten deze platen.

We hebben geprobeerd uit te leggen dat vergeving niet alleen is omdat God het vraagt, maar dat het ook is voor onszelf. De Heere vraagt het van ons, omdat het goed is voor ons. Hij heeft ons welzijn op het oog.

Als verwerking hadden we 'zoek de verschillen', deze kleurplaat en nog deze kleurplaat. Ook hingen we deze slinger op ter herinnering voor onszelf.


In Hem verbonden,





zaterdag 24 februari 2018

Laat je bemoedigen door Gloria Furman

Lieve moeders,

Soms hebben we even een bemoediging nodig. Een aansporing om onze ogen gericht te houden op de Heere Jezus. Om opnieuw te beseffen dat het moederschap een roeping is, waar Hij ons de kracht voor wil geven. Herken je dit? Kijk dan onderstaande korte video's:




In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Respect voor ouderen (/gezagsdragers)

Tijdens ons tweede gezinsmoment rondom 'respect', wilden we graag nadenken over respect voor oudere mensen of mensen die gezag over je hebben.

Als intro had mijn man een aantal dagelijkse situaties opgeschreven. Deze noemde hij en de kinderen moesten aangeven of het respectvol was of niet. Denk bijvoorbeeld aan: Er komt iemand oppassen en je wilt niet naar bed gaan, of: Je staat op van je stoel voor een ouder iemand zodat hij of zij kan zitten, enz. Als ze het respectvol vonden, mochten ze een geel briefje omhoog houden, als ze dit niet vonden, een roze.




Hierna vertelde ik het verhaal over de profeet Elisa die naar Bethel gaat. Onderweg komen er ongeveer 40 kinderen die de spot met hem drijven. De kinderen worden gestraft door 2 berinnen die uit de struiken komen en de kinderen doden. Dit keer vertelde ik met behulp van een platenboek van Ikeg over het leven van Elisa.

Als verwerking maakte ik dit werkblad. De kinderen mochten in de vakken tekenen of schrijven:



Dit was het resultaat van onze kleuter ;)



Ook had ik nog deze puzzel en deze kleurplaat geprint voor als ze klaar waren en er nog tijd over zou zijn.

Het was een fijn gezinsmoment waarin we echt met elkaar nadachten over hoe kunnen we aan anderen laten zien dat we respect voor hen hebben en waarom zouden we dit moeten doen? We doen het, omdat de Heere het graag wil. Hij heeft mensen boven ons gezet die gezag over ons hebben, thuis, in de kerk en op school. Als we hen eren, eren we eigenlijk God zelf!

In Hem verbonden,






zondag 11 februari 2018

Gezinsmoment - Respect voor de Heere

Via de site http://www.kidsofintegrity.com kwam ik onlangs op  een korte serie over 'respect'. De meeste dingen kan ik niet 1 op 1 over nemen voor onze eigen gezinsmomenten, maar toch bleef het idee wel 'hangen'. Vandaar dat we de komende keren wat pogingen wagen om een aantal aspecten van 'respect' uit te werken met de kinderen.

Het eerste gezinsmoment in deze korte serie, hebben we nagedacht over respect (eerbied) voor de Heere.

Als intro begon ik met een klein 'poppenspel' met wat handpoppen. Ik deed alsof een van de poppen aan het spelen was met een popje, zij gaat even iets halen, ondertussen komt er een andere handpop boven tafel en neemt het popje mee. Hij roept een vriendje en samen gaan ze spelen met het popje. Het meisje zoekt haar pop en weet niet waar deze is.



De kinderen vonden het erg leuk (en hun moeder niet minder). Ik vroeg na afloop hoe zij zich zouden voelen als iemand zonder te vragen hun speelgoed mee zou nemen en er zelf mee zou gaan spelen. Dat zouden ze natuurlijk niet leuk vinden. 'Wel een beetje gemeen en oneerlijk', zei 1 van de kinderen. 'Ja, dan heb je niet zoveel respect voor een ander', zei ik. Vervolgens legde ik het begrip respect kort uit. Daarna luisterden we naar de Bijbel.

We vertelden het verhaal uit Daniël 5 (m.b.v. deze platen), waarin koning Belsazar een feest houdt en de gouden en zilveren bekers laat halen uit de tempel. Ze drinken uit deze bekers, terwijl ze hun afgoden eren. Plotseling komt er een hand die op de muur de woorden: 'Mene, mene, tekel ufarsin' schrijft. Daniël wordt gehaald om het uit te leggen. Het koninkrijk van Belsazar komt nog dezelfde dag ten einde. Dit was de straf voor het feit dat hij zo onrespectvol was geweest t.o.v. de Heere.

We hebben met elkaar nog even gepraat over onszelf. Hebben wij wel eerbied voor de Heere? Hoe kunnen we dat laten zien? We kwamen al snel op eerbied tijdens het bidden, Bijbellezen, in de kerk, tijdens en het zingen, enz. Kinderen denken vooral in 'vormen' en die zijn ook zeker belangrijk. We hebben als gezin afgesproken hier met elkaar ook de komende tijd weer wat meer op te letten. Dus echt ogen dicht tijdens het bidden en stil zitten tijdens het Bijbel lezen, enz.

Als verwerking hadden we 2 verschillende werkjes:

Voor het eerste werkje had ik vooraf wit papier in wat restjes koude thee en koffie gelegd. Dit moet wel droog zijn voor je het werkje kunt gaan maken.
De oudste 2 kinderen kregen dit 'oude papier', zwarte fijnlijners en dit voorbeeld om na te schrijven:


Erbij mochten ze deze hand plakken, die ik in Word had vergroot:

Op het laatst maakten we het papier nog 'ouder' door er een randje langs te branden.

Dit was het resultaat:

 


De jongste 2 kregen deze kleurplaat. Van te voren had ik met wit krijt de woorden 'Mene, mene, ....' op de muur geschreven. Het was de bedoeling dat dit naar boven zou komen als ze er met waterverf overheen zouden komen. Je zag het wel een beetje, maar ik had het denk ik niet dik genoeg gedaan. Je kan dit ook met sterke lijm doen, dan werkt het sowieso erg goed.
Het zag er nu zo uit:


In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Grote Verzoendag

Vorige week werd in onze gemeente gepreekt over Grote Verzoendag. Omdat ik voor die dag nog geen gezinsmoment had voorbereid, besloten we ons gezinsmoment aan te laten sluiten bij de ochtenddienst.

Als intro had mijn man met onze oudste afgesproken dat hij met een zware rugzak binnen moest komen lopen.
Een aantal van onze kinderen kennen het verhaal 'de Christenreis' al goed, dus ze begrepen gelijk wat we probeerden uit te leggen. Hij liep met een zware tas, een beeld van onze zonden. Wat moest hij doen om weer rechtop te kunnen lopen? De tas afdoen.

Hierna legden we de link naar Grote Verzoendag. Ook de Israëlieten deden veel zonden, net als wij. Hoe konden zij vergeving van deze zonden krijgen? Ze moesten een offer brengen. Een keer per jaar was er een heel bijzondere dag, namelijk Grote Verzoendag. Een keer per jaar werd er een offer gebracht voor de zonden van het hele volk. Het was (is) de heiligste dag van het joodse jaar en daarmee de belangrijkste joodse feestdag. Ook was het de enige dag van het jaar waarop de Hoge Priester het Heilige der Heilige binnen mocht gaan.

Mijn man vertelde dit keer het verhaal en gaf de uitleg. Hij gebruikte hierbij dit filmpje:

Het filmpje is engels, dus de kinderen begrepen niet alles. Dat gaf niet. Steeds zetten we het filmpje even stil en gaven de uitleg en dan ging het weer verder.

We hebben natuurlijk de link gelegd naar de Heere Jezus. Hij was net zo volmaakt als de bok moest zijn. Hij nam de zonden op Zich en ging de dood in. Hij werd door God verlaten. Maar Hij was ook de Grote Hogepriester.

Om dit alles uit te beelden maakten we dit 'kunstwerk'. Het lijkt nu niet zo groot, maar is ongeveer een meter breed en 70 cm hoog.



Vooraf had ik een kleurplaat geprint van de hogepriester en van de Heere Jezus. Ook had ik een stuk behang opgezocht om alles op te plakken en tekenen. De 2 jongsten kleurden de kleurplaten. De oudste 2 tekenden de bok (op het behang), verfden het in en knipten een kruis uit bruin papier. We plakten alles bij elkaar en maakten met elkaar een achtergrond van waterverf. Toen alles droog was, schreven we de zonden op de bok en schreven we de tekst er nog onder. Het hangt hier nu te 'pronken' in de woonkamer. Het mooie is dat er hier veel kinderen over de vloer komen die meestal gelijk bij onze werkjes kijken. De kinderen leggen dan op hun eigen manier uit waar we het over gehad hebben. Zo geven zij het op eenvoudige wijze weer door aan hun vriendjes en vriendinnetjes.

In Hem verbonden,

maandag 8 januari 2018

Gezinstraditie oudjaarsavond

Heel graag wil ik jullie allemaal van harte Gods zegen wensen voor het jaar 2018! Graag maak ik jullie nog deelgenoot van onze 'gezinstraditie' sinds een aantal jaar met oudjaarsavond. Voor nu heb je er niet veel aan, maar misschien kunnen jullie het vast voorbereiden voor komende oudjaarsavond ;).

Sinds een paar jaar maken we als gezin een 'schilderij' over het achterliggende jaar. We kijken met elkaar de foto's door van het afgelopen jaar (een selectie ervan), halen herinneringen op en praten over de fijne momenten en de moeilijke momenten. Hierna denkt iedereen na over wat hij of zij wilt vastleggen van het afgelopen jaar. Iedereen mag om de beurt tekenen met stift en legt daarbij uit wat hij/zijn getekend heeft. Daarna verven we het in met waterverf. Het is bijna een avondvullende activiteit ;). 
Het schilderij hangen we in de woonkamer, waar het blijft hangen tot de volgende oudjaarsavond. 

Hieronder zien jullie de schilderijen van afgelopen 3 jaar:


 


Voor mij zijn deze schilderijen één van onze meest waardevolle spullen, dat begrijpen jullie misschien wel ;).

In Hem verbonden,


Gezinsmoment - Kerst - Zijn naam is Jezus

In de afgelopen adventstijd hadden we onze adventskalender ophangen over de namen van de Heere Jezus. Tussen de middag lazen we de Bijbelgedeelten die in de zakjes zaten. 's Avonds lazen we uit het gezinsdagboek 'God beter leren kennen', wat ook deels gaat over de namen van God. We hebben dus veel nagedacht over wat we kunnen leren van de verschillende namen van God / de Heere Jezus.

God beter leren kennen - Noordzij, Wietske & Weerd, Willemijn de & Smit, Erik

Met kerst waren we met de adventskalender toe aan de naam 'Jezus'. We hebben met het gezinsmoment hierbij aangesloten. Eigenlijk was het een heel eenvoudig gezinsmoment in deze drukke dagen. We lazen met elkaar de aankondiging van de geboorte van Jezus en de droom van Jozef waarin de engel opnieuw zegt dat het Kind Jezus moet heten. We legden uit wat de naam Jezus betekent: Jahwe redt. We vertelden dat er veel kinderen waren in die tijd die deze naam kregen. Ouders gaven hun zoon deze naam, omdat ze verlangden naar de Messias. De Heere Jezus kreeg ook deze naam, maar Hij zou echt vervullen wat Zijn Naam betekende, Hij zou de Redder zijn.

Hierna keken met elkaar een klein stukje van de film over het leven van de Heere Jezus, over de aankondiging van de Heere Jezus tot en met Zijn geboorte.

Als verwerking maakten we deze mooie slinger met daarop de namen van de Heere Jezus. De kinderen mochten zelf de namen verzinnen en erop schrijven. Ik maakte gebruik van dit document. We plakten de rondjes op goud, en versierden ze. De oudste 2 maakten ook een naamgedicht over de naam Jezus.




Zoals gezegd was het een eenvoudig moment met elkaar. De kinderen waren wat wiebelig, misschien doordat deze verhalen erg bekend zijn en veel verteld worden in deze tijd van het jaar, maar het was toch fijn met elkaar en ze genoten van het knutselen en schrijven.

We sluiten het gezinsmoment altijd af met een maaltijd. Dit keer wel extra gezellig ;).

In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Zelfvertrouwen of op God vertrouwen?


Het laatste gezinsmoment in deze serie deden we rondom de vraag: moeten we nu vooral veel zelfvertrouwen hebben, of juist meer vertrouwen op God? Je hoort natuurlijk veel spreken over zelfvertrouwen, hoe belangrijk dit is voor kinderen en hoe we dit kunnen stimuleren of helpen ontwikkelen. Ook ik vind het fijn als mijn kinderen het leven met een bepaalde zelfverzekerdheid tegemoet treden. Maar, ik wil er ook niet teveel de focus op leggen. Het vertrouwen dat ze hebben moet liggen in het feit dat ze weten Wie God is, in dat wat Hij voor hen deed en wie ze zijn in Hem. Daar hebben we tijdens dit gezinsmoment e.e.a. over geprobeerd uit te leggen.

Als intro vroeg ik aan de oudste om de piano even een stukje voor me op te tillen. Hij begon vol goede moed, maar kwam er al snel achter dat het onbegonnen werk was. Ik bleef hem stimuleren: 'Kom op, je moet gewoon vertrouwen dat je het kan! Geloof in jezelf! Als je het wilt, dan kun je het ook!', enz. De kinderen moesten grinniken om wat ik zei, want het hielp natuurlijk niet. Ook de meiden wilden het allemaal even proberen en ik bleef doorgaan met mijn opmerkingen, maar... de piano bleef waar hij was.
We praatten erover met elkaar hoe het kwam dat het toch niet lukte. En ik vroeg ook waarom het niet hielp om te zeggen dat ze zelfvertrouwen moesten hebben. De kinderen begrepen heel goed wat ik hen probeerde te vertellen door dit voorbeeld.

Hierna vertelde ik over Mozes bij de brandende struik. Hij kreeg een opdracht van de Heere waar hij zich niet bekwaam voor voelde. Hij had niets aan zelfvertrouwen, want hij wist dat hij het volk in zijn eigen kracht niet weg zou krijgen uit Egypte. Hij moest op God vertrouwen. Helaas is het moeilijk voor Mozes, net zoals het vaak ook moeilijk is voor ons. Wij weten nu hoe het afliep in Egypte, maar Mozes wist het niet. Hij was bang voor de Farao en vertrouwde onvoldoende op Gods almacht. Bij het vertellen gebruikten we deze platen. We legden uit dat wij soms ook dingen moeten doen die onmogelijk zijn, dingen waar we niet overheen zien of die te zwaar of te moeilijk lijken. Dan hebben we niets aan zelfvertouwen, maar mogen we weten dat God ons altijd zal geven wat we nodig hebben, wanneer we op Hem vertrouwen en Hem vragen ons nabij te zijn.

Tot slot maakten we deze knutsel van de brandende struik:

Je knipt eerst het sjabloon uit zwart papier, dan plak je plakfolie aan de achterkant en tot slot vul je het sjabloon met vliegerpapier of crepepapier. Als je het werkje vervolgens op het raam hangt, is het resultaat heel mooi.

In Hem verbonden,