dinsdag 21 november 2017

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Meer waard dan de vogels

Dit gezinsmoment vond ik zelf best lastig, omdat ik er niet echt een Bijbelverhaal bij kon vertellen. Eigenlijk doen we dat altijd wel, dus ik was benieuwd of dit wel een beetje zou landen

We begonnen met de vraag: 'Wat is bezorgdheid /bezorgd zijn?' Alles wat de kinderen noemden, schreef ik op. Opvallend was dat het meeste toch te maken heeft met sterven of ziek worden. Zij hebben nog geen zorgen over voedsel en kleding ;).



Hierna las ik  Mattheus 6: 25-34. Elke zin legde ik uit in kindertaal. De kinderen hoeven zich geen zorgen te maken óf ze kleding hebben, maar toch maken ze zich wel druk om hun kleren (soms), of ze wel leuk zijn, bijvoorbeeld. We konden het Bijbelgedeelte hierdoor wel wat dichterbij brengen. Ook legden we uit dat de Heere Jezus hier niet alleen praat over kleren en eten, maar dat het vooral gaat om het zorgen maken. We kunnen ons zorgen maken om hele dagelijkse dingen, ook kinderen maken zich druk om dingen waarvan de Heere Jezus zegt dat het niet nodig is.
Naar vogels wordt hier regelmatig gekeken, dus ook dat was aansprekelijk. Een vogel is onbezorgd, God zorgt goed voor de vogels en wij zijn nog meer waard dan die vogels. Ik denk dat ze dat wel begrepen hebben. Ook lazen we nog  Lukas 12: 6-7. We hoeven nooit bang te zijn, maar mogen altijd vertrouwen op God, die ons leven leidt en voor ons zorgt.

De kinderen begrepen het wel, maar als ik eerlijk ben, vertel ik toch liever in deze leeftijdsfase een Bijbelverhaal, omdat ze dat wat meer boeit. Anderzijds is het ook goed als ze zelf uit de Bijbel leren lezen en daar een toepassing voor hun eigen hart mee leren maken.

We knutselden aan het eind met papier. Ik had wat sjablonen geprint die de kinderen met karbonpapier op gekleurd papier over konden trekken, uit konden knippen en vervolgens opplakken. Grappig was om te zien hoe goed ons jongste grietje van 3 dit al kon. Ik heb haar geholpen met knippen, maar overtrekken en opplakken kon ze zelf. Ze heeft genoten. We plakten ook de tekst uit Lukas 12 erbij. Klik hier voor het sjabloon dat we voor dit knutselwerkje gebruikten.


De tekst wilde ze zelf knippen ;).
In Hem verbonden,

zondag 12 november 2017

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Talenten

In onze tijd wordt veel gesproken over talenten. Je mag weten waar je goed in bent en daar trots op zijn. Kinderen moeten zelfvertrouwen hebben en eigenwaarde opbouwen. Zelfontpooiing is belangrijk in onze maatschappij. We wilden graag met de kinderen nadenken over hun gaven en talenten, maar wel in het licht van Gods Koninkrijk. In de voorbereiding kwamen we al snel uit bij de gelijkenis van de talenten.

Vooraf hadden we een briefje van €50,00 tussen een boek in de boekenkast gestopt. Mijn man vertelde dat hij even een vijftigje tussen een boek had gestopt en nu niet meer wist waar het was en vroeg of de kinderen wilden helpen het te zoeken. Dat wilden ze wel :).


Na een tijdje vonden ze het geld (en kon ik de boekenkast opnieuw inruimen, haha). We waren heel blij, want aan geld tussen een boek in een boekenkast heb je niks. Je kunt er niet mee betalen en het ook niet weggeven.

Hierna vertelde ik de gelijkenis uit Mattheüs 25 over een rijke man die zijn talenten in beheer geeft bij zijn dienstknechten. We gebruikten opnieuw deze prachtige platen erbij.

We praatten er met de kinderen over dat ze talenten krijgen van de Heere God. Eerst vroegen we natuurlijk wat dat zijn 'talenten'. We spraken erover dat we die talenten krijgen om ook te gebruiken tot eer van God. Dus als je bijvoorbeeld mooi kunt zingen, mag je daarmee God prijzen en andere mensen blij maken. We praatten over veel verschillende talenten en bedachten hoe je die kunt gebruiken tot Gods eer. Dat hoeft niet altijd door ermee de zending in te gaan of op straat te evangeliseren, maar juist in de dagelijkse dingen. We kwamen echt uit bij de harten van onze kinderen, wat altijd weer heerlijk is en je zelf echt niet kunt maken of plannen.

Als verwerking knipten de kinderen eerst een 'talent' uit een dubbel gevouwen papier. Aan de binnenkant mochten ze iets tekenen of schrijven waar ze goed in waren en erbij schrijven hoe ze dat talent tot eer van God kunnen gebruiken.

 


Ook had ik nog een Engelse woordzoeker, een zoek-de -verschillen-puzzel en een kleurplaat uitgeprint voor de kinderen.

In Hem verbonden,

donderdag 9 november 2017

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Duur gekocht

Na lánge tijd gingen we verder met deze serie.

Als korte intro stelde ik vragen aan de kinderen over de  prijs van bepaalde dingen. Hoe duur is een pak melk? Een zak chips? Een gouden ring? Een auto? En tot slot vroeg ik: 'En een mens?' Die is niet te koop, zei een van de kinderen (er is geen winkel waar je mensen kunt kopen, bedoelde ze). Als je een mens zou verkopen zou je wel heel veel geld moeten vragen, zei een van de andere kinderen. Er worden soms hoge losprijzen gevraagd bij gijzelingen, zegt dat iets over hoe duur een mens is?
Ik vertelde dat er aan ons allemaal een 'prijskaartje' hangt. Ik vertelde eerst uit de Bijbel en daarna zouden we op de vraag terug komen 'hoe duur' wij dan zijn.

We vertelden de 2 gelijkenissen uit Mattheus 13, over de schat in de akker en de parel van grote waarde. Deze platen spraken daarbij voor zich!
We legden uit hoe een parel onstaat. Er komt een korrel zand in een oester en die wordt door de oester veranderd in een parel. Dat was op zichzelf al een mooie les. Wij zijn/waren als de zandkorrel, die als vuil in de oester terecht komt, wij hadden in onszelf geen waarde, maar de Heere Jezus verandert ons in een parel!
We spraken uitgebreid over de betekenis van de gelijkenissen. Onze oudste legde het zelf ook mooi uit, namelijk dat wij alles op moeten geven om de Heere Jezus te volgen en dat we dan een veel grotere beloning krijgen dan dat we op aarde ooit kunnen hebben. Het raakte me dat hij voor zichzelf deze les trok. We legden uit dat je met de koopman ook aan de Heere Jezus kunt denken. Hij verliet de hemel en legde zijn leven af, Hij gaf alles wat Hij had om ons te kopen.
Zo kwamen we ook weer op het 'prijskaartje' aan ons leven. Wat kostte het om ons te kopen? Alles! Zijn bloed en Zijn leven. Wat een wonder om hier over te vertellen aan de kinderen!

Als verwerking maakten we dit werkje:

 


Ik had vooraf van alle kinderen een foto geprint, deze mochten ze uitknippen en opplakken. Erboven schreven ze: 'Hij kocht mij met Zijn bloed'. Daarna verfden ze hun hand in en maakten een handafdruk over de foto. Met rode verf maakten we nog het bloed.

In Hem verbonden,



zondag 5 november 2017

Zwanger!

Ja, je leest het goed ;). We verwachten weer een kindje! Eind juli was ik zeer verwonderd en blij dat ik opnieuw met een positieve zwangerschapstest in mijn handen stond. Wat had ik zin om het aan de kinderen te vertellen! Maar, ik zag er ook wel tegenop. Wat als ik weer zo ziek zou worden? We zouden 2 weken later op vakantie gaan, zou dat nog wel lukken? Tegelijk had ik ook veel hoop, misschien zou het dit keer meevallen...


We hebben veel gebeden of de vakantie in ieder geval nog mocht lukken, omdat we zoveel zin hadden om tijd met het gezin door te brengen en te genieten van de natuur in Oostenrijk, het wandelen met elkaar, spelletjes in de avond en ook nog wat tijd voor ons samen ;). Met veel dank aan God kan ik jullie vertellen dat de vakantie heerlijk was! Ik genoot extra van elke dag dat ik nog mee kon de bergen in. Maar tegen het einde van de vakantie werd het wel steeds lastiger om m'n eten erin te houden. 

Eenmaal weer thuis was ik 8 weken zwanger en kon ik helaas steeds minder. We hebben echt pittige weken gehad. Weken waarin ik alleen maar kon overgeven, op de bank en op bed hangen/liggen en mijn man voor de kinderen moest zorgen. Hij was (en is uiteraard) echt super! De kinderen bleven lekker in hun vel zitten, doordat hij zoveel thuis kon zijn,wat een zegen!!We hebben geweldig veel hulp gehad vanuit onze gemeente. Wat een zegen om te ervaren dat de gemeente als een familie om ons heen stond en dagelijks eten bracht, het huis schoonmaakte en zelfs meedacht in het maken van een traktatie ;). Ook onze familie heeft veel geholpen.


Een zwangerschap met hyperemesis gravidarum (zoals het officiëel heet) is lichamelijk zwaar. Elke prikkel veroorzaakt dat ik 'boven de wc hang'. Ik zeg wel eens voor de gein dat ik in zulke weken de wc-pot heel wat meer omarm dan mijn man ;). Maar ook geestelijk ervaar ik het keer op keer als niet gemakkelijk. Heel wat weken kon ik in vertrouwen wachten tot het weer over ging, maar als het zó lang duurt (een week of 10) en je zo weinig vooruitgang ziet, is de boze de eerste die op je nek springt en je leugens in begint te fluisteren. Misschien dat je door de hormonen daar ook nog wat gevoeliger voor bent. Ik dacht echt dat de Heere God niet meer naar me omzag. Dat Hij belangrijkere kinderen had om Zich mee bezig te houden. En toch, ondanks die gedachten kon ik tegelijkertijd niets anders doen dan me vastklampen aan Hem!

Wat ik de afgelopen weken echt (meer) heb mogen leren zien is dat de Heere ook van mij houdt wanneer ik niets voor Hem kan doen. Ik wil zó graag nuttig en opbouwend bezig zijn, tot Zijn eer, en tot zegen voor anderen. En ik kon niets... Ik moest echt sterven aan mezelf, aan mijn trots (mensen haalden zelfs onze vieze was op, ook die was waarin onderbroeken van de kinderen zaten waar ongelukjes in hadden plaatsgevonden enzo ;)), maar dus ook aan het idee dat ik alleen goed voor God ben als ik werkzaam voor Hem ben. Hij liet anderen voor mij zorgen. Ik had geen energie en concentratie voor stille tijd. Ik kon niemand bemoedigen, maar had anderen nodig om af en toe bij uit te huilen of met me te bidden. Maar de Heere liet me keer op keer - door alle duistere gedachten heen - zien dat Hij mij liefheeft, gewoon om wie ik ben, niet om wat ik doe. En dat is bijzonder om te mogen weten!



Inmiddels zijn we op de helft van de zwangerschap en is het overgeven gestopt en krijg ik weer wat meer energie. Ik voel het kindje heerlijk bewegen in mijn buik en we kijken uit naar het moment dat we hem of haar kunnen verwelkomen in ons gezin. 

Ik hoop ook weer wat gezinsmomenten te gaan plaatsen. In de afgelopen tijd is mijn man wel doorgegaan met gezinsmomenten, maar we hebben er geen verslagjes van gemaakt. Dat is eigenlijk wel jammer voor jullie, want hij heeft veel leuke dingen gedaan met de kinderen. Misschien moet ik hem vragen m'n blog over te nemen ;).

In Hem verbonden,