zondag 19 maart 2017

Maak tijd voor stille tijd

Misschien verlang je wel eens terug naar de tijd dat je nog geen kinderen had. Dat je in alle rust 's morgens je Bijbel kon lezen, kon bidden en een boek kon lezen die je hielp in je geestelijke groei. Nu mag je blij zijn als je 5 minuten ongestoord kan lezen. Dit kan je wel eens moedeloos maken en misschien heb je wel eens de neiging om dan maar helemaal geen stille tijd meer te houden. Maar ook in deze tijd, lieve moeder, wil God door Zijn woord tot je spreken. Probeer in je drukke dag toch een moment te plannen om Zijn aangezicht te zoeken. Houd deze tijd in open handen. Geniet van de ongestoorde minuten in Gods Woord en voel je niet teneergeslagen als je peuter je toch weer komt onderbreken. Ook deze onderbreking komt uit Gods Vaderhand. Laat je Bijbel open liggen, zet een mooi lied op, luister een preek als je de was vouwt, schrijf een tekst op een papiertje en plak hem op je keukenkastje. Kijk niet terug op die 'goede oude tijd' maar doe alles wat in je mogelijkheid ligt om je ook in deze tijd te voeden met Gods levengevende Woord.


Bron: 100 bemoedigingen voor moeders

In Hem verbonden,
,

vrijdag 17 maart 2017

Gezinsmoment - Lijdenstijd - Een rein hart

Afgelopen zondag hebben we een begin gemaakt met de lijdenstijd. Ik vind het altijd mooi om de serie in de lijdenstijd te starten met een gezinsmoment die uitlegt waarom de Heere Jezus moest lijden en sterven, Ook kwam ik bij alle ideeën die omhoog kwamen rondom de lijdenstijd steeds weer uit bij het thema 'hart'. Deze twee dingen gecombineerd kwamen we tot het volgende gezinsmoment.

We begonnen met het vertellen van het bekende verhaal over de genezing van de verlamde man. De kinderen hebben dit verhaal al best regelmatig gehoord, maar dit keer wilde ik het vertellen met de focus op vergeving van zonden. Jezus ziet de man en kijkt niet in eerste instantie naar zijn verlamde lichaam, maar naar zijn zieke hart. Hij ziet wat deze man écht nodig heeft: vergeving van zonden. Pas daarna richt Hij zich op de lichamelijke nood van deze verlamde. Jezus vraagt aan de schriftgeleerden wat er makkelijker is om te zeggen tegen deze man: je zonden zijn je vergeven of sta op en loop. Deze vraag impliceert dat het makkelijker is om te zeggen: je zonden zijn vergeven, omdat dit niet zichtbaar / controleerbaar is. Maar, voor de Heere Jezus was het eigenlijk veel 'zwaarder' om te zeggen: je zonden zijn vergeven. Waarom? Het zou Hem alles kosten... Hij zou Zichzelf ervoor moeten geven. Dit legde ik de oudste nog een keer extra uit met een voorbeeld over een zwerver. Stel je voor dat je die zwerver tegen komt en tegen hem zegt: Morgen zul je rijk zijn. Maar, je weet dat je hem alleen rijk kunt maken, door alles wat je zelf hebt te verkopen en het geld dat je ervoor krijgt aan hem te geven. Zou dat makkelijk zijn? Zeker niet! De Heere Jezus had al alles opgegeven toen Hij naar de aarde kwam, maar om deze verlamde man zijn zonden te vergeven, moest Hij zijn leven geven. We gebruikten deze platen bij het verhaal.

Hierna legden we uit wat het betekent als God je zonden vergeeft.
Op een whiteboard had ik een hart getekend. Mijn man legde uit dat ons hart zondig is. Elke keer als we de dingen doen die God 'zonde' noemt, maakt dat ons hart als het ware 'vuil'.
We lieten de kinderen zonden noemen, in algemene zin, maar ook in hun eigen leven. Ik schreef de zonden met een zwarte permanent marker op het whiteboard.

Toen het hart vol geschreven was, vroeg ik de kinderen het weg te vegen. Dat lukte niet! 

Ik legde uit dat het zo ook is met ons hart. We kunnen de zondige dingen zelf niet wegvegen, we kunnen ons hart niet schoonmaken, niet rein maken. Wat kan ons hart reinigen? Het bloed van de Heere Jezus! Ik pakte een rode whiteboardmarker en daarmee kleurden we het hart rood.

Het mooie is dat de rode stift de zwarte woorden weghaalt. De link was natuurlijk makkelijk gemaakt: zo maakt het bloed van de Heere Jezus ons hart schoon, zo wit als sneeuw.
We lazen vers 4 en 12 uit Psalm 51 waar staat: 'Was mij schoon van mijn ongerechtigheid, reinig mij van mijn zonde. Schep mij een rein hart, o God, en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest.'

Als verwerking schilderden de kinderen allemaal een canvasje met een hart. Als je een hart erop plakt, en de rest schildert, is het effect heel mooi als je het hart weghaalt. Er staat een mooi wit hart in het midden. Daarna schreven we er (een versie van) de tekst uit psalm 51 in. De oudste schreef het in het engels: Create in me a clean heart.



Tot slot maakte ik later in de week samen met de kinderen een begin aan de paastuin. We maakten een kruis van takjes en ijzerdraad. We verfden de stenen met krijtverf, ik schreef de zonden er op (niet allemaal even leesbaar ;)) en we legden de stenen in een hartvorm bij het kruis.


Het is inmiddels alweer 2 jaar geleden dat we een paastuin hadden en ik had echt veel zin er weer een keer 1 te maken. Het mooie is dat zo'n tuin alle weken op tafel staat, steeds verandert en uitbreid en het ook een mooi middel is om vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen te vertellen over het lijden en sterven van de Heere Jezus.

In Hem verbonden,
,

dinsdag 14 maart 2017

I am weak, but You are strong

Lieve lezer(es),

Zoals je (misschien) gemerkt hebt, is deze blog even 'uit de lucht' geweest. Ik had behoefte aan een adempauze. Een moment van bezinning.

Ooit startte het bloggen als ontspanning en een manier om vanuit mijn relatief kleine wereld toch tot zegen te kunnen zijn voor andere gelovige vrouwen. Inmiddels is het uitgegroeit tot iets meer dan alleen een hobby ;). Ik ben dankbaar voor de mailtjes, de vragen, maar zeker ook voor de bemoedigingen van jullie kant. Want vooral dat laatste heb ik misschien wel zeker zo hard nodig als jij, lieve lezeres. Want, jij en ik zitten in dezelfde zoektocht. We zoeken naar Gods plan met ons leven, naar Zijn doel met ons. We worstelen met onze zonden. We voelen ons op vele momenten te zelfzuchtig om onze mannen goed te kunnen dienen. En nog vaker voelen we ons onbekwaam en niet geschikt onze kinderen tot Zijn eer op te voeden. Mijn kinderen beschamen me soms wanneer we gasten te eten hebben. Of wanneer ik ze op straat zie met vriendjes. En, ik weet niet hoe het jou vergaat, maar ik stel mezelf dagelijks teleur. En ondanks dat ik weet dat we waarschijnlijk in dezelfde worstelingen zitten, geloofde ik wat de boze me influisterde: dat ik niet moest denken íets te kunnen betekenen voor welke vrouw dan ook. Dat ik van alle vrouwen die het recht hadden een blog bij te houden wel de laatste zou zijn.
Mocht je ooit gedacht hebben dat het bij ons altijd leuk en gezellig is, dat onze kinderen voorbeelden zijn in alles, dat ik de perfecte opvoeder ben, en dat onze gezinsmomenten elke week weer vlekkeloos verlopen, help ik je bij deze uit de droom ;). Mijn man en ik moeten dagelijks van genade leven. Ik ben zwak. En ik dank God ervoor! Want als jij en ik niet dagelijks onze zwakte zouden ervaren, zouden we het in eigen kracht gaan doen. Hij wil onze zwakheid gebruiken en ons vullen met Zijn kracht. Als wij zwak zijn, is Hij machtig.



Laten we ons niet laten ontmoedigen. De boze wilt niets liever. Maar we laten hem niet regeren in ons leven. Laten we ons oog op Hem richten. Van Hem is al onze hulp en onze verwachting.

Het is goed om terug te zijn ;).

In Hem verbonden,