zondag 26 februari 2017

Gezinsmoment - Gelijkenis - De verloren zoon

De laatste gelijkenis van de 3-luik uit Lukas 15, is de gelijkenis van de verloren zoon. Net als velen hou ik heel erg veel van deze gelijkenis. Het vertelt ons zoveel over Wie God is. Het gaat niet over hoe Hij doet, maar over Zijn karakter, Zijn Wezen. Het vertelt me van Zijn genade en liefde en barmhartigheid. De gelijkenis toont me ook wie ik ben...

We begonnen met heerlijk wat liederen te zingen met de gitaar en ook wat liedjes met de piano. Nu 2 van de 4 kinderen kunnen lezen is leuk om te zien dat ze met een boekje erbij het nog leuker vinden o om liedjes uit te zoeken en samen te zingen.

Hierna vertelde ik het verhaal van de verloren zoon, met behulp van deze platen.

Natuurlijk is dit ook voor onze kinderen inmiddels een bekend verhaal, maar door de platen sprak het opnieuw erg aan. Om het nog wat dichterbij te brengen, speelden we het verhaal na met playmobil. Dit vonden de kinderen erg leuk om te doen.






We knutselden dit werkje.

Na het eten las ik het prachtige verhaal van Patricia St John uit het boek 'Leer mij God kennen' over 'de witte zakdoek'. Dit is een verhaal over een 'hedendaagse verloren zoon', een jongen die in de gevangenis heeft gezeten en graag zijn ouders nog een keer zou ontmoeten, maar hij durft niet naar ze toe te gaan. Hij schrijft zijn ouders een brief en vraagt of ze een witte zakdoek uit het raam willen hangen als hij welkom is. Als hij bij het huis komt, ziet hij niet 1 witte zakdoek, maar hij ziet uit alle ramen grote, witte lakens hangen. Het huis is er bijna onder bedekt. Hij was duidelijk welkom! Echt een prachtig verhaal met dezelfde strekking als de gelijkenis van de verloren zoon.

In Hem verbonden,
,

Gezinsmoment - Gelijkenis - De verloren penning

Op de zondag van dit gezinsmoment lag er ijs en was het heerlijk helder weer. De kinderen wilden erg graag naar buiten en even op het ijs. Daarom begonnen we het gezinsmoment met een heerlijke wandeling door het park vlakbij ons huis en lieten dit gelijk de intro zijn op de gelijkenis van de verloren penning. Mijn man ging even snel vooraf met de fiets door het park en hing een zakje met (buitenlandse) muntjes ergens in het park. Daarna kwam hij naar huis en vertelde de kinderen dat hij even in het park was geweest, maar dat hij daar een zakje met geld verloren had. De oudste geloofde het verhaal niet helemaal, maar hij had wel zin in een wandelingetje ;). De rest was enthousiast om te helpen zoeken. We liepen in het park achter papa aan en zochten overal naar het zakje met geld. En natuurlijk gingen we tussendoor ook het ijs op.





Zoeken en zoeken, terwijl het boven je hoofd hangt :)
Gelijk kijken wat er in het zakje zit.
Hierna gingen we naar huis, dronken warme chocomelk en ik vertelde de gelijkenis van de verloren penning met behulp van deze platen.

Ter afsluiting had ik via dit prikbord op Pinterest een paar eenvoudige kleurplaten en een werkblad geprint. De kinderen konden kiezen wat ze wilden doen.

In de week erna las ik allebei de verhalen nog een aantal keer met onze peuter. Voor haar maakte ik dit idee:
Thought I'd share this take-home idea for the parables of the lost sheep  lost coin.  A 'lost' sheep and coin are hiding in the bottle of rice.  A big hit with the little ones!!:

Ik stopte er alleen een paar muntjes in en die moest ze zoeken in de fles met rijst. 

Het was een mooi gezinsmoment, waarin we opnieuw konden benadrukken dat God verloren mensen zoekt. Hij zoekt totdat we gevonden zijn. En daarna is er feest in de hemel, over elke zondaar die zich heeft bekeerd en die door Hem is gevonden.

In Hem verbonden,
,

zondag 5 februari 2017

Gezinsmoment - Gelijkenis - Het verloren schaap

In het nieuwe jaar zijn we gestart met een korte serie over de 3 gelijkenissen uit Lukas 15. Een paar weken terug deden we een gezinsmoment over de bekende gelijkenis over de Goede Herder.

Als intro mochten de kinderen om beurten een klein schaapje verstoppen en moest de rest het zoeken.

Daarna vertelde ik aan de hand van deze veelzeggende platen het verhaal. Eerlijk gezegd hoefde ik niet veel te vertellen, de platen spreken voor zich. We hebben de nadruk gelegd op het zoeken van God. Zoals de herder er alles aan doet om het schaap te zoeken en te vinden, zo zoekt Hij ook verloren mensen, zondaars. Zo zoekt Hij ook ons wanneer we gezondigd hebben. Ik probeerde uit te leggen hoe lief God de Vader ons en de rest van de wereld heeft. Op een gegeven moment stelde mijn man de vraag of de kinderen het konden geloven dat God zo vol liefde is. We kregen een heel mooi gesprekje over hoe zij God soms zien. We waren zo dankbaar dat we echt een blik in hun hart kregen. We hebben met elkaar gebeden en ook aan God Zelf verteld dat we het soms zo lastig vinden om te geloven dat Hij altijd het goede voor ons zoekt en van ons houdt, zoals we zijn, ons zoekt, ookal hebben we zondige harten.

Van te voren had ik eerlijk gezegd het idee dat deze gelijkenis voor de kinderen al zo bekend zou zijn, dat ze er niet meer door geboeid zouden zijn. Maar ik had ook in de week vooraf veel gebeden of hun harten ontvankelijk zouden zijn en de boodschap echt zou landen. Dan is het zo bijzonder om te ervaren dat God het gebed verhoort!

Als afsluiting kregen alle kinderen een stuk bruin karton (uit een grote doos gesneden) en een afbeelding van een schaap. Ze mochten zelf kiezen welk schaap ze wilden en hoe ze het gingen vullen, met watten, wol, witte knopen of playmais. De omgeving mochten ze nog verven. Het zijn ware kunstwerken geworden ;). Zo leuk, ieder op zijn/haar wijze en niveau.







In Hem verbonden,