maandag 28 september 2015

Gezinsmoment - Gebed {2} - Loven/prijzen

Zoals ik de vorige keer al schreef, zijn we gestart met een serie over gebed. Dit willen we doen a.h.v. de gebedshand:


Hierna vertelde ik dat we na gingen denken over gebed. Als we onze handen samen doen om te bidden, zo deed ik voor, is het eigenlijk net alsof we onze hand in Gods hand leggen. Je kan dit heel mooi laten zien door je ene hand in je andere hand te leggen en zo je handen te vouwen. 

'Soms is het best wel moeilijk hoe je moet bidden, hè? Wat moet je zeggen tegen de Heere?', zo ging ik verder. Daar waren de kinderen het wel mee eens. 'Daar gaan we de komende tijd over nadenken: Wat zeg je tegen de Heere? Hoe bid je? Wat mag je vragen/vertellen aan Hem?'

Ik deed mijn duim omhoog. De eerste 'vinger' van je hand is je duim. 'Wat betekent het als ik mijn duim naar iemand omhoog steek?' 'Goed gedaan', zei ons kleutermeisje. 'Precies!, dat betekent het. Je geeft iemand daar een compliment mee, je zegt dat hij of zij iets goed gedaan heeft. Dat zou je ook kunnen noemen dat je iemand prijst. Zo mogen wij de Heere ook prijzen voor al Zijn goede daden, voor alles wat Hij geschapen heeft, voor de Bijbel, voor de Heere Jezus, voor zoveel moois in ons leven...'

Hierna vertelde ik het verhaal over het volk Israël dat door de Rode Zee is getrokken en aan de overkant de Heere prijst en liederen voor Hem zingt. We lazen uit een wat makkelijkere vertaling de lofzang van Mirjam met de kinderen.

Tot slot maakten we een gebedshand. De kinderen mochten hun eigen hand overtrekken, uitknippen, opplakken en versieren. De oudste kon zelf bij elke vinger de 'gebedsaspecten' schrijven, bij de andere 2 heb ik het gedaan. Aan het einde van het gezinsmoment mochten alle kinderen in hun gebed iets noemen waarvoor ze de Heere wilde prijzen en loven.
Volgende week hopen we na te denken over de wijsvinger: God danken!


In Hem verbonden,

donderdag 17 september 2015

Gezinsmoment - Gebed {1}

We zijn gestart met een serie over 'gebed'. De eerste les was een soort 'algemene' les, meer als intro op de rest van de serie bedoeld.

Het was die morgen in de kerk ook over 'gebed' gegaan, dus daar konden we gelijk mooi bij aansluiten. We kwamen dus eerst even terug op de dienst. Mooi om te horen wat kinderen daar toch, {al draaiend en wiebelend soms ;)} van meekrijgen. Ik vertelde dat wij ook in het gezinsmoment na gingen denken over 'gebed'.

Hierna liet ik een plaatje van een stoplicht zien. 'Wat heeft een stoplicht met bidden te maken?' Dat was een lastige vraag... Daarom legde ik zelf uit: Als we bidden kunnen we 3 verschillende antwoorden krijgen van de Heere: 1 Ja {groen}, 2 Nee {rood}, 3 Wacht {oranje}. Voor mezelf was dit best een eye-opener. Zó eenvoudig is het....

Via stichting Ikeg had ik nog een zendingsverhaal dat zeer geschikt is om te vertellen bij dit thema. Het heet: 'Ian en de reuzenboom'. Het gaat over een zendeling die ergens in de rimboe het Evangelie vertelt en verder wil reizen, maar een grote boom verspreid de weg. De dorpsbewoners brengen in praktijk wat ze van hem geleerd hebben en zeggen hem dat hij ervoor kan bidden of de boom weggaat. Hij doet het, maar in eerste instantie verandert er niets. Hij blijkt nog niet alle dorpen gehad te hebben en gaat nog een dorp verder om ook daar het Evangelie te vertellen. Als hij na een paar dagen terug komt, blijkt de boom er nog steeds te liggen, maar uit het niets verschijnt een man met een grote olifant en die helpt de zendeling en zo gaat de boom van de weg en kan de zendeling verder reizen. Vooral het platenboek maakt dat het een heel sprekend verhaal is voor de kinderen. Een aanrader dus!
Nadat ik dit verteld had, hebben we kort gepraat over bidden en dat het mooi zou zijn als we een aantal vaste gebedspunten zouden hebben, waar we als gezin voor zouden kunnen bidden. De kinderen vinden het vaak erg lastig, als ze mogen bidden, wat ze dan moeten bidden. Daarom maakten we een begin aan een gebedskalender. We willen later in de serie voor elke dag een vast gebedspunt opschrijven, waar we die dag in ieder geval voor bidden. De kinderen genieten momenteel erg van wat meer 'knutselwerkjes' waar ze een beetje hun eigen creativiteit in kwijt kunnen, dus dit sloot daar mooi bij aan.
We eindigden, zoals altijd, met kringgebed waarbij ook de kinderen zelf mochten bidden.

In Hem verbonden,

zaterdag 5 september 2015

Maak mij zachtmoedig...

In dezelfde periode waarin we het gezinsmoment hielden over 'de tong', las ik het boek 'de Godvrezende vrouw', geschreven door Martha Peace. Een boek waar ik al heel lang naar uit keek, omdat ik wist dat het vertaald werd en uitgegeven zou worden. In de eerste hoofdstukken werd ik een beetje overweldigd. Het is een heel Bijbels, radicaal geschreven boek en het sloeg me op sommige punten nogal 'om mijn oren'. Ik legde het boekje een tijdje aan de kant, maar na een paar weken pakte ik het toch weer op. Een deel van het boek gaat over Bijbelse communicatie als echtgenote. En zo kwam ik dus ongeveer tegelijkertijd uit bij het hoofdstuk dat gaat over 'de controle over haar tong'.
Zeg je wel eens iets, waar je op het zelfde ogenblik spijt van hebt? Ik helaas wel. Meestal kan ik voor mezelf verzachtende omstandigheden aandragen: ik ben moe, of het is het einde van de dag, we hebben het te druk, enz. Maar, de Bijbel zegt in Mattheus 12:36  dat we verantwoording moeten afleggen voor elk woord dat we spreken: 'Maar Ik zeg u dat de mensen van elk nutteloos woord dat zij zullen spreken, rekenschap moet geven op de dag van het oordeel.'
Salomo vergeleek scherpe woorden met 'dolksteken'{Spreuken 12:18}. Met andere woorden, scherpe woorden kunnen de ander verwonden. Ze veroorzaken pijn, ze kwetsen de ander. Dezelfde tekst zegt dat de woorden van de wijze juist genezing brengen!

'Woorden die God eren zijn: vriendelijk, hebben een liefdevolle toon en zijn opbouwend voor de ontvanger.' {blz 199}

'Maar, hóe leer ik op deze manier te communiceren?' Hoe leg ik het af dat ik soms te scherp ben, richting mijn gezin? Gelukkig vond ik daar een antwoord op in het boek. Ik heb geleerd dat verkeerde woorden beginnen met verkeerde gedachten. Doordat je boosheid toelaat in je gedachten, vormen zich scherpe woorden, die je vervolgens uitspreekt. Om dit te doorbreken, zullen we dus moeten beginnen bij onze manier van denken. We moeten ons vullen met Bijbelse gedachten over boosheid en ongeduld en over onze manier van spreken. Het eerste advies dat Martha Peace geeft, is om verschillende Bijbelteksten die voor jou relevant zijn, uit je hoofd te leren en erover te mediteren. Bestuur ze zo goed, dat je ze aan anderen uit kan leggen en zo de principes rondom boosheid en Bijbelse communicatie je helemaal eigen maakt.

De volgende stap is, dat je een ander vraagt je erop te wijze wanneer je in je oude, zondige patroon vervalt. Elke keer als een ander je erop wijst, of wanneer je jezelf betrapt, analyseer je je gedachten. Schrijf je gedachten desnoods op en ook dat wat je zei.

Stap 3 is dat je kritisch kijkt naar je eigen gedachten en er de Bijbelse gedachten naast zet. Stel jezelf de vraag: 'Als ik dit opnieuw moest doen, wat zou ik dan zeggen of doen?' Belijd specifiek je boosheid. Als we ons tot God richten met onze zonde, zal Hij ons helpen.

De laatste stap bestaat simpelweg uit oefenen. We moeten net zo lang doorgaan tot de vriendelijke, liefdevolle reacties onze eerste gedachten zijn. Het zal misschien lang duren, maar als we dit overwinnen, zullen de resultaten levensveranderend zijn. En blijf bidden en vragen of God je hart en je karakter wil veranderen!
Ik zal eerlijk zijn... Ik weet niet of het zo eenvoudig is. Maar, ik zie mijn lieve, jonge kinderen en ik wil het leren. In de communicatie met hen. Maar ook om hen te laten zien hoe een vrouw communiceert met haar man en de rest van haar omgeving. Ik heb dus een aantal teksten uitgezocht en een citaat uit het boek, heb ze op een papiertje geprint en ze hangen nu op mijn keukenkastjes. Precies op de plek waar ik sta als ik eten kook en we allemaal moe zijn ;). Ik deel ze graag met jullie, als je de kaartjes ook wilt, kun je hier klikken. Ik zou het geweldig vinden als er meer vrouwen deze 'uitdaging' aan willen gaan. Zodat we elkaar kunnen bemoedigen en stimuleren om ons te laten vormen tot een Godvrezende vrouw.

In Hem verbonden,

dinsdag 1 september 2015

Gezinsmoment - Bewaar je tong...

In de vakantie hebben we een gezinsmoment gedaan n.a.v. Jakobus 3. Het idee komt uit een van de boeken van Family Builders. Toen de kinderen aan tafel kwamen voor het gezinsmoment zagen ze al een bordje en een tube tandpasta voor zich op tafel. 'Wat gaan we doen?''Huh, tandpasta??!'
Na het zingen {het liedje 'bewaar je oog..' past goed bij dit gezinsmoment} en bidden, vertelde ik dat de kinderen de tandpasta open mochten maken en helemaal leeg mochten knijpen op het bordje. Dat was leuk!
 'En nu?', vroeg een van de kinderen. Ik legde een briefje van 10 euro op tafel. 'Wie het lukt om alle tandpasta weer terug in de tube te krijgen, mag deze 10 euro hebben.' 'Dat lukt nooit!,' riep de oudste gelijk. Nee... dat lukt niet... Ons kleutermeisje vond dat niet zo leuk...
Hierna pakte ik de Bijbel erbij. Ik legde uit dat woorden die uit onze mond zijn gekomen, net zo zijn als tandpasta. Als ze eenmaal uit je mond zijn, kunnen ze er niet meer in terug gestopt worden, net zoals de tandpasta niet meer terug kan in de tube. We lazen samen Jakobus 3, waarbij we vooral nadachten over vers 9 en 10. Wat ik vooral belangrijk vind bij gezinsmomenten rondom karaktervorming, is dat we juist ook het Evangelie weer uitleggen. We kunnen uit onszelf onze tong niet in bedwang houden, we zondigen hierin en we hebben de Heere Jezus zo nodig.. Hij wil ons deze zonde vergeven. En zonder de Heilige Geest in ons hart, kunnen we het ook niet leren. In Zijn kracht kunnen we dit wel. Daar hebben we ook om gebeden met elkaar. Ondertussen viel onze kleine meid lekker bij pappa op schoot in slaap...
We sloten af met dit werkje. Je hebt een papieren bordje nodig, waar je een klein 'sneetje' in maakt voor de tong. Dan knip je uit rood papier een tong. De kinderen hebben zelf het hoofd verder getekend en gekleurd. Op de tong had ik geschreven: 'Denk na, voor je iets zegt.' 
 
 
In Hem verbonden,