zondag 30 augustus 2015

Even bijpraten

Tjonge, wat is het lang geleden... En wat heb ik dit gemist! Bedankt voor de lieve mailtjes die ik kreeg met bezorgde vragen of ik nog wel door ga met deze blog. Dat is zeker de bedoeling! Alleen... het lukte me gewoon niet. We zijn eind mei gestart met een aanbouw aan ons huis en dit duurde langer dan we verwacht hadden. Ondertussen was de vakantie begonnen en kampeerden we een beetje in ons eigen huis :). Zo kon het gebeuren dat manlief en ik 's avonds soms tussen de chipskruimels van die middag in ons bed stapten. We hebben de verbouwing goed doorstaan, maar het kostte me gewoon teveel energie en tijd om nog te kunnen bloggen. Ik had de rust niet in mijn hoofd.
In de voortuin in het kleinste badje dat ik kon vinden in de schuur. Wat een plezier, zomaar in je zwempak 'op straat'.
Dat mag normaal nooit van deze strenge moeder ;).
Daar kwam nog bij dat iemand uit de zeer nabije familie te horen kreeg dat ze ziek is.... Dat zette ook alles in een ander licht en ik probeer haar te helpen, voor zover dat lukt met de kinderen om me heen...

Het was heerlijk dat we de laatste weken van de zomervakantie als gezin ons terug konden trekken. We zijn sinds lange tijd op vakantie geweest. En we hebben genoten. Gewoon van het niets moeten en van het tijd hebben om eenvoudig te genieten van elkaar en de omgeving. Ik ben opgeladen. En ik heb beseft hoe snel wij teveel doen, te hard willen en daarmee soms voor God uit rennen... Ik moet leren rustig achter Hem aan te wandelen. En om mijn beslissingen meer biddend te nemen. Er komen zoveel dingen voorbij in je leven die goed zijn en leuk en mooi en opbouwend en heel geestelijk... maar ik wil meer tijd nemen voor gebed, om te vragen: 'Heere, wat wilt U dat ik doe?'
Nu is het 'echte leven' weer begonnen. De oudste 2 hebben hun eerste schoolweek achter de rug. Ik moest erg slikken toen ik ze maandag in hun nieuwe klassen, bij hun nieuwe juffen, met nieuwe kinderen achter liet. Gelukkig ging het beter dan ik had verwacht afgelopen week.

Lieve mensen, het is goed om 'terug' te zijn, maar heb af en toe een beetje geduld met me ;). Het zal ook de komende periode misschien niet altijd lukken om met enige regelmaat iets te plaatsen, maar het is wel mijn verlangen dit te doen. En... er is zoveel moois te lezen in 'blogland', dat het ook teveel kan worden, hè?

In Hem verbonden,