dinsdag 24 februari 2015

vrijdag 13 februari 2015

Voor jou, lieve {bijna}voor-de-eerste-keer-moeder

Bron: Pinterest
Ze stond nog wat onwennig met haar kindje in haar armen. Kersverse moeder. Blij en dankbaar. Maar ik zag ook de vermoeide trek op haar gezicht en de onzekerheid in haar ogen. De baby jammerde wat in haar armen. 'Hij huilt wel veel, hoor,' zei ze. Ik knikte begrijpend. 'En 's nachts, gaat hij niet slapen na de voeding, dan loop ik soms een uur met hem in mijn armen.' Opnieuw knikte ik. Ondertussen dwaalde mijn gedachten wat af. Ik zag mezelf weer lopen, met mijn eerste. Uren en uren en uren. Het liefst in de draagdoek, zodat ik nog wat anders kon doen als het nodig was. De dagen duurden soms zo lang en ik was zo onzeker. Deed ik het wel goed? Was ik hem aan het verwennen, zoals de oudere generatie me fijntjes bij probeerde te brengen? Ik was nog moe van de afgelopen maanden, was lichamelijk nog niet opgeknapt en sliep niet meer dan 3 uur achter elkaar, als ik geluk had. Waarom had niemand me van te voren verteld dat de eerste tijd met een baby zo zwaar kan zijn? Ik had verlangend uitgekeken naar het einde van mijn zwangerschap. Eindelijk mijn kindje in mijn armen. Maar, toen kwamen er nog een paar pittige maanden achteraan. Nu, met onze vierde was ik inmiddels voorbereid. Het ging niet veel anders, hoewel ik heel snel opknapte na de bevalling, dan nog blijven de eerste maanden 'doorbijten'. Niemand vertelt je vooraf over de rollercoaster aan gevoelens die door je heen gaat: blijdschap, liefde, opluchting, onzekerheid, bezorgdheid, en wat al niet meer. Niemand vertelt je over de krampjes die een baby de eerste weken laat huilen en huilen. Niemand vertelt je over hoe moe je kunt zijn, zo moe dat je voor je gevoel weken zou kunnen slapen. Niemand vertelt je dat je de eerste weken soms halverwege de dag nog niet normaal aangekleed bent of je huishouden niet op orde hebt. Niemand vertelt je over de uren dat je met je kindje op schoot zit om het te voeden of te troosten. Over het gevoelen niets nuttigs gedaan te hebben op dag. Over het zoeken naar een moment om je boodschappen te doen. Ik kan zo nog wel even doorgaan...
Waarom vertellen we elkaar dit niet? Waarom bereiden we jonge moeders hier niet op voor? Het zou zoveel onzekerheid en doktersbezoeken kunnen schelen! Niemand hoeft zich te schamen voor deze gevoelens. Je baby is er niet minder lief door. Het is heel begrijpelijk dat een kindje moet wennen aan het leven buiten de baarmoeder! Het heeft het 9 maanden lang elke dag even warm gehad, continu voeding gekregen, veilig en geborgen bij moeder gezeten. Natuurlijk is een kindje 'ontwricht' en wil het bij mamma zijn, omdat dat veilig is en bekend. Natuurlijk wil het jouw hartslag horen en jouw stem horen. Daarmee verwen je een kindje niet!! Nee, je laat het weten dat het veilig is. Je geeft het de kans zich aan je te hechten. Dus, lieve, jonge moeder. Ik snap heel goed hoe je je voelt. Maar, volg je hart! Wees niet bang dat je je kindje aan het verwennen bent. Ik heb onze vier kinderen de eerste 3 maanden bijna continu in de draagdoek bij me gehad. Zodra ik ze in bed legden, huilden ze onbedaarlijk. Het is bij alle 4 goed gekomen :). Ze slapen in hun eigen bedjes. De jongste slaapt nog lang niet altijd door en ook 's avonds is ze nog vaak wakker en heeft ze veel aandacht nodig, maar ik weet dat het over gaat. En daar wil ik je mee bemoedigen. Het gaat over. Het is een fase. Geef je kindje alle liefde die je hebt. En pak elke minuut dat je uit kunt rusten. Laat je huis dan maar iets minder spik en span zijn... De maanden dat je weer energie hebt en je kindje wat meer slaapt komen wel. Dan is het weer de tijd om daar wat meer tijd aan te kunnen besteden. En, nogmaals, wees niet onzeker. Je kan dit! God gaf dit kindje aan jou. Hij vertrouwde deze kostbare schat aan je toe. Vertrouw erop dat Hij je dan ook laat zien hoe je dit kind moet liefhebben en verzorgen. Hij is erbij.
En.... had ik al gezegd dat je dus ECHT NIET onzeker hoeft te zijn? ;)

In Hem verbonden,

donderdag 12 februari 2015

Samen zingen

Het is heerlijk om samen te zingen. We proberen als gezin dit regelmatig met elkaar te doen. Na het eten en altijd aan het begin van het gezinsmoment. Genieten. 
Zo ziet dat er dus uit bij ons...
Of zo:

Let niet op de trainingsbroeken, bijgeluiden van kleine zusjes en de grappige gezichten ;). 
I love them...

In Hem verbonden,

woensdag 11 februari 2015

Gezinsmoment - Genezing van de blindgeborene

De nauwkeurige volger mist een verhaal in de serie. Dat klopt. Eigenlijk is het volgende wonder over de Heere Jezus die op het meer wandelt. Maar, dit verhaal hebben we pas nog behandeld met de kinderen. Ik ontdek nu dat ik dit gezinsmoment toen niet heb geplaatst. Sorry!

Nu dachten we dus na over de genezing van de blindgeborene. Wat een bijzondere geschiedenis vind ik dat toch altijd. Eerst al die vraag van de discipelen over hoe het toch komt dat deze man blind geboren is. Komt het door zijn eigen zonde, of door die van zijn ouders? Een vraag die altijd wat meedogenloos in mijn oren klinkt, maar wanneer ik mijn hart onderzoek, weet ik dat deze gedachte soms zomaar binnen sluipt op de moeilijke dagen van mijn leven. Maar, wat een heerlijk antwoord van de Heere Jezus! Deze man is blind, opdat iedereen Zijn macht zal kunnen zien. Wat een les was dit ene zinnetje voor mij persoonlijk. Alles draait om Hem! Ik besefte opnieuw dat God aan Zijn eer wil komen, door elke situatie en omstandigheid heen. En ik moest het belijden: 'Heere, vergeef me, dat dit zo vaak niet het geval is. Dat het leven zo snel weer om mijzelf draait, om mijn gemak, mijn geluk, mijn plannen...'
De Heere Jezus geneest deze man niet in een keer. Hij smeert slijk op de ogen van de man en deze moet zich gaan wassen. Dan is hij genezen! Vervolgens gelooft eigenlijk niemand hem. Hij wordt naar de farizeeërs gebracht en zijn ouders worden gehaald. Niemand lijkt echt blij met hem te zijn. En dan is daar opnieuw de Heere Jezus. Hij zoekt deze man op en vraagt hem of hij gelooft in de Zoon van God. De man zegt: 'Heere, wie is Hij?' 'Ik ben het', zegt de Heere Jezus en... de man gelooft. Daar zit eigenlijk niks tussen... Hij gelooft! Wat vond ik het heerlijk dat we dit met de kinderen konden bespreken. Hij was eerst blind aan zijn ogen, maar ook aan zijn hart. Jezus geneest zijn ogen, maar ook zijn hart! Juist de eenvoud van dit moment was fijn om met de kinderen te delen.

Hierna deden we nog een spelletje. De kinderen kregen een blinddoek om en een voorwerp in hun hand. Ze moesten raden wat ze in hun hand hadden. Vervolgens legden we uit wat dit te maken had met 'de Heere Jezus zien met de ogen je hart', met geloven in Hem.
 
Dit waren de voorwerpen en de bijbehorende teksten:

Lam / schaapje - "Zie het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt!" Johannes 1:29. Als we zien dat Jezus het Lam van God is, zien we Hem met de ogen van ons hart.

Kroon - "Jezus is Koning der koningen en Heere der heren." Openbaringen 19:16. Wanneer de Heere Jezus onze Koning is, zien we met de ogen van ons hart.

Bijbel - "Zo is dan het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God." Romeinen 10:17. Als we Gods woorden lezen en geloven, zien we Hem met de ogen van ons hart.

Kruis - "Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout, opdat wij, voor de zonden dood, voor de gerechtigheid zouden leven. " 1 Peter 2:24. Als we geloven dat Jezus stierf voor onze zonden, zien we met de ogen van ons hart.

Hart - God houdt van je. "Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft." - Johannes 3:16.

Kaars - Jezus zei: "Ik ben het licht van de wereld." Johannes 9: 5. Wanneer we zien dat Hij het Licht van de wereld is, zien we Hem met de ogen van ons hart.

Als verwerking vond ik deze 'kleurplaat'.  De kinderen maakten er zelf een gezicht van en plakten er 'wiebeloogjes' op. 

In Hem verbonden,

zaterdag 7 februari 2015

Gezinsmoment - 5 broden en 2 vissen

Als intro voor dit gezinsmoment had ik het volgende bedacht: ik wilde een glas of iets dergelijks met water omgooien en opruimen met een veel te klein doekje. Dat lukt natuurlijk niet, want het is te klein. Wat heb je nu aan zo'n klein doekje? Ik had de vaatdoek al in vieren geknipt. Maar, toen het tijd was voor het gezinsmoment, was ik helemaal niet zo fit en zag ik de intro opeens niet meer zo zitten. We hebben het dus niet meer gedaan, maar het had mooi kunnen zijn ;).

Wat we wel deden was heerlijk zingen met de gitaar. Daarna herhaalden we kort de wonderen waar we het al over hebben gehad. Hierna vertelde ik over het wonder dat de Heere Jezus deed. Ik gebruikte de platen uit 'Kijk en Lees'. Prachtige platen! En ook een fijne kinderbijbel trouwens.
 
Ik heb tijdens het vertellen de nadruk gelegd op dat jongetje. Hij had niet veel en ook de discipelen hadden er weinig verwachting van, maar wat hij had, gaf hij aan Jezus. En Jezus voedde er meer dan 5000 mensen mee! Aan het eind heb ik nog kort verteld dat de mensen Jezus koning wilden maken, maar dat het nu nog niet de tijd was dat Jezus koning werd op aarde. De kinderen weten inmiddels al heel goed dat Hij de Koning van ons hart wil zijn.

Uiteraard moest er ook geknutseld worden :). We hebben van brooddeeg broodjes en visjes gemaakt. En nog meer, want we hadden nog brooddeeg over. In de loop van de week hebben we het  ook nog geverfd. Een mooi moment om nog even te herhalen waar we het zondag over hadden gehad.
We luisterden/keken ook nog dit mooie lied:

In Hem verbonden,