vrijdag 21 november 2014

Jezus is de grootste vreugde

Het gaat goed in ons gezin. We genieten erg van het kleinste meisje en de rest van de kinderen. Het is prachtig om de onderlinge liefde te zien tussen de kinderen. Ik ben weer opgeknapt van de zwangerschap en de bevalling. En ja, het is druk met 4 kinderen onder de 6 {de oudste hoopt zondag 6 te worden!}, maar het gaat allemaal. Ik voel me dankbaar en gezegend.

Toch knagen er soms ook vragen aan mijn hart en zit ik een beetje in een 'verwerkingsfase' van het afgelopen jaar. We kunnen mooie woorden spreken als het leven voor de wind gaat, maar kunnen we ook onze handen in Zijn handen leggen wanneer het leven niet gaat zoals wij het graag zouden zien? Moeten we Gods wegen altijd begrijpen om Hem lief te hebben met ons hele hart?


Onder alle dagelijkse werkzaamheden dacht ik hierover na, en in mijn hart sprak ik met Hem, Die mij kent en alles al weet. En toen de 2 jongste allebei even sliepen {wat niet zo vaak voorkomt en waar ik dus erg van genoot}, keek ik even naar wat video's die ik nog niet had gezien. Mijn oog viel op een video die er al even op stond, maar die ik op een of andere manier al die tijd over het hoofd had gezien. De Heere had het zo bedacht dat ik precies op dat moment, op die dag, deze video zag.
Ik deel de video graag met jullie, zodat jullie begrijpen waarom ik zo verwonderd was over Zijn trouw en genade. Net als Christy zag ik dat mijn vreugde alleen in Hem moet liggen. Ongeacht de omstandigheden. Ook als ik Hem niet begrijp. Als ik dat leer, geeft dat die diepe vreugde, de ware dankbaarheid. De eucharisteo, waar Ann Voskamp zo mooi over schrijft in haar boek. We kunnen Hem vertrouwen. Hij heeft een plan met jou en met mij. Wat een heerlijke wetenschap!

Zegen bij het kijken van dit mooie getuigenis!



In Hem verbonden,

dinsdag 4 november 2014

Gezinsmoment - Dankbaarheid {2}

Deze week is het in veel kerken 'dankdag'. Een mooie gelegenheid om ook als gezin weer na te denken over 'dankbaarheid'. Ik heb mijn eigen 'dankbaarheidsdagboek' ook maar weer eens onderuit de la gegrabbeld :). Ik kan heel enthousiast ergens aan beginnen, maar in alle drukte van de zwangerschap en verbouwing was het dus onderin de la terecht gekomen. Terwijl ik inmiddels echt ervaren heb dat het zegenrijk is om dankbaar te zijn voor zoveel zegeningen. Het maakt dat je je regelmatig echt verwonderd over Zijn goedheid!


Op het moment ben ik een beetje inspiratieloos als het om een intro gaat... {ideeën zijn dus hartelijk welkom :)}. Ik begon eenvoudig met te vragen wat 'dankbaarheid' is. 'Toevallig' was het 's morgens in de kerk bij de zondagsschool ook over 'dankbaarheid' gegaan. Ik vroeg wanneer het makkelijker is om dankbaar te zijn, als alles goed gaat of als er veel verdrietige dingen zijn in je leven. Dat was geen moeilijke vraag, als alles goed gaat natuurlijk! Daarna herhaalden we de tekst die de kinderen al een tijd geleden hebben geleerd uit 1 Tess 5: 'Bid zonder ophouden, dank God in alles...' We moeten de Heere dus altijd danken, in blijde dagen en in verdrietige dagen. Dat kunnen we alleen doen als we Hem echt vertrouwen!

Hierna vertelde ik het verhaal over de Israëlieten. Heel kort herhaalde ik hoe de Heere hen bevrijdt had uit Egypte, hen leidde door de Rode Zee, hen elke dag te eten gaf, enz. Nu zullen de Israëlieten toch wel heel dankbaar zijn? Eigenlijk niet... steeds weer mopperen ze en zijn ze ontevreden en ondankbaar. Ik vertelde over het bittere water bij Elim en dat het volk daar ook vergat dankbaar te zijn, maar dat de Heere opnieuw een wonder deed, door het water weer zoet te maken.

We praatten nog even door over ondankbaar en dankbaar zijn.

Daarna kregen de kinderen een bruin papier, waar ik al een boom op had getekend voor ze, deze mochten ze uitknippen en op een blauw papier plakken. De blaadjes mochten ze vingerverven. Wat een feest! Deze week zullen we elke dag bij het avondeten dankpunten met elkaar noemen en bij de bomen plakken. Ook zullen we er natuurlijk daadwerkelijk voor danken!

 

Ik vind het altijd mooi om op zulke momenten te horen wat kinderen bezighoudt, wat belangrijk voor hen is en waar ze dus dankbaar voor zijn. Mijn man en ik doen uiteraard ook mee! Het is echt een aanrader om dit een week {of langer} met elkaar te doen. Omdat je gaandeweg merkt dat kinderen dieper gaan nadenken. De eerste dagen zijn het meestal de voor de hand liggende dingen die ze noemen. Als die geweest zijn, gaan ze verder nadenken en komen de dingen uit hun hart naar boven.



Ben je benieuwd naar ons vorige gezinsmoment rondom dankbaarheid? Klik hier! 

In Hem verbonden,

zondag 2 november 2014

Gezinsmoment - David en Mefiboset

Eerlijk gezegd keek ik best uit naar dit gezinsmoment. We doen regelmatig iets rondom karaktervorming, maar soms verlang ik er ook naar om de kinderen te laten zien dat de Heere genadig is, vol van liefde en barmhartigheid. Maar, op de een of andere manier was het in de laatste verhalen steeds zo dat er een ander thema naar voren kwam. Mijn man zei heel nuchter: 'Blijkbaar wil de Heere dat we dit leren aan de kinderen.' En natuurlijk vertellen we ook tijdens zulke lessen dat ze met hun zonden naar de Heere Jezus mogen gaan en dat Hij hen wil vergeven, maar toch keek ik dus uit naar deze geschiedenis :).

Ik had gelukkig het platenboek van Ikeg inmiddels in huis en kon gebruik maken van de mooie platen bij dit verhaal!!

Dit keer kon ik niet echt een intro bedenken, dus zijn we begonnen met het herhalen van de afgelopen gezinsmomenten en vroegen ook bij elk gezinsmoment terug wat we er van konden leren. Daarna leerden we Johannes 1:12 aan: "Maar allen die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven kinderen van God te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven." Ik legde uit dat we dus een kind van God worden als we in Zijn Naam geloven.

Hierna vertelde ik dus het verhaal van Mefiboset, hoe hij als kind viel en daardoor kreupel werd en hoe David hem liet halen om hem vriendelijkheid te bewijzen. Ik legde uit hoe ongebruikelijk dit was, omdat een nieuwe koning meestal de familie van de vorige koning liet doden. Hierdoor was Mefiboset bang voor David. Wat zal hij verbaasd geweest zijn toen David hem zo goed behandelde!! Ik vind dit zo'n prachtige geschiedenis. Het laat zo mooi het Evangelie zien! Wij hebben Gods goedheid niet verdiend, maar de Heere schenkt het ons, uit GENADE!

Na het verhaal hadden we echt een mooi gesprekje met de kinderen. Onze kinderen zitten op een school waar de nadruk erg gelegd wordt op het feit dat de kinderen een nieuw hart moeten krijgen. Ik merk dat de kinderen de term niet altijd goed begrijpen of kunnen verwoorden, maar ergens wel aanvoelen wat ermee bedoeld wordt. Ik vroeg aan de kinderen of ze dachten dat ze een nieuw hart hadden. De een zei: 'Soms denk ik het wel, maar als ik echt erover denk, denk ik dat ik het niet heb.' Daarom legden we uit wat bedoeld wordt met 'een nieuw hart' en vroegen we of de kinderen wisten hoe ze dat konden krijgen. Er kwam niet veel meer dan: 'Bidden', en dat is natuurlijk ook een goed antwoord :). We hebben tegen de kinderen gezegd dat we er graag met hen samen om willen bidden als ze het lastig vinden om dit zelf te doen, maar dat ze dan wel zelf een keer dit moeten vragen aan pappa of mamma. Wat zou het mooi zijn om dit moment samen met 1 van je kinderen te mogen beleven! Daar kijken we naar uit! Het was in ieder geval heerlijk om zo even een kijkje in hun hart te mogen hebben. Zo'n gesprekje kun je voorbereiden, maar valt toch niet te plannen. Daarom was ik dankbaar voor de openheid.

Ik was dit keer eigenlijk te laat begonnen aan de voorbereidingen, dus kwam ik een beetje in de knoop met het werkje. Bij alles wat ik bedacht, kwam ik materialen te kort en daar is dan weer lastig aan te komen op zondagmiddag... Dus werd het uiteindelijk dit:


Ik was er niet erg tevreden over, maar de kinderen vinden het heerlijk om te verven. Dus mochten ze het hele blad vol verven en plakten we er later de letters op. Onze oudste leert net lezen, dus die heeft elke dag wel een keer of 5 voor de tekeningen gestaan en las hardop: 'G-E-N-A-D-E, genade, genade, genade.' Herhaling is de beste leermeester :).

In Hem verbonden,

Gezinsmoment - David haalt de ark



Dit gezinsmoment is alweer even geleden, dus ik kan het niet meer heel uitgebreid beschrijven, maar voor de compleetheid van de serie wil ik het toch plaatsen.

Ik begon met de kinderen een klein voorbeeldje te geven van 2 kinderen die op vakantie gaan en daar naar een andere kerk gaan. In die kerk doen mensen heel oneerbiedig, ze praten onder het bidden en doen andere dingen tijdens het zingen. De 2 kinderen voelen zich er heel vervelend! 

Hierna vroeg ik aan de kinderen hoe zij het zouden vinden als er zo in onze kerk gedaan zou worden. Daar moesten ze wel een beetje om grinniken, want dat zouden ze heel raar vinden. Waarom? vroeg ik hen. Na een tijdje praten kwamen we erop dat we eerbiedig voor de Heere moeten zijn, omdat Hij heilig is.

Hierna vertelde ik het verhaal over de ark. Heel kort vertelde ik hoe de ark bij de Filistijnen terecht was gekomen {1 Sam. 4}. Dat de ark in de tempel van Dagon werd gebracht en later op en wagen wordt teruggestuurd. (1 Sam 5 en 6}. Een aantal dingen heb ik weggelaten, omdat het anders te veel werd voor de kinderen. Hierna vertelde ik over David, en hoe hij de ark terug laat halen op een wagen {2 Sam. 6}. Het gedeelte dat Uzza de ark aanraakt en sterft, maakte indruk op de kinderen. Persoonlijk vind ik dit ook nog steeds een 'lastig' verhaal. Uzza bedoelde het toch goed? Zou ik niet hetzelfde gedaan hebben? Misschien deed hij het juist uit liefde voor de Heere? Blijkbaar moest het volk leren dat ze de Heere serieus moesten nemen. Wat Hij gebood, mocht niet overtreden worden. De Heere toonde hen Zijn heiligheid. Dit heb ik ook aan de kinderen uitgelegd. Ik heb het ook op hun eigen hart proberen toe te passen. Soms kunnen we makkelijk denken over zonden. Een klein leugentje of een keer iets meenemen van een ander, maar de Heere wil dat we hier niet makkelijk mee omgaan! We mogen het belijden, maar moeten het daarna ook proberen te laten!
Tot slot vertelde ik hoe David het later wel goed deed en de ark liet halen, gedragen door mannen, zoals de Heere geboden had, en dat het volk offerde voor de Heere om Hem te danken, nadat ze de ark in de tent hadden gezet die David er speciaal voor had laten maken.

Bij het vertellen van dit verhaal maakte ik gebruik van de platen op deze site: http://www.freebibleimages.org.

Als verwerking maakten we dit werkje


In Hem verbonden,