zondag 25 mei 2014

Gezinsmoment - Hemelvaart

Hoewel het donderdag pas Hemelvaart is, hebben we vandaag al nagedacht over deze gebeurtenis.

We begonnen met het zingen van liedjes die echt met Hemelvaart te maken hebben. Zoals bijvoorbeeld dit lied.

Hierna vertelde ik het verhaal over Jezus' hemelvaart. Persoonlijk vind ik het altijd een lastig verhaal om te vertellen. Niet zozeer het feitelijke verhaal, maar wel het overbrengen wat het ons nu te zeggen heeft. We hebben geprobeerd uit te leggen dat Jezus nu als Koning op de troon zit om te regeren en dat Hij onze Voorbidder is. Daarnaast hebben we erover gepraat dat de Heere Jezus weer terug zal komen. Ik vroeg de kinderen: 'Moeten wij bang zijn voor die dag?' We legden uit dat dit niet hoeft als je bij Hem hoort. 'Zijn wij bang als pappa thuis komt?' 'Nee, natuurlijk niet!!" Zo kan het ook zijn met de Heere Jezus. Als je van Hem houdt en bij Hem hoort kun je er naar uitkijken dat Hij komt! Dan hoef je niet bang te zijn, want dan zijn je zonden vergeven.
De kinderen waren niet zo erg geconcentreerd dit keer en dan vraag ik me altijd af wat er wel / niet blijft hangen. Ik had bij het verhaal de plaat gebruikt uit de kinderbijbel 'Volg Mij' {aanrader!!}. In die Bijbel staan na elk verhaal 3 vragen. Die stelde ik de kinderen en het viel me toch nog mee wat ze hadden opgepikt. Dit waren de vragen:

1. Hoeveel dagen na Zijn opstanding gaat de Heere Jezus terug naar de hemel? Hoe noemen wij deze dag?
2. Wat doen de discipelen als hun Meester naar de hemel is gegaan?
3. De engelen beloven dat de Heere Jezus nog een keer terugkomt op de aarde. Wat zal er dan gebeuren?

Ter afsluiting maakten we een mooi werkje. Zoiets als dit:


Voor dit werkje heb de je volgende onderdelen nodig:
- Plaatje van een wolk, op blauw papier geprint
 
- Plaatje van de Heere Jezus, ik heb deze kleurplaat ervoor gebruikt
- Wegwerpbekertje, waar je blauw papier omheen plakt
- Watten, om op de wolk en het bekertje te plakken.
- Naald en draad / touwtje.

Als alle onderdelen klaar zijn, maak je het touwtje vast aan de onderkant van de wolk, vervolgens prik je het door het bekertje heen en onderaan plak je het plaatje van de Heere Jezus. Als de kinderen de wolk omhoog trekken, gaat de Heere Jezus in het bekertje.

Zelfs de foto's laten zien dat het een beetje rommelig en wiebelig was vandaag :)
 
 

Alvast een gezegende Hemelvaartsdag gewenst!

In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Thomas

Vorige week zondag hebben we over Thomas nagedacht.

Als intro kregen de kinderen om de beurt een blinddoek om. Eerst mochten ze steeds iets proeven en dan raden wat ze in hun mond hadden gekregen. Daarna deden we nog een voelspelletje. Ze kregen iets in handen en moesten voelen wat het was.

 


Ik vertelde dat de Heere Jezus in het verhaal ook iets ging zeggen over mensen die niet kunnen zien/kijken en toch geloven.

Hierna vertelde ik het verhaal over Thomas, die eerst niet geloofde dat Jezus was opgestaan. Hij zou het pas geloven als hij de wonden zou voelen en Hem zelf zou zien. En toen was dat moment daar dat hij Hem zag... Ik denk dat hij zich beschaamd gevoeld heeft. Het zinnetje van de Heere Jezus vind ik altijd zo mooi: 'Zalig zij die niet gezien en toch geloofd hebben.' Dat gaat over ons! Wij kunnen Hem niet zien en toch mogen we geloven dat Hij er is, dat Hij leeft, dat Hij onze Verlosser is.
We hebben gepraat over hoe we nu kunnen weten dat de Heere Jezus er is. We gaven het voorbeeld van de wind. Hoe weet je dat de wind er is? Je ziet de wind toch niet? Je ziet wel de bomen bewegen en je ziet je haren wapperen als het waait. Daardoor weet je dat de wind er is. Zo is het ook met de Heere God. We zien Hem niet, maar we zien dat Hij er is door naar de natuur te kijken. We volgen de ontwikkeling van het kindje dat we verwachten en als we daarnaar kijken kunnen we ons alleen maar verwonderen over wat God doet! De oudste zei dat we ook weten dat Hij er is door de Bijbel te lezen. We probeerden uit te leggen dat je die zekerheid soms ook in je hart kunt ervaren, doordat de Heilige Geest die zekerheid in je hart legt.

Tot slot maakten we dit werkje.
Ongelovige Tomas

In Hem verbonden,

woensdag 21 mei 2014

Ben je een wortel, een ei of een koffieboon?

Een meisje vertelde haar moeder hoe moeilijk ze het leven vond en hoe ze niet meer wist hoe het verder moest. Ze had zich doodmoe gevochten en wilde alles opgeven. Zodra het ene probleem was opgelost, dook er weer iets anders op.
De moeder nam haar mee naar de keuken. Ze vulde drie pannetjes met water en zette die op het fornuis. Na een tijdje kookte het water en deed ze wat wortels in het eerste pannetje, in het tweede deed ze een paar eieren en in het derde gemalen koffiebonen. Verder zei ze niets.
Ze liet alles twintig minuten koken. Daarna haalde ze de wortels en de eieren uit het water en goot ze de koffie in een beker. Ze draaide naar haar dochter en vroeg: "Vertel me wat je ziet?" "Wortels, eieren en koffie," antwoordde het meisje, “wat bedoelt u?” De vrouw bracht haar wat dichterbij en vroeg om de wortels aan te raken. Ze deed het en merkte dat die zacht en slap waren geworden. Daarna vroeg de moeder of ze een ei wilde pellen. Het meisje haalde de schil eraf en merkte dat hij flink hard gekookt was. Uiteindelijk vroeg de moeder om van de koffie te proeven. Ze deed het met een glimlach en ze genoot van de rijke aroma.
Het meisje vroeg: "Wat heeft dit nu alles te betekenen, moeder?" De moeder legde uit dat elk voorwerp in aanraking gekomen was met hetzelfde kookwater, maar toch hadden ze elk verschillend gereageerd. De wortels gingen er hard en sterk in, maar door het koken waren ze slap en zacht geworden. De eieren waren van binnen breekbaar en vloeibaar geweest, maar na het koken, waren ze hard geworden van binnen. De koffiebonen hadden op een unieke manier gereageerd. Die waren ook gekookt, maar hadden zich niet door de hitte laten veranderen. Zij lieten een heerlijke geur en smaak van zich afkomen.
"Waar lijk jij op, als de tegenspoed aan je deur klopt? " Vroeg de moeder. "Hoe reageer je dan? Ben je zoals een wortel of als een ei of zoals die koffiebonen?"


Zijn wij zoals die wortels, die er eerst zo sterk en stevig uitzien, maar door pijn en tegenspoed zacht en krachteloos worden? Of zoals een ei, met een zacht en vormbaar hart, maar wat zo sterk veranderd zodra de problemen te groot worden? Wordt ons vloeibare hart door de pijn onbuigbaar en verhard? Aan onze buitenkant, aan de schil is niets te merken, die blijft hetzelfde, maar binnenin worden we steeds harder?
Of zijn we zoals die koffie, die zelfs de kleur van het water verandert. Het water maakte de koffie niet harder of zachter. Voor de koffiebonen was het even pijnlijk om terecht te komen in het kokende water. Maar juist daar liet het zijn smaak en geur vrijkomen, die de hele omgeving tot zegen was geworden.
Wees zoals een koffieboon. Tegenspoed hoeft ons niet te verzwakken, maar behoort ons juist sterker te maken. Breng verandering in de situatie als het op zijn moeilijkst gaat. Wees geen gekookte wortel of ei, maar doe zoals die koffiebonen. In het vervolg kijkt u dan misschien ook anders naar een kopje koffie.

“Acht het voor grote vreugde, wanneer gij in velerlei verzoekingen valt, wetende, dat de beproeving uws geloofs lijdzaamheid werkt.” {Jakobus 1:2-3}

Bron: www.heartcry.nl

In Hem verbonden,

dinsdag 20 mei 2014

Citaat

Op het moment ontbreekt me de tijd een beetje om uitgebreid te bloggen. Helaas, want het is zo heerlijk om te doen :). Dit citaat wil ik toch graag met jullie delen. Ik vind het zo herkenbaar!

“Motherhood is a choice you make everyday, to put someone else's happiness and well-being ahead of your own, to teach the hard lessons, to do the right thing even when you're not sure what the right thing is...and to forgive yourself, over and over again, for doing everything wrong.” {Donna Ball}


De 'strijd' in het opvoeden van kinderen ligt doorgaans niet zozeer in de kinderen, maar het is een strijd die ik regelmatig voer met mezelf. Vandaag ging ik eindelijk even zitten en toen bedacht mijn dochter het om boven naar de wc te gaan... 'Ik ben klaa-haar', hoorde ik vanuit de badkamer. Dát zijn de momenten waarop beslissingen vallen. Kies ik voor mezelf, reageer ik boos, of sta ik geduldig op en loop naar boven om haar te helpen? Eenmaal boven zat ze stralend op de wc: 'Goed, hè, mam, dat ik steeds op tijd naar de wc ga?' 'Ja liefje, super knap van je.' Moederschap is een keuze... Take the right choice... in Zijn kracht.

In Hem verbonden,

zondag 11 mei 2014

Gezinsmoment - Heb jij mij lief?

We zitten in de weken tussen Pasen en Hemelvaart. Ook onze gezinsmomenten proberen we hierop aan te passen.

Vandaag hebben we het gehad over: 'Heb jij mij lief?'

We begonnen door de kinderen te vragen wat dat is, iemand liefhebben. Dat was nog best lastig. De vraag: 'Wie vind jij lief?', was al makkelijker. Daar wisten ze wel een antwoord op :). Ik vertelde dat je voor 'liefhebben' ook 'houden van' kan zeggen. We zouden vandaag ook horen over 'liefhebben' in het Bijbelverhaal.

Hierna vertelde ik het verhaal van de wonderbare visvangst en natuurlijk over Petrus. Voor mij persoonlijk is dit een verhaal dat mij altijd weer raakt. Ik vind de woorden van de Heere Jezus zo vol liefde, zachtmoedigheid en zo genadig! Hij doet niet boos, maar stelt eenvoudig de vraag: 'Petrus, heb je Mij lief?' Om het duidelijker te maken, deed ik het voor bij onze middelste. Steeds weer vroeg ik: 'Vind je mamma lief?'. Ik vroeg haar ook wat ze dacht/voelde. 'Ik word verdrietig', zei ze.'Precies!', dat werd Petrus ook! Ik vertelde aan de kinderen dat ik het laatste antwoord van Petrus zo mooi vind: 'Heere, U weet alle dingen...' Dit kan mij zoveel rust geven, te weten dat Hij ons hart kent en alles weet. Ook de harten van mijn kinderen. Ik stelde hen ook de vraag: 'Heb je de Heere Jezus lief?' En 'natuurlijk' zeiden ze alle 3 'ja'. Ik vertelde hen dat de Heere hun harten ook kent en weet of ze Hem echt lief hebben. Dit maakte m.n. de oudste wel stil.


Ter verwerking maakten we dit werkje. Ik heb het werkje met het hart in het hart gebruikt. 'Aan wie geeft dat kindje dat hart?', vroeg de middelste spontaan. Wat een heerlijke mogelijkheid om het uit te mogen leggen! Soms hoeven we dit soort momenten niet eens voor te bereiden, maar wordt dit door de Heere zo geleid en gebruikt Hij de kinderlijke leergierigheid.

Mijn man en ik worden de laatste tijd echt erin bevestigd hoe kostbaar het is om deze momenten met ons gezin te hebben. Natuurlijk is het soms zoeken naar hoe we hen op hun eigen wijze er allemaal bij kunnen betrekken, ook de jongste van 2, maar juist haar willen we er ook zo graag bij hebben! Zodat ze allemaal van jongsaf aan mee doen, meeleren, en iets mogen proeven van Wie Hij voor ons en ons gezin is en wilt zijn.

In Hem verbonden,

Voor jou, mam

Voor jou, als je denkt er niet toe te doen, als moeder. Omdat je faalt, struikelt, valt. Ik wil je bemoedigen. Het doet er wel toe. Al die kleine, eenvoudige dingen die je doet. Je kinderen hebben je nodig. Vertrouw op Hem, Die jou deze kinderen gaf. Wees hun moeder. Ga door! 

Fijne Moederdag.




In Hem verbonden,