maandag 28 april 2014

Vertrouw je Mij?

Ken je dit lied?

Vader, zie Uw kind'ren naadren:
smekend komen wij tot U,
open toch de hemelvenst'ren;
zend een Geestvernieuwing nu.


Velen die zich Christen noemen,
blijven nog van verre staan;
wereldzin verslapt hun leven,
Heer, zeg hun aan 't werk te gaan.

Gij toch zijt nabij, o Vader,
Gij toch hoort Uw volk, o Heer,
Vader, wil ons niet voorbijgaan,
schenk ons een herleving weer!

Reinig ons, ook mij, van zonden,
dat niets in mij U weersta,
neem mij, breek mij, vul mij, zend mij!
Dat 'k met kracht getuigen ga.

Ik zong het... Ik zong het lied met heel mijn hart, als een gebed tot Hem. En ik meende het, de Heere mocht mij nemen, breken, zodat Hij mij kan vervullen met meer van Zichzelf.

En toen werd ik zwanger... Wat was ik blij toen ik de test in mijn handen had! En ik was ervan overtuigd: dit keer wordt het een fijne zwangerschap, zonder complicaties.
Niets is minder waar. Het is misschien wel de zwaarste zwangerschap tot nu toe.
En ik zal eerlijk tegen jullie zijn. Mijn hart was opstandig! Waarom liet de Heere dit nu weer gebeuren? Terwijl mijn gezin me nodig had? Waarom verhoorde Hij mijn gebed niet? 

Vorige week bracht Hij me het moment in herinnering, 2 momenten eigenlijk, waarop ik bovenstaand lied zong, mezelf opnieuw aan Hem toewijdend. Toen ik het zong, wist ik het: breken doet pijn! Het was of Hij vorige week tegen me zei: 'Welk gebed wilde je liever vervuld zien? Die van een fijne zwangerschap? Of het gebed dat je toen zong?' Ik boog mijn hoofd... 

Ik weet niet of je het herkent, maar ik denk dat we te snel denken dat we wel weten wat het beste voor ons is. En als God het dan niet op die manier laat gaan in ons leven, zijn we opstandig, en kan boosheid wortel schieten in ons hart. Maar Zijn plan is hoger, dieper, groter, beter! 
Nee, niet alle vragen zijn uit mijn hart. Maar ik wil Hem vertrouwen. 'Vader, wat U doet... is goed!'

In Hem verbonden,

maandag 21 april 2014

Gezinsmoment - Pasen

Op Goede Vrijdag mochten de kinderen, vlak voor ze naar bed gingen, de Heere Jezus in het graf van onze paastuin leggen. Er werd lang gezocht naar het juiste poppetje, eigenlijk was er niet 1 geschikt genoeg, maar uiteindelijk vonden ze er 1 die door de keuring kwam. We hebben het poppetje in doeken gewikkeld en in het graf gelegd. De steen ging ervoor en de soldaten werden op wacht gezet.


Toen de kinderen zondagmorgen nog slaperig en in pyamaatjes beneden kwamen zagen ze dit:


Het graf was open, alleen de doeken lagen er nog in. En alle stenen waar we onze zonden opgeschreven hadden waren weg! Ik hoorde ze er met elkaar over praten. 

Vanmorgen zijn we er met elkaar over doorgegaan. Ik vroeg aan de middelste wat ze nu allemaal zag in de tuin. En wat was er weg? De stenen! 'Waar zijn ze gebleven?' Dat was wel een moeilijke vraag. Het was opnieuw de oudste die wist welke kant we op wilden. Hij vertelde op zijn heerlijke kleuter manier dat de stenen weg waren, omdat de Heere Jezus stierf voor de zonden. 

Hierna keken we deze video die het lijdens- en opstandingsverhaal van de Heere Jezus laat zien voor kinderen.

In de afgelopen week had ik zogenaamde 'resurrection eggs' gemaakt. Ik had dit idee op verschillende Amerikaanse websites/blogs gezien. Bij de Hema waren plastic eieren te koop. In elk ei stop je een voorwerp dat met het lijdensverhaal te maken heeft. Voor ons gezinsmoment hadden we de 12 eieren verstopt in huis. De kinderen moesten ze zoeken. Aan tafel mochten ze er om de beurt 1 open maken en vertellen wat het voorwerp met Pasen te maken had.




Dit waren de voorwerpen die in de eitjes zaten:
1. Palmtakje
2. Brood en wijn
3. Muntjes
4. Zwaard
5. Haan
6. Zweep/gesel
7. Doornenkroon
8. Spijkers
9. Dobbelsteen
10. Spons 
11. Steen
12. Leeg!

Tot slot maakten we nog dit knutselwerkje.

De lijdenstijd is voorbij... We hebben als gezin hele fijne momenten met elkaar gehad. Ik hoop dat we ook anderen hebben kunnen helpen/inspireren tot gezinsmomenten in deze periode. De paastuin blijft hier nog even staan. Kunnen we nog een beetje nagenieten ;).

In Hem verbonden,

maandag 14 april 2014

Gezinsmoment - Lijdenstijd {6}

Het was natuurlijk een weekje te vroeg, maar toch hebben we afgelopen zondag al nagedacht over de kruisiging en het sterven van de Heere Jezus. We hebben nogal een volle week, dus in de week niet zoveel tijd om er uitgebreid met de kinderen over na te denken en volgend weekend willen we het graag over de opstanding hebben.

Ik maakte opnieuw gebruik van de platen uit 'Kijk en Luister'. Qua tekst is deze kinderbijbel eigenlijk wat eenvoudig, dus ik vertel het verhaal graag zelf, maar de platen zijn dan ter ondersteuning.

 
Opnieuw vroeg ik de kinderen waarom de Heere Jezus moest sterven. 'Om de zonden', wisten ze heel goed. 'Waarom moest de Heere Jezus voor de zonden sterven?' 'Zodat we in de hemel kunnen komen', zei de oudste. 'Ja, heel goed! En nu een moeilijke vraag: Waarom konden we anders niet in de hemel komen?' Het antwoord dat volgde vond ik zo mooi: 'Omdat de Heere God niet van zonden houdt.' Prachtig toch? We hebben uitgelegd dat de Heere heilig is en daardoor de zonden niet kan verdragen. We gingen naar buiten om dit met een concreet voorbeeld te laten zien.

De kinderen moesten over het weggetje lopen met vieze voeten {talkpoeder} en op het zwarte papier gaan staan, zonder dat het papier vies zou worden. Heel grappig om te zien dat ze dan proberen hun voeten te 'vegen' vlak voor ze op het papiertje stappen :). Het lukte natuurlijk niet.



We legden uit dat het zo ook is met de zonde. We kunnen ons best doen om van de zonde af te komen, om onszelf ervan te verlossen, maar dat zal nooit lukken. Er is maar 1 manier waardoor we van de zonde af kunnen komen, en dat is door het kruis, door het bloed van de Heere Jezus.


We maakten de voeten schoon en de kinderen mochten het opnieuw proberen. Ja! Nu bleef het papier schoon! Alleen door de Heere Jezus kunnen we bij de Heere in de hemel komen.

 
Afgelopen week had ik de kinderen beloofd dat ze nog een keer mochten verven en daar was het niet van gekomen, dus dat mochten ze nu doen. Bij de Action heb ik een keer hele simpele canvasjes gekocht. Daar had ik van tevoren met schilderstape een kruis opgemaakt. Ze mochten het schilderijtje helemaal vol verven met plakkaatverf. Toen het droog was, hebben we het kruis eraf getrokken. Het resultaat is prachtig. De schilderijtjes staan hier op de piano te pronken en de kinderen zijn zo trots!


Tot slot maakten we de paastuin een stukje verder. Ik heb met dit gezinsmoment nog niet de begrafenis van de Heere Jezus verteld, dus het graf is nu nog leeg, maar vrijdag wil ik er met de kinderen een steen voor maken, zodat het graf echt dicht is voor het Pasen is.


Jullie begrijpen dat er na afloop heel wat op te ruimen viel :). Maar, het was alle moeite absoluut waard! Ik kijk ernaar uit om komend weekend echt de opstanding te vieren met de kinderen. Wordt vervolgd...

In Hem verbonden,

vrijdag 11 april 2014

Welke taal spreek jij? Doe de test!


Een van de eerste boeken die ik las over het huwelijk en de liefde tussen man en vrouw was het boek 'De 5 talen van de liefde'. Heel helder is het onderscheid dat de schrijver maakt tussen verliefdheid en houden van. Het houden van iemand vraagt een keus, een beslissing om de liefde voor de ander te laten groeien en te ontwikkelen.

Gary Chapman beschrijft de verschillende talen die mensen in de liefde spreken. Zo kan het zijn dat je veel van je man houdt, maar dat het lijkt of jouw liefde niet aankomt. Of andersom, dat de man zegt veel van je te houden, maar je kunt het niet merken.

Verstaan jullie elkaars taal wel?

Volgens de schrijver zijn er vijf talen van liefde:
  • Positieve woorden. 
  • Samen zijn. 
  • Cadeaus geven. 
  • Dienen. 
  • Lichamelijk contact. 
Je kunt niet blindelings erop vertrouwen dat je voldoende hebt aan je eigen moedertaal. Als je man jouw taal niet begrijpt, kun je nog zoveel liefde geven, maar het komt niet aan. Je zult bereid moeten zijn om de taal van je man te leren. Liefde is iets wat je voor een ander doet. Het is een keuze en je hoeft niet op de ander te wachten om er al mee te beginnen.

Ben je benieuwd geworden naar je eigen liefdestaal? Klik op deze link voor een test. Als je die van jezelf weet is het ook heel belangrijk dat je die van je man te weten komt, zodat je zijn taal kunt spreken. Soms zal dat moeite kosten. Maar het huwelijk en de liefde is je moeite waard, toch?

In Hem verbonden,

maandag 7 april 2014

Gezinsmoment - Lijdenstijd {5}

Heel de week liep ik te denken wat ons volgende gezinsmoment zou worden. Soms kan ik zo graag willen dat de harten geraakt zullen worden, dat ik daardoor een beetje 'lam geslagen' word. Zaterdagavond was ik er nog niet uit en besefte opeens dat ik het van mezelf aan het verwachten was. Ik had er nog nauwelijks voor gebeden en bleef maar zoeken naar leuke ideetjes. Dat heb ik gauw omgedraaid... Ik ben gestopt met verder zoeken en heb het bij Hem neergelegd.

Zondagmorgen wist ik welk verhaal het zou worden en had ik ook de intro, nu nog een verwerking, maar dat is bij onze kinderen niet lastig, aangezien ze echt heel graag kleuren, zeker als wij erbij komen zitten en ook een kleurplaat kleuren. Zo konden we gisterenmiddag gelukkig toch een gezinsmoment houden. Dank U, Heere!

Na het zingen en bidden, legde ik een briefje van € 50,00 op tafel. Om de kinderen een beetje gevoel van de waarde van het geld te geven, vertelden we eerst wat je hier allemaal voor zou kunnen kopen. Alle playmobil, auto's, poppenhuizen, enz. kwamen voorbij en de ogen van de kinderen begonnen steeds meer te glimmen.


Toen stelde ik de oudste twee de vraag: 'Stel je voor dat ik tegen je zou zeggen dat je dit geld mocht hebben. Dat zou leuk zijn, hè? Maar, ik zou er wel iets bij zeggen. Als je dit geld aanpakt, mag je nooit meer bij de Heere horen en kun je niet bij Hem in de hemel komen. Je zou geen kind van God meer mogen zijn. Wat zou je kiezen?'
Dat was moeilijk... Ze weten eigenlijk al wel welk antwoord wij het liefst zouden horen... Maar dat geld was wel heel aantrekkelijk. Onze middelste nam als eerste de beslissing: 'Eigenlijk zou ik dan het geld willen.' De oudste aarzelde en zei: 'Ik wil het allebei.' Hoe herkenbaar :). 'Dat kan niet, je moet kiezen.' 'Dan eigenlijk ook het geld.' 
Eerlijk gezegd was ik blij dat de kinderen dit eerlijk durfde te zeggen. We willen geen kleine farizeeërs van hen maken en ze moeten zich veilig genoeg voelen om dit te kunnen zeggen. We hebben het ook niet veroordeeld en zijn er verder niet teveel op ingegaan. Ik zei wel dat ik ging vertellen over iemand die ook veel van geld hield en dezelfde keuze maakte.

Hierna vertelde ik het verhaal van Judas, die naar de farizeeërs ging om Jezus te verraden en daar geld voor kreeg. Wat leek hij gelukkig, hij deed wat hij zelf wilde, en kreeg er nog geld voor ook. Ik vertelde ook van de Heere Jezus, biddend in de Hof van Gethsemane. Ik benadrukte het verschil tussen Judas, die zijn eigen wil deed en de Heere Jezus, die steeds weer zei: 'Laat niet Mijn wil, maar Uw wil geschiedde.' De kinderen luisterden heel goed. Ik kan zo genieten van die grote ogen, die helemaal in het verhaal zitten!

Na het verhaal legde ik op 1 bank een kleurplaat van Heere Jezus en op 1 bank een kleurplaat van Judas. Ik legde uit dat ik steeds iets ging noemen en dat de kinderen moesten bedenken of dat hoort bij het doen wat je zelf wilt, of doen wat de Heere wilt. Ze moesten dan of naar de bank van Judas lopen of naar de bank met de kleurplaat van de Heere Jezus. We begonnen wat gemakkelijk met dingen als: Stelen, bidden, liegen, enz. We maakten het steeds wat lastiger met dingen als: een heel klein snoepje uit mamma's tas halen. De kinderen wisten heel goed waar alles bij hoorde. 

 

Aan tafel praatten we kort met elkaar dat het heel moeilijk is om de goede keus altijd te maken. De kinderen weten in heel veel situaties al wel wat het beste is, maar de oudste zei ook heel eerlijk dat je eigen hart het dan soms toch niet wil doen. Ik vertelde dat Judas later heel veel spijt kreeg van zijn verraad en dat hij het geld niet meer wilde. Ik zag dat dit indruk maakte en we hebben het verder zo gelaten.

We hebben heerlijk gekleurd met elkaar. Het was echt een fijn gezinsmoment. Aan Hem de eer.

In Hem verbonden,

zaterdag 5 april 2014

John Piper over het moederschap

In dit korte filmpje zegt John Piper niet dat het 'verboden' is om buitenshuis te werken, maar moedigt hij het wel aan om ons gezin als een bediening te zien. Ook vind ik heel mooi {maar ook moeilijk!} wat hij zegt over 'genade uitdelen in je omgeving'.


In Hem verbonden,

vrijdag 4 april 2014

Gezinsmoment - Lijdenstijd {4}

Tijdens dit gezinsmoment stond het laatste avondmaal centraal dat Jezus vierde met Zijn discipelen. We begonnen met het verhaal dat de discipelen de maaltijd moeten voorbereiden en de voetwassing door de Heere Jezus. Hierna vertelde ik over het Pesach dat Jezus voor het laatst zou vieren met Zijn vrienden. We konden mooi teruggrijpen op het tweede gezinsmoment waarin we de basis hiervoor al uitgebreid behandeld hadden.

Toen ik dit allemaal verteld en uitgelegd had, liet ik even een stilte vallen. Hierna vertelde ik verder en pakte ondertussen het schaaltje met matzes en het glas 'wijn' {druivensap}.


Ik vertelde dat toen de maaltijd helemaal afgelopen was, de Heere Jezus opnieuw het ongezuurde brood pakte, het brak en aan de discipelen gaf met de woorden: "Neem, eet, dit is Mijn lichaam." Tegelijk met dat ik dit allemaal zei, pakte ik een matze, brak die in stukken en gaf iedereen een stukje. Grote ogen...: "Mogen we het echt opeten?"
Dit deed ik ook met de 'wijn'. Ik gaf het glaasje door, terwijl ik verder vertelde over de Heere Jezus, hoe Hij de beker pakte en gaf aan de discipelen met de woorden: "Dit is Mijn bloed, denk hieraan wanneer jullie hieruit drinken." {Dit staat niet letterlijk zo in de Bijbel, maar de letterlijke tekst vond ik voor de kinderen nog wat moeilijk.} De kinderen waren zeker onder de indruk dat we dit met elkaar deden. We hebben hierna nog kort met elkaar gepraat over het Heilig Avondmaal. Ik had verwacht dat de oudste wel vragen zou hebben over waarom hij daar bijv. nooit aan mee doet, maar dit was eigenlijk helemaal niet zo. Hij wilde het ook liever niet, omdat de wijn hem vies leek :-).


Ter afsluiting kleurden de kinderen een kleurplaat.
Ondertussen hebben we nog doorgepraat en een paar keer herhaald waarom we wijn drinken en brood eten bij het vieren van het Heilig Avondmaal.

Het leek mij heel mooi om met de kinderen echt een sedermaaltijd te houden. Misschien een ander jaar als ze iets groter zijn. Op deze blog staat een hele mooie omschrijving hoe je dit met je gezin zou kunnen doen. Ik wil het graag als tip doorgeven.


Het is ook heel mooi om het verhaal van de voetwassing tijdens een gezinsmoment uit te voeren. Klik hier om te zien hoe wij dit vorig jaar hebben gedaan.

In Hem verbonden,




Oven schoonmaken

Het huishouden vind ik doorgaans niet zo vervelend. Ik kan er wel van genieten als de kamers opgeruimd en schoon zijn of als de kinderen 's avonds in een lekker schoon bed kunnen stappen. Maar, er zijn klusjes waar ik niet zo dol op ben. Daar hoort het schoonmaken van de oven zeker bij! Ik heb in de afgelopen jaren al veel verschillende spuitbussen en andere 'wondermiddeltjes' geprobeerd, maar eigenlijk kreeg ik de oven nooit goed schoon.

Maar nu wil ik toch 'de gouden tip' met jullie delen. Het blijft nog steeds wel even een klusje, maar het resultaat wordt heel mooi schoon!
  • Smeer 's avonds alle wanden van de oven in met groene zeep.
  • Zet een schaaltje met ammoniak in de oven.
  • Deur dicht en heel de nacht laten staan.
  • De volgende morgen de ammoniak uit de oven halen en alle wanden goed schoonmaken met een sopje. Ik heb het met water en een scheutje schoonmaakazijn gedaan. Je veegt al het vuil en gemakkelijk af. Let wel goed op dat je de keuken ventileert als je de oven opendoet i.v.m. de ammoniak.
Zoiets zou het resultaat kunnen zijn ;-)
Succes!