zaterdag 29 maart 2014

Gezinsmoment - Lijdenstijd {3}

Door de zwangerschap heb ik op het moment niet elke week evenveel energie. Daardoor is ook niet elk gezinsmoment zo uitgebreid als ik zou willen. Maar om de 'serie' compleet te houden, plaats ik ze toch maar.

Onze kinderen zijn nog best klein {5, 3 en 2}, daarom herhaal ik bijna dagelijks de 'voorwerpen' uit de paastuin. We begonnen dit gezinsmoment er ook mee, even kort herhalen waarom die stenen bij het kruis liggen, en waarom er ook een lammetje bij staat.

Hierna vertelde ik het verhaal van de intocht in Jeruzalem. Ik maakte gebruik van de platen uit 'Kijk en Luister'. In het verhaal heb ik de nadruk gelegd op de Heere Jezus die huilde. Waarom was Hij niet blij? Omdat de mensen Hem alleen maar als aardse koning wilden, om de Romeinen te verjagen. Hij wist ook dat deze zelfde mensen Hem enkele dagen later alleen maar aan het kruis zouden willen hangen. Hij mocht niet echt hun Koning zijn. Niet de Koning van hun leven en de Koning van hun hart.


Om dit laatste uit te leggen tekende ik een hart met in het midden een troon. Ik vertelde de kinderen dat er altijd iemand de baas of de koning van je hart is. Als het niet de Heere Jezus is, wie is het dan wel? Ik vertelde hen dat ze dan zelf de baas over hun leven willen zijn. De oudste zei: 'Eigenlijk is het dan de duivel, hè mam?' We hebben geprobeerd uit te leggen dat hij het dan inderdaad is die de baas over jou is, maar dat hij je het idee geeft dat je zelf de baas bent. Vervolgens tekende ik dus een poppetje op de troon. Het kruis {de Heere Jezus} tekende ik buiten het hart. Zo ziet je leven eruit als Jezus niet de Koning van je hart is. De Heere Jezus wil niet ergens een klein plekje in je hart en leven hebben. Hij wil graag de belangrijkste zijn, de Koning, een andere mogelijkheid is er niet. En als Hij dat niet mag zijn, is Hij buiten je hart.


Hierna tekende ik een tweede hart. 'Wat gebeurt er in je hart als je de Heere wel je Koning, de belangrijkste van je leven, laat zijn?' Opnieuw tekende ik een troon, maar nu met het kruis op de troon en voor de troon tekende ik hetzelfde poppetje, maar nu knielde het voor de Heere Jezus.


We maakten een vlaggenlijn waarin ik de symbolen van het kruis, een kroon en een hart had geprint. Dit omdat ik de kinderen graag de zin wilde aanleren: 'Jezus wil de Koning van je hart zijn.' In de afgelopen week hebben we deze zin ook steeds herhaald bij de vlaggenlijn.



Tot slot mochten de kinderen de ezel op een kleedje in de paastuin zetten.


In Hem verbonden,

dinsdag 25 maart 2014

Innerlijke schoonheid

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik af en toe kamp met het gevoel 'niet zoveel voor te stellen'. Ik ben niet zo mooi en slank als anderen, zeker niet nu ik zwanger ben, niet zo spontaan, niet zo interessant, enzovoorts. Is dit een 'vrouwending'? Kan ik het daarmee naast me neerleggen, omdat een vrouw nu eenmaal zo is? Of zoek ik mijn identiteit, op die momenten, in de verkeerde dingen?

Vandaag kwam ik op Pinterest deze tekst uit Spreuken tegen:


Ik heb Spreuken 31 al heel vaak gelezen, maar deze tekst is in het Nederlands blijkbaar nooit erg doorgedrongen. Ik pakte mijn Bijbel erbij om te kijken of dit er in het Nederlands ook wel staat. En ja, daar stond het:

Haar kinderen staan op en prijzen haar gelukkig, ook haar echtgenoot roemt haar: Veel dochters hebben krachtige daden verricht, maar jíj overtreft ze allemaal. Bevalligheid is bedrieglijk en schoonheid vergankelijk, een vrouw die de HEERE vreest, die zal geprezen worden.

Opeens zag ik het voor me. De vrouw, die prachtige vrouw, die omschreven wordt in Spreuken 31, hard werkend, nooit lui, haar gezin en man dienend. Op een dag komt ze binnen en voor ze door heeft wat er gebeurd, staan haar kinderen voor haar op, misschien al van die lange jongens, en ze eren haar, ze prijzen haar gelukkig om wie zij is! Zij is niet uit geweest op schoonheid, op bevalligheid. Niet op de eer en waardering van mensen. Maar toch ontvangt ze die, van de mensen die haar het meest dierbaar zijn: haar kinderen en haar man. 

Ik las ergens n.a.v. deze tekst:
In plaats van me zorgen te maken over wat ik op mijn gezicht smeer, moet ik bezorgd zijn over de woorden die uit mijn mond komen. 
In plaats van me zorgen te maken over de rimpels die beginnen te vormen rond mijn ogen, moet ik bezorgd zijn over de tederheid van mijn hart. 
In plaats van me te focussen op wat ik draag, moet ik veel meer bezorgd zijn over waarmee ik mijn geest voed. 
In plaats van me zorgen te maken over het vervagen van mijn schoonheid, moet ik actief werken aan mijn innerlijke schoonheid... ik moet investeren in dat wat eeuwig zal duren. {vertaald uit het Engels}

Laten we elkaar stimuleren innerlijke schoonheid te ontwikkelen, door ons te focussen op de dingen van Gods Koninkrijk. En dan zal voor ons gelden: een vrouw die de HEERE vreest, die zal geprezen worden.

In Hem verbonden,

donderdag 20 maart 2014

Zie het Lam!

Een prachtig lied over Simon van Cyrene, de man die het kruis van Jezus moest dragen. In dit lied wordt zo mooi verwoord dat Jezus het Paaslam is!


In Hem verbonden,

dinsdag 18 maart 2014

Gezinsmoment - Lijdenstijd {2}

Soms krijg ik de vraag van ouders op welk moment in de week wij onze gezinsmomenten houden. Op dit moment is het voor ons het fijnst om dit op zondagmiddag te doen. Zodra de jongste uit bed is, verzamelen we aan de keukentafel, drinken en snoepen iets en starten met zingen. Hierna bidden we om een goed samen zijn en gaan we verder met de intro en hetgeen we de kinderen willen leren. Na afloop bidden we gezamenlijk. De oudste 2 kinderen bidden/danken allebei en wij als ouders ook. De kinderen vinden dit soms best lastig, maar we willen hen graag leren bidden op deze manier.

Afgelopen zondag hadden we ons tweede gezinsmoment rondom de lijdenstijd.

We begonnen met dit filmpje:


De dag ervoor waren we op de kinderboerderij geweest en waren ze erg vertederd geweest over een jong geitje dat daar liep. Die vertedering voelden ze weer, bij het kijken van dit filmpje. Ik vroeg hen of ze ook wel zo'n lammetje wilden hebben. Dat wilden ze wel! Ze zouden er heel goed voor zorgen en misschien wel mee kroelen.

Hierna maakte ik de link naar de Bijbel. Hierin staat ook een verhaal waarin het over een lammetje gaat. Vervolgens vertelde ik het verhaal uit Exodus 12, over de tiende plaag en het bloed dat de vader aan de deurpost moest smeren. Ik vertelde het vanuit het perspectief van het oudste jongetje in huis, die zich afvroeg waarom vader het lammetje vast had gebonden, en dat het eerst heel verdrietig was dat het lammetje moest sterven, maar dat hij later begreep dat het lammetje zijn leven gered had. De link naar de Heere Jezus was mooi gemaakt! Hij is het Lam van God, doordat Hij Zijn leven gaf, kunnen wij gered worden. Zoals dat jongetje veilig was achter de bloed aan de deurpost, zo zijn wij veilig achter Zijn bloed.


We zongen het lied dat de kinderen heel graag zingen: 'Daar is kracht, kracht, wonderbare kracht, in het dierbaar bloed van het Lam.'

Vervolgens knutselden we dit werkje:


Ter afsluiting mochten de kinderen een lammetje in de paastuin zetten.


In Hem verbonden,

vrijdag 14 maart 2014

Gezinsmoment - Lijdenstijd {1}

Soms moet je keuzes maken in wat je de kinderen wilt leren of meegeven in een bepaalde periode. Dat vind ik zeker gelden voor de lijdenstijd. Ideeën genoeg die omhoog borrelen :). Al denkend besefte ik dat het mijn verlangen is dat de kinderen deze weken zullen ontdekken waarom het nodig was dat de Heere Jezus stierf aan het kruis. Het zou bijzonder zijn als ze het wonder hiervan gingen zien. Opnieuw besef ik dat wij hen dit niet kunnen geven, maar dat we wel mogen zaaien en de omstandigheden zo gunstig mogelijk kunnen proberen te maken.

In ons gezinsmoment wilden we de kinderen bewustmaken dat we de Heere Jezus nodig hebben om ons te verlossen van onze zonden. Je moet je eerst bewust zijn dat je een probleem hebt, voor dat je de rijkdom van de oplossing kunt zien!

Als intro maakten mijn man en ik 'ruzie'. Op commando is dat nog best lastig :). Om iets kleins deed ik boos en liep uiteindelijk weg, de gang in. Even later kwam ik terug. De oudste zat te glimmen aan tafel, hij had door dat het in scene gezet was. De middelste keek nogal bedrukt. Ik vroeg aan haar of ze het leuk vond als mamma zo boos deed tegen pappa. 'Helemaal niet,'zei ze uit de grond van haar hart. 'Is het goed, als mamma zo doet?' 'Nee'. 'Dus nu heb ik iets verkeerd gedaan?', vroeg ik. Daar waren ze het allebei over eens. Dit was niet goed, een zonde. Vervolgens liep ik snel naar het keukenkastje en zocht tussen de flessen: 'Even kijken of ik hier iets kan vinden waarmee ik die zonde weer weg kan halen!' Ik pakte verschillende flessen, maar de oudste zei al snel: 'Mam, dat kan helemaal niet! Dat kan alleen de Heere doen!' Toen waren we daar waar ik hoopte dat we uit zouden komen. Heerlijk om zo'n waarheid uit een van de monden van je kinderen te horen.

We pakten de tekst die we deze week graag wilden aanleren erbij en we vertelden in eigen woorden wat de tekst betekent. En dat het helemaal waar is, dat we alleen door de Heere Jezus verlost kunnen worden van onze verkeerde dingen.
Vervolgens pakte ik een kom water.
Ik vertelde de kinderen dat Adam en Eva in het paradijs rein, zonder zonden, waren geschapen door God. Maar dat de zonde in ons hart is gekomen. Ik noemde wat dingen op en gooide bij elke zonde een druppeltje voedingskleurstof in het water.

Nu was het water helemaal rood. 'Kan het weer helder worden?', vroeg ik. Dat wisten ze eigenlijk niet. Ik pakte de bleekmiddel en gooide langzaam wat druppels in de vloeistof. Uiteindelijk begon de kleur weg te trekken. Het wordt niet meer helemaal helder, dit heb ik uitgelegd als dat ons hart wel verkeerde dingen wil blijven doen, maar dat de Heere ons hart schoon wil maken van elke zonde die we doen.
 
  Hierna las ik van deze site, het verhaal 'de regenboogbonk' voor. In dit verhaal komt een jongetje tot de ontdekking dat hij verkeerd heeft gedaan tegen een meisje uit de klas en gaat het goed maken n.a.v. het paasverhaal.

Vervolgens maakten we met elkaar een begin van de paastuin die we de komende tijd zullen uitbreiden. Er lag een handje stenen klaar en een stift. Ik vertelde dat we alle verkeerde dingen die we doen bij de Heere Jezus mogen brengen. Dat Hij hiervoor stierf aan het kruis. De kinderen mochten iets noemen wat ze wel eens hadden gedaan en bij Hem wilden brengen. De oudste gaf als eerste een heel eerlijk antwoord, noemde iets wat echt een puntje is in zijn leven. Ik vond het zo bijzonder om te merken dat hij zo goed begreep wat we bedoelden! Op elke steen schreven we iets en de kinderen mochten ze vervolgens bij het kruis leggen.

 
 
 
Tot slot mochten ze een papieren kruisje versieren met mooie glimmende steentjes.
Jullie ook een gezegende lijdenstijd gewenst!
In Hem verbonden,




donderdag 13 maart 2014

Wanneer je gefaald hebt..

Dit is een brief. Een brief aan de moeder die zo vaak het gevoel heeft te falen. Omdat je fouten maakt. Je schreeuwt tegen je kinderen. Of je hebt te weinig tijd voor hen. Je probeert het goed te doen, maar aan het einde van de dag realiseer je je dat het mislukt is. Alweer...


Ik wil je bemoedigen. Geef niet op! Maak morgen een nieuwe start. Ja, alweer. Maak tijd voor gebed. Vanavond, of morgenochtend - wanneer de kinderen nog slapen. Belijd je zonden, en laat Hem het door jou heen doen. Je zult falen, misschien morgen, misschien een dagje later. Wees dan eerlijk tegen je kinderen en vraag vergeving. Ze mogen zien dat je kwetsbaar bent en onvolmaakt! Dat biedt een kans: je laat ze zien hoe je vergeving vraagt aan de ander en aan God!

Laat je niet ontmoedigen. Er is elke dag, elk uur, elke minuut, elke seconde een mogelijkheid om opnieuw te beginnen. Ga door, in Zijn kracht. Heb je kinderen lief. Vergeef hen, maar ook jezelf. Je kunt het.

In Hem verbonden,

woensdag 5 maart 2014

Gezinsmoment - Gelijkenis van de zaaier

Sinds lange tijd hadden we weer een gezinsmoment. De kinderen hadden er echt zin in! Het was ook zo lang geleden!

Het idee voor dit gezinsmoment kwam uit dit boek. Family Builders heeft een serie van 5 boeken uitgegeven, die je goede handreikingen kunnen geven voor het houden van gezinsmomenten. Deze is speciaal voor jonge kinderen, maar ze hebben er bijv. ook 1 voor tieners.

We begonnen met een schoenendoos. Daar deden we aluminiumfolie in. In 1 hoek kwamen gebroken saté-prikkers. In een andere hoek mochten de kinderen steentjes leggen. In de derde hoek zetten we een pot met grond en de vierde hoek bleef leeg. 'Waar is dit voor?' 'Wat gaan we doen?!' De kinderen snapten er niks van :).


 Hierna vertelde ik de gelijkenis van de zaaier, een verhaal dat je nog zo heerlijk beeldend kunt vertellen bij jonge kinderen, die het verhaal nog niet zo vaak gehoord hebben. Bij het verhaal gebruikte ik de doos. Bij het zaad dat op de weg viel, strooide ik wat zaadjes in de lege hoek. Bij het zaad dat op de stenen kwam, gooide ik wat zaad op de steentjes. Op de saté-prikkers kwamen wat zaadjes toen ik vertelde over het zaad dat tussen de doornen en distels kwam. Tot slot vertelde ik over het zaad, dat in de goede grond viel en opkwam en vrucht droeg.

Hierna mochten de kinderen het zaad in de pot met grond zaaien. We praatten met elkaar over de goede grond en dat dit een beeld van ons hart is. We praatten ook over het zaad. Waar en wanneer wordt het zaad in ons hart gestrooid? Met wat hulp konden ze dit wel noemen {als we uit de Bijbel lezen, met gezinsmoment, op de zondagsschool, enz.}



Ter afsluiting kleurden de kinderen een mooie kleurplaat over de zaaier en mochten ze er echte zaadjes op lijmen. Ze zijn hierin nog zo heerlijk peuter/kleuter en roepen nog 'oh' en 'yes' bij zo'n werkje, zo leuk :).


Het zaad komt al mooi op. Elke morgen geven de kinderen de zaadjes water. Het mooie is dat we hierdoor elke dag een kort moment hebben waarop we weer stilstaan bij de gelijkenis en je kort wat dingetjes kan herhalen.



In Hem verbonden,