woensdag 17 december 2014

Krantenbezorgers en co

We zijn er klaar voor! Al een aantal jaar heb ik het plan om iets 'goeds' uit te delen aan de 'Fijne-Feestdagen-Wensers' die rond deze tijd langs de deuren gaan komen. Maar het kwam er steeds niet van om de plannen om te zetten in daden. Dan moest ik toch weer het hele huis door om nog ergens een verdwaalde euro vandaan te schrapen. Maar, nu zijn we er dus klaar voor. Iedereen die aan de deur komt, krijgt een evangelisatiekaart 'over 100 jaar'. Op deze kaart staat heel kort en bondig de boodschap dat als je 100 jaar verder bent het er alleen maar toe deed of je de Heere Jezus hebt aangenomen of niet. Verder zit er een chocolaatje en toch ook nog maar die felbegeerde euro in. De kinderen hebben helemaal zin om ze uit te delen. Ze zijn wat dat betreft wat vrijmoediger dan hun moeder. Ik vind het leuk om te maken en voor te bereiden, maar het geven vind ik stiekem een beetje spannend :).

In Hem verbonden,

dinsdag 16 december 2014

Gezinsmoment - Advent {2} - Jozef en Jezus

Met onze adventskalender waren we bij het verhaal over Jozef. In het leven van Jozef zitten heel veel mooie lijnen naar de Heere Jezus, vandaar dat we zondag met het gezinsmoment over Jozef nagedacht hebben. Ik heb het verhaal uit de kinderbijbel van Sally Loyd-Jones gelezen {met hier en daar wat aanpassingen}.

Hierna hebben we nagedacht over de overeenkomsten van het leven van Jozef met het leven van de Heere Jezus. Nog best moeilijk voor de kinderen, maar wel leerzaam.


We hebben vooral doorgepraat over Jozef die bij zijn vader vandaan moest, naar een ver land, om het volk te redden en de Heere Jezus die het Huis van Zijn Vader {de hemel} moest verlaten en naar de aarde moest om de mensen te redden. De link met Johannes 3:16 konden we zo opnieuw mooi maken.

Daar knutselden we ook weer over. We hebben uit landkaarten {die ik gewoon vanuit Google Maps had geprint} allemaal hartjes geknipt en maakten er een slinger van. Het fijne van zo'n werkje is dat je onder het knippen nog een beetje door kunt kletsen. Samen knutselen vind ik altijd zo lekker knus :).
De slinger hangt boven de piano. Een mooie bijkomstigheid is dat er plaatsnamen op staan waar mensen wonen die op mijn 'gebedslijst' staan en steeds als ik die plaatsnamen lees, denk ik aan deze mensen en bid ik gelijk voor hen. Misschien blijft ie na advent dus nog wel even hangen.


In Hem verbonden,

maandag 8 december 2014

Gezinsmoment - Advent {1} - Waarom het nodig was...

Afgelopen week hing de adventskalender in de kamer. Zeker de oudste heeft er wel 10 keer bij gestaan om te 'raden' welk verhaal bij welk plaatje hoort.
Gisteren startte we met het eerste zakje, waarop een wereldbol te zien is.
Aan de hand van de platen in de kinderbijbel 'Kijk en Luister' heb ik kort verteld over de schepping. Een verhaal dat de kinderen natuurlijk al heel goed kennen.

Zaterdag had ik bij de kinderen aan tafel een wereldbol zitten kleuren met vetkrijt. Ze waren een beetje jaloers, want zij wilden ook wel zo'n wereldbol kleuren. Ze wisten niet dat ik er zelfs 2 aan het kleuren was, 1 bleef mooi, met vetkrijt, de andere verfde ik, toen ze even niet keken, zwart met plakkaatverf en een beetje afwasmiddel erdoor.

Zondag pakte ik na het verhaal over de schepping de wereldbol erbij die ik met vetkrijt had gekleurd. Ik vroeg hen of ze nog wisten hoeveel werk ik aan de wereldbol had gehad, zoveel dat mijn hand er gewoon zeer van deed. Ze knikten driftig. 'Maar, de wereldbol is wel heel mooi geworden, he?' 'Ik wilde er ook wel een kleuren', zei de oudste nog maar eens ;). Hierna vertelde ik kort dat de Heere nog veel meer 'werk' had gehad en dat het nog veel mooier was. 6 dagen was Hij bezig geweest en alles was perfect. Adam en Eva waren gelukkig. Veel gelukkiger dan wij. Ze konden met de Heere praten en alles was fijn. Maar toen.... 'aten ze van de boom', zei een van de meisjes. 'Precies!',zei ik. En gelijk pakte ik een kwast met zwarte verf en zette een grote streep op de wereldbol. En we gingen verder, met Kaïn en Abel, de tijd van Noach, Jakob en Ezau, de broers van Jozef, het volk Israël in de woestijn met het gouden kalf, enz. Bij elk verhaal verfde ik de wereldbol een beetje verder zwart. 'Vind je 'm nog mooi?', vroeg ik aan ons peutermeisje. 'Nee, helemaal niet', zei ze.



Toen vertelde ik dat de Heere dit ook niet vond. Het deed Hem pijn dat al het moois dat Hij had gemaakt, lelijk was geworden door de zonde. 'Weet je wat heel logisch, heel begrijpelijk, eigenlijk heel gewoon zou zijn geweest?', vroeg ik. Langzaam scheurde ik de wereldbol stuk: 'Als de Heere de aarde en alle mensen weg had gedaan.' Daar waren ze wel een beetje stil van.

Hierna haalde ik de andere wereldbol {die ik zaterdag al zwart had geverfd} te voorschijn. 'Maar, zo is onze God niet!' 'Weet je wat de Heere deed?' Hij had een plan! Hij stuurde Zijn Zoon naar de aarde, om geboren te worden, en om te sterven voor de zonde van de mensen, van de wereld.' En ondertussen tekende ik met een satéprikker een pijl naar beneden, een hart, een kribbe en een kruis. Dat vonden ze heel mooi. We praatten er nog even met elkaar over door. Het was heerlijk, met de kinderen op de tafel om me heen, dat mooie plaatje in het midden en een boodschap die echt in hun hartjes landde.

Deze foto is heel eigenwijs en weigert te draaien :(
 Daarna maakten we nog een werkje. De oudste had niet zo'n zin in de propjes, dus heeft hij lekker gekleurd. Ik gebruikte deze kleurplaat voor de wereldbol, deze voor het hart, crêpepapier voor de propjes en we plakten de tekst uit Johannes 3:16 erbij. Die zullen we de rest van de week verder leren.



De foto's zijn dit keer misschien wat minder, maar onze camera was leeg, dus hebben we ze met de telefoon gemaakt.

In Hem verbonden,


donderdag 4 december 2014

Advent

In de achterliggende weken zag ik bij de ene blog na de andere allemaal prachtige voorbereidingen en ideeën voor advent en kerst verschijnen. En natuurlijk wilde ik ook graag wat met advent gaan doen in ons gezin, maar op een of andere manier lukte het me niet een knoop door te hakken. Zoveel mooie dingen om te doen, maar wat past bij ons? Bij de leeftijdsfase van onze kinderen? Waar heb ik de energie voor op dit moment? Er zijn kant en klare dingen te koop of te printen, maar dat sluit dan vaak weer net niet helemaal aan. Helaas, want dan moet je toch zelf weer aan de knutsel :).

Omdat november altijd erg druk is met 3 jarigen in ons gezin, kinderfeestjes, traktaties, enzovoorts vind ik het voor mezelf een hele rust als ik gewoon een weekje later start. Voor onze kids vind ik 4 weken ook wel heel lang. We starten dus pas zondag. Heel eigenwijs misschien, maar so be it ;).

Via verschillende kanalen kreeg ik te horen over 'de Bijbel het Boek van Jezus' van Sally Loyd-Jones. Ook op deze blog wordt over deze kinderbijbel geschreven. De ondertitel van deze kinderbijbel is: 'Elk verhaal fluistert Zijn naam'. Prachtig! Dat zocht ik. Daarmee hopen we de kinderen te leren dat heel het oude testament al vertelt over de Heere Jezus. Ik heb een schema gemaakt met 20 verhalen, 17 uit het oude en 3 uit het nieuwe testament, bij elk verhaal heb ik een symbool gezocht.


Met die symbolen heb ik een 'adventskalender' gemaakt. In elk zakje zit een briefje met het verhaal dat we die dag lezen, soms zit er iets lekkers in, of een opdrachtje, bijvoorbeeld om iets te maken of te knutselen dat met kerst te maken heeft of een briefje met een link naar een mooi filmpje.



Dit is een voorbeeld van zo'n filmpje dat ze de komende tijd een keer mogen kijken:



Ik weet dat het vieren van kerst wat onder vuur staat op het moment. Ik kan dat wel begrijpen. Het is niet zozeer een opdracht om het te vieren. Het is nooit ingesteld door de Heere. En toch, de kinderen horen er over op school en in de kerk. Soms met wat andere accenten dan wij misschien leggen. Dan heb ik het zelf ook graag erover met hen. Ik hoop dat ze leren hoe bijzonder het was dat Hij geboren werd, maar ook hoe noodzakelijk het was. Ik hoop dat we samen verwonderd zullen zijn en Hem zullen aanbidden.

In huis wil ik dan ook alleen versiering die echt met de echte reden van kerst te maken heeft, die symbolisch is voor de Heere Jezus. Gewoon omdat ik dat zelf fijn vind en het me houdt bij waar kerst voor ons om draait:

Dit 'adventsbord' willen we de komende zondagen nog wat uitbreiden in onze gezinsmomenten.


Mocht je gebruik willen maken van het document, dan kan dat door hier te klikken. De kinderbijbel is nog te bestellen op bijvoorbeeld Bol.com, of misschien te leen bij de bibliotheek, maar je kan natuurlijk ook je eigen kinderbijbel pakken bij deze symbolen. En het hoeft allemaal niet zo uitgebreid. Je kan ze ook gewoon uitknippen en met knijpertjes op een memobord o.i.d hangen. Kinderen zijn al snel onder de indruk :).

Een gezegende tijd gebeden!! Ik hoor graag hoe jullie adventstijd is {geweest}.


In Hem verbonden,

De kinderen waren hier

Na het ontdekken van deze blog ben ik geïnspireerd geraakt om af en toe foto's te maken van de 'sporen' van de kinderen. Ik ben absoluut geen professioneel fotograaf, maar ik kan wel veel plezier hebben in het maken van foto's. Op de dagen dat de 'rommel' van de kinderen me overweldigd en ik het idee heb dat ik elke ruimte van ons huis al 10 keer heb opgeruimd, kan het me ook echt helpen te genieten van de bouwwerken en stillevens die de kinderen hebben achter gelaten. Ik blij en daardoor zij ook blij ;).











In Hem verbonden,

dinsdag 2 december 2014

Gezinsmoment - Jezus zegent de kinderen

Vlak voor de verjaardag van onze oudste hebben we met ons gezinsmoment nagedacht over de geschiedenis waarin Jezus de kinderen zegent.

Als inleiding vroeg ik aan de kinderen: 'Stel je voor dat Koning Willem Alexander en koningin Maxima naar ons dorp zouden komen om dingen te bespreken. Met wie zouden ze komen praten denk je?' Ze noemden mensen als: de directeur :), burgemeester, enz. Vervolgens zei ik: 'Stel je nu voor dat ze voor jou zouden komen, speciaal voor jou om met jou te komen praten, hoe zou je dat vinden? Zulke belangrijke mensen, die jou belangrijk genoeg vinden om mee te praten...' We praatten hier nog even over door met elkaar. Hierna maakte ik de link naar de Heere Jezus. De mensen vonden Hem een belangrijke Rabbi. Hij vertelde over het Koninkrijk van God. Over dingen die alleen grote mensen kunnen begrijpen, zo dachten al die mensen die om Hem heen stonden. Ik vertelde verder over die ouders die hun kinderen zo graag bij Hem wilde brengen. En hoe het onderwijs van Jezus verstoord werd door lachende kinderen en blije kinderstemmetjes die aan kwamen lopen en huppelen. Hoe de mensen hun wenkbrauwen fronsten en hoe de discipelen de ouders met hun kinderen wegstuurden. En dan die prachtige reactie van de Heere Jezus. Ik zie voor me hoe Hij op ooghoogte gaat zitten met de kinderen, ze bij Zich laat komen en ze zegent.

We hebben benadrukt dat kinderen nooit te jong of te klein zijn om bij Hem te komen. Daarna vertelde ik heel kort het verhaal dat de Heere Jezus juist een keer een kind in het midden zette van een groep grote mensen en zei dat we moeten worden als een kind! 

We hebben ook nog nagedacht over het zegenen. Dit omdat onze oudste in de week erna jarig zou zijn en mijn man dan ook de jarige zegent. Zelf vind ik het lastig de waarde van het zegenen uit te leggen aan kinderen. Misschien omdat ik het zelf niet altijd helder heb :). Later hoop ik nog een keer verder in te gaan op het zegenen van kinderen.

Als afsluiting kregen de kinderen allemaal een foto van zichzelf, die ze uit mochten knippen en op een gekleurd papier mochten plakken. Daarna mochten ze zegenende handen maken op hun eigen foto. Geweldig vinden ze dat, verf op hun handen. Wat een gekriebel en gegiechel :). 
Het resultaat is echt leuk geworden! Ze hangen hier nog steeds te pronken aan de muur.




In Hem verbonden,

vrijdag 21 november 2014

Jezus is de grootste vreugde

Het gaat goed in ons gezin. We genieten erg van het kleinste meisje en de rest van de kinderen. Het is prachtig om de onderlinge liefde te zien tussen de kinderen. Ik ben weer opgeknapt van de zwangerschap en de bevalling. En ja, het is druk met 4 kinderen onder de 6 {de oudste hoopt zondag 6 te worden!}, maar het gaat allemaal. Ik voel me dankbaar en gezegend.

Toch knagen er soms ook vragen aan mijn hart en zit ik een beetje in een 'verwerkingsfase' van het afgelopen jaar. We kunnen mooie woorden spreken als het leven voor de wind gaat, maar kunnen we ook onze handen in Zijn handen leggen wanneer het leven niet gaat zoals wij het graag zouden zien? Moeten we Gods wegen altijd begrijpen om Hem lief te hebben met ons hele hart?


Onder alle dagelijkse werkzaamheden dacht ik hierover na, en in mijn hart sprak ik met Hem, Die mij kent en alles al weet. En toen de 2 jongste allebei even sliepen {wat niet zo vaak voorkomt en waar ik dus erg van genoot}, keek ik even naar wat video's die ik nog niet had gezien. Mijn oog viel op een video die er al even op stond, maar die ik op een of andere manier al die tijd over het hoofd had gezien. De Heere had het zo bedacht dat ik precies op dat moment, op die dag, deze video zag.
Ik deel de video graag met jullie, zodat jullie begrijpen waarom ik zo verwonderd was over Zijn trouw en genade. Net als Christy zag ik dat mijn vreugde alleen in Hem moet liggen. Ongeacht de omstandigheden. Ook als ik Hem niet begrijp. Als ik dat leer, geeft dat die diepe vreugde, de ware dankbaarheid. De eucharisteo, waar Ann Voskamp zo mooi over schrijft in haar boek. We kunnen Hem vertrouwen. Hij heeft een plan met jou en met mij. Wat een heerlijke wetenschap!

Zegen bij het kijken van dit mooie getuigenis!



In Hem verbonden,

dinsdag 4 november 2014

Gezinsmoment - Dankbaarheid {2}

Deze week is het in veel kerken 'dankdag'. Een mooie gelegenheid om ook als gezin weer na te denken over 'dankbaarheid'. Ik heb mijn eigen 'dankbaarheidsdagboek' ook maar weer eens onderuit de la gegrabbeld :). Ik kan heel enthousiast ergens aan beginnen, maar in alle drukte van de zwangerschap en verbouwing was het dus onderin de la terecht gekomen. Terwijl ik inmiddels echt ervaren heb dat het zegenrijk is om dankbaar te zijn voor zoveel zegeningen. Het maakt dat je je regelmatig echt verwonderd over Zijn goedheid!


Op het moment ben ik een beetje inspiratieloos als het om een intro gaat... {ideeën zijn dus hartelijk welkom :)}. Ik begon eenvoudig met te vragen wat 'dankbaarheid' is. 'Toevallig' was het 's morgens in de kerk bij de zondagsschool ook over 'dankbaarheid' gegaan. Ik vroeg wanneer het makkelijker is om dankbaar te zijn, als alles goed gaat of als er veel verdrietige dingen zijn in je leven. Dat was geen moeilijke vraag, als alles goed gaat natuurlijk! Daarna herhaalden we de tekst die de kinderen al een tijd geleden hebben geleerd uit 1 Tess 5: 'Bid zonder ophouden, dank God in alles...' We moeten de Heere dus altijd danken, in blijde dagen en in verdrietige dagen. Dat kunnen we alleen doen als we Hem echt vertrouwen!

Hierna vertelde ik het verhaal over de Israëlieten. Heel kort herhaalde ik hoe de Heere hen bevrijdt had uit Egypte, hen leidde door de Rode Zee, hen elke dag te eten gaf, enz. Nu zullen de Israëlieten toch wel heel dankbaar zijn? Eigenlijk niet... steeds weer mopperen ze en zijn ze ontevreden en ondankbaar. Ik vertelde over het bittere water bij Elim en dat het volk daar ook vergat dankbaar te zijn, maar dat de Heere opnieuw een wonder deed, door het water weer zoet te maken.

We praatten nog even door over ondankbaar en dankbaar zijn.

Daarna kregen de kinderen een bruin papier, waar ik al een boom op had getekend voor ze, deze mochten ze uitknippen en op een blauw papier plakken. De blaadjes mochten ze vingerverven. Wat een feest! Deze week zullen we elke dag bij het avondeten dankpunten met elkaar noemen en bij de bomen plakken. Ook zullen we er natuurlijk daadwerkelijk voor danken!

 

Ik vind het altijd mooi om op zulke momenten te horen wat kinderen bezighoudt, wat belangrijk voor hen is en waar ze dus dankbaar voor zijn. Mijn man en ik doen uiteraard ook mee! Het is echt een aanrader om dit een week {of langer} met elkaar te doen. Omdat je gaandeweg merkt dat kinderen dieper gaan nadenken. De eerste dagen zijn het meestal de voor de hand liggende dingen die ze noemen. Als die geweest zijn, gaan ze verder nadenken en komen de dingen uit hun hart naar boven.



Ben je benieuwd naar ons vorige gezinsmoment rondom dankbaarheid? Klik hier! 

In Hem verbonden,

zondag 2 november 2014

Gezinsmoment - David en Mefiboset

Eerlijk gezegd keek ik best uit naar dit gezinsmoment. We doen regelmatig iets rondom karaktervorming, maar soms verlang ik er ook naar om de kinderen te laten zien dat de Heere genadig is, vol van liefde en barmhartigheid. Maar, op de een of andere manier was het in de laatste verhalen steeds zo dat er een ander thema naar voren kwam. Mijn man zei heel nuchter: 'Blijkbaar wil de Heere dat we dit leren aan de kinderen.' En natuurlijk vertellen we ook tijdens zulke lessen dat ze met hun zonden naar de Heere Jezus mogen gaan en dat Hij hen wil vergeven, maar toch keek ik dus uit naar deze geschiedenis :).

Ik had gelukkig het platenboek van Ikeg inmiddels in huis en kon gebruik maken van de mooie platen bij dit verhaal!!

Dit keer kon ik niet echt een intro bedenken, dus zijn we begonnen met het herhalen van de afgelopen gezinsmomenten en vroegen ook bij elk gezinsmoment terug wat we er van konden leren. Daarna leerden we Johannes 1:12 aan: "Maar allen die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven kinderen van God te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven." Ik legde uit dat we dus een kind van God worden als we in Zijn Naam geloven.

Hierna vertelde ik dus het verhaal van Mefiboset, hoe hij als kind viel en daardoor kreupel werd en hoe David hem liet halen om hem vriendelijkheid te bewijzen. Ik legde uit hoe ongebruikelijk dit was, omdat een nieuwe koning meestal de familie van de vorige koning liet doden. Hierdoor was Mefiboset bang voor David. Wat zal hij verbaasd geweest zijn toen David hem zo goed behandelde!! Ik vind dit zo'n prachtige geschiedenis. Het laat zo mooi het Evangelie zien! Wij hebben Gods goedheid niet verdiend, maar de Heere schenkt het ons, uit GENADE!

Na het verhaal hadden we echt een mooi gesprekje met de kinderen. Onze kinderen zitten op een school waar de nadruk erg gelegd wordt op het feit dat de kinderen een nieuw hart moeten krijgen. Ik merk dat de kinderen de term niet altijd goed begrijpen of kunnen verwoorden, maar ergens wel aanvoelen wat ermee bedoeld wordt. Ik vroeg aan de kinderen of ze dachten dat ze een nieuw hart hadden. De een zei: 'Soms denk ik het wel, maar als ik echt erover denk, denk ik dat ik het niet heb.' Daarom legden we uit wat bedoeld wordt met 'een nieuw hart' en vroegen we of de kinderen wisten hoe ze dat konden krijgen. Er kwam niet veel meer dan: 'Bidden', en dat is natuurlijk ook een goed antwoord :). We hebben tegen de kinderen gezegd dat we er graag met hen samen om willen bidden als ze het lastig vinden om dit zelf te doen, maar dat ze dan wel zelf een keer dit moeten vragen aan pappa of mamma. Wat zou het mooi zijn om dit moment samen met 1 van je kinderen te mogen beleven! Daar kijken we naar uit! Het was in ieder geval heerlijk om zo even een kijkje in hun hart te mogen hebben. Zo'n gesprekje kun je voorbereiden, maar valt toch niet te plannen. Daarom was ik dankbaar voor de openheid.

Ik was dit keer eigenlijk te laat begonnen aan de voorbereidingen, dus kwam ik een beetje in de knoop met het werkje. Bij alles wat ik bedacht, kwam ik materialen te kort en daar is dan weer lastig aan te komen op zondagmiddag... Dus werd het uiteindelijk dit:


Ik was er niet erg tevreden over, maar de kinderen vinden het heerlijk om te verven. Dus mochten ze het hele blad vol verven en plakten we er later de letters op. Onze oudste leert net lezen, dus die heeft elke dag wel een keer of 5 voor de tekeningen gestaan en las hardop: 'G-E-N-A-D-E, genade, genade, genade.' Herhaling is de beste leermeester :).

In Hem verbonden,

Gezinsmoment - David haalt de ark



Dit gezinsmoment is alweer even geleden, dus ik kan het niet meer heel uitgebreid beschrijven, maar voor de compleetheid van de serie wil ik het toch plaatsen.

Ik begon met de kinderen een klein voorbeeldje te geven van 2 kinderen die op vakantie gaan en daar naar een andere kerk gaan. In die kerk doen mensen heel oneerbiedig, ze praten onder het bidden en doen andere dingen tijdens het zingen. De 2 kinderen voelen zich er heel vervelend! 

Hierna vroeg ik aan de kinderen hoe zij het zouden vinden als er zo in onze kerk gedaan zou worden. Daar moesten ze wel een beetje om grinniken, want dat zouden ze heel raar vinden. Waarom? vroeg ik hen. Na een tijdje praten kwamen we erop dat we eerbiedig voor de Heere moeten zijn, omdat Hij heilig is.

Hierna vertelde ik het verhaal over de ark. Heel kort vertelde ik hoe de ark bij de Filistijnen terecht was gekomen {1 Sam. 4}. Dat de ark in de tempel van Dagon werd gebracht en later op en wagen wordt teruggestuurd. (1 Sam 5 en 6}. Een aantal dingen heb ik weggelaten, omdat het anders te veel werd voor de kinderen. Hierna vertelde ik over David, en hoe hij de ark terug laat halen op een wagen {2 Sam. 6}. Het gedeelte dat Uzza de ark aanraakt en sterft, maakte indruk op de kinderen. Persoonlijk vind ik dit ook nog steeds een 'lastig' verhaal. Uzza bedoelde het toch goed? Zou ik niet hetzelfde gedaan hebben? Misschien deed hij het juist uit liefde voor de Heere? Blijkbaar moest het volk leren dat ze de Heere serieus moesten nemen. Wat Hij gebood, mocht niet overtreden worden. De Heere toonde hen Zijn heiligheid. Dit heb ik ook aan de kinderen uitgelegd. Ik heb het ook op hun eigen hart proberen toe te passen. Soms kunnen we makkelijk denken over zonden. Een klein leugentje of een keer iets meenemen van een ander, maar de Heere wil dat we hier niet makkelijk mee omgaan! We mogen het belijden, maar moeten het daarna ook proberen te laten!
Tot slot vertelde ik hoe David het later wel goed deed en de ark liet halen, gedragen door mannen, zoals de Heere geboden had, en dat het volk offerde voor de Heere om Hem te danken, nadat ze de ark in de tent hadden gezet die David er speciaal voor had laten maken.

Bij het vertellen van dit verhaal maakte ik gebruik van de platen op deze site: http://www.freebibleimages.org.

Als verwerking maakten we dit werkje


In Hem verbonden,

donderdag 30 oktober 2014

De dagelijkse keuze

Need to read this quote every day. Perhaps print and frame it into the house somewhere.

Wat een waarheid! Sinds onze jongste is geboren ervaar ik dit weer des te meer. Al mijn tijd en energie gaan naar de kinderen, mijn huishouden en mijn man. Ik wil graag douchen, maar het komt er gewoon niet van of ik verlang naar een slaap van minimaal 8 uur {zonder onderbrekingen}, maar mijn dochter heeft me nodig. 'Moederschap is een keuze...' Ik zou nog iets verder willen gaan: Moederschap is een wilsbesluit. Een wilsbesluit om het welzijn van de ander boven dat van jezelf te stellen. Het is de weg die de Heere met je gaat om je te schaven, te vormen en je te leren je leven af te leggen voor een ander. Ben je bereid die keuze te maken? Ik denk dat het de beste beslissing is die je kunt maken voor je kinderen. En ja, je zult fouten maken, elke dag weer. Ik ervaar dagelijks, net als jij, dat ik het niet kan, het me aan wijsheid, geduld en opofferende liefde ontbreekt. Misschien juist wel als je zoveel tijd met je kinderen doorbrengt en al je energie aan hen schenkt. Maar, blijf niet ontmoedigd zitten. Sta op, belijd je schuld aan de Heere, vraag vergeving aan je kinderen en je man, en besluit opnieuw dat je hen zult dienen, vandaag, morgen, en elke dag van je leven. Om hen te leren, de weg die ze moeten gaan, achter Hem aan.

You will come to know... - Gordon B. Hinckley

In Hem verbonden,