vrijdag 20 december 2013

Stil, mijn ziel, wees stil

Dit lied raakte me vandaag diep. 
Wat kunnen we soms angstig zijn voor de onzekerheid van morgen. 
Maar, God omgeeft ons! Sterker, Hij is in Zijn kinderen! 
Dichterbij kan niet. Hem wil ik vertrouwen: 
de Vredevorst. 

Stil mijn ziel wees stil
En dwaal niet af 
Dwars door het dal zal Hij je leiden
Stil, vertrouw op Hem
En hef je schild tegen de pijlen van verleiding


In Hem verbonden,

dinsdag 10 december 2013

Advent - Gezinsmomenten

Nu onze kinderen iets groter worden, begin ik echt te genieten van de adventstijd. In het verleden waren we allebei druk tot en met kerst en rolden zo de kerstdagen in. Nu leven we bewust naar kerst toe. Niet alleen met de adventskaarsen, maar ook in de gezinsmomenten.


Vorige week hebben we de kinderen geprobeerd uit te leggen waarom de Heere Jezus moest komen. Op deze mooie blog las ik het idee om dit door middel van een kleurplaat van de schepping te doen. Op woensdagmiddag heb ik heerlijk zitten kleuren met de kinderen. De oudste was onder de indruk over hoeveel tijd het kostte om heel de kleurplaat af te kleuren. 's Avonds kleurde ik de kleurplaat nog een keer, precies hetzelfde als 's middags. De rest van de week hing de kleurplaat naast de kleurplaat van de kinderen te pronken. En toen was het zondag... gezinsmoment.... Ik pakte de kleurplaat erbij en samen praatten we over hoe mooi het was in het paradijs. Alles was goed. Maar, toen kwam de zonde... Van Adam en Eva en Kaïn en Abel en de mensen in de tijd van Noach, enzovoorts. Bij elke zonde die we benoemden, trok ik een scheur in de mooie kleurplaat. We benoemden ook onze eigen zonden en trokken ook daar scheuren bij. De middelste, van 3, was echt geschrokken. Ik vroeg haar, nadat de kleurplaat vol scheuren zat, wat ze ermee zou doen als dit haar kleurplaat was: 'Gewoon, in de prullenbak!', zei ze, heerlijk puur. En daar was het moment waarop we het Evangelie konden uitleggen. De Heere had de wereld ook 'in de prullenbak' kunnen gooien, maar Hij stuurde Zijn Zoon. Het is zo mooi om te zien dat een boodschap echt landt in hun harten en dat is wat we zagen gebeuren. Tot slot vertelden we dat de Heere op een dag alles weer nieuw zal maken en we nu opnieuw uitkijken naar en wachten op Zijn komst. Nogmaals, dit hele gezinsmoment was niet mijn eigen idee! Petra, bedankt!


Als verwerking maakten we mooie 'kersthangers' van brooddeeg.


Afgelopen zondag hebben we nagedacht over: 
'Ik ben het Licht der wereld; wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben.'

We begonnen met een slaapkamer boven helemaal donker te maken en 3 auto's te verstoppen. De kinderen mochten om de beurt proberen een auto te vinden in de donkere kamer. Dat was lastig! Toen het licht aanging, zagen ze dat zo eigenlijk zo voor het grijpen lagen. 

Daarna praatten we met elkaar over waarom we licht nodig hebben in het dagelijks leven. 
We pakten weer de gescheurde kleurplaat erbij en opnieuw vertelden we dat de wereld niet meer goed was geworden. Eigenlijk was het donker geworden in de wereld. En door de zonde is het donker geworden in ons hart. Hoe kan het dan weer licht worden? Door de Heere Jezus! Want Hij zegt van Zichzelf dat Hij het Licht van de wereld is.

We maakten nog een knutselwerkje erbij, want zonder knutselen of kleuren is voor onze kinderen een gezinsmoment niet compleet :).


Vanaf zondag starten we met de adventskalender. Ik vond 4 weken voor onze kinderen een beetje lang. En voor mezelf kwam het na een drukke periode ook wat fijner uit om iets meer tijd te hebben de zakjes te maken en de inhoud op te zoeken. En de 4 weken in toch door mensen bedacht, dus zo strikt komt het gelukkig allemaal niet :).



In Hem verbonden,

dinsdag 3 december 2013

Tijd

De oudste en ik fietsten uit school. 2 meisjes op mijn fiets en een grote jongen {van net een week 5} naast me. We kletsten over de middag op school. Hij straalde toen hij vertelde over de spelletjes die hij gedaan had en het moeilijke werkblad dat hij met echte groep 3 stiften mocht maken. Ik was blij voor hem. Hij had zichtbaar genoten.

Toen was het een lange tijd stil. Zo'n stilte die gewoon kan bij mensen waar je vertrouwd mee bent. Toen zei hij: 'Alleen, ik moet nu heel erg naar de wc... want op school ging ik niet.' Gelukkig waren we thuis. Na het bekende 'Ik ben klaar!', kwam ik bij hem en hij zei: 'Weet je mam, het is gewoon het fijnst als u mijn billen afveegt.' 'Ja, schat, dat snap ik,' zei ik. Daarna zei hij: 'Eigenlijk is het gewoon overal het fijnst waar u bent.'

Mijn hart verwonderde zich. Hij had genoten op school. Had nieuwe dingen geleerd. Politie en boefje gespeeld met zijn vriendjes. Als kleuter met echte groep 3 stiften geschreven. En toch... bij mamma was het eigenlijk het fijnst.

Het bevestigde mij hoe fijn het is dat ik altijd thuis kan zijn. Elke dag hem uit school haal en samen dit soort gesprekjes voer. Ik voel me niet de beste moeder van de wereld. Ik maak fouten. Maar blijkbaar kan hij me dat vergeven. En hopelijk ziet hij mijn hart. Mijn hart dat voor hem en de rest van ons gezin is. 

Moederschap. Wat een voorrecht. 
Kinderen. Een geschenk van God.
Maak tijd voor hen. Breng offers. Ze zijn het waard.

True indeed.
Bron: Pinterest
In Hem verbonden,