zondag 27 oktober 2013

Dankbaarheid

Er zijn in ons gezin dagen waarin ik me overspoeld voel door de geluiden, vloeren vol speelgoed, stift op de tafel, 3 vragen tegelijk. Het zijn die dagen waarin ik wegzink, en mijn bezigheden min of meer op de automatische piloot doe. Dagen waarin ik blij ben als de kinderen op bed liggen en ik ernaar uit kijk om te genieten van de rust, maar ik vervolgens geplaagd wordt door schuldgevoelens.

Sinds ik het boek 'duizendmaal dank' heb gelezen, houdt het thema 'dankbaarheid' en 'vreugde' mij bezig. Dagen zoals hierboven beschreven, zijn niet de dagen waar ik trots op ben, maar waar ik me voor schaam en die ik belijd als zonde aan Hem die mij deze prachtige kinderen schonk als een gift om van te genieten en me in hun aanwezigheid te verheugen. 

Daarom ben ik gestart met een dankbaarheidsdagboek. Wat een zegen! Zeker op de dagen dat ik moeite heb alle mooie dingen te zien, werkt dit als een helend medicijn. Er zijn zoveel dingen om dankbaar voor te zijn! Van gezondheid, eten en drinken, tot de lach van de jongste of het lied van de oudste. Afgelopen week scheen de zon heerlijk in huis en ik zag het stof op de piano en de vieze vingers op de ramen... tot ik mijn dagboek pakte en zag hoe prachtig de herfst was in deze najaarszon en voelde hoeveel warmte de zon nog gaf toen ik mijn was liet wapperen in de wind.


Ik las afgelopen week een mooi voorbeeld over Anna*. Anna's leven verliep niet zoals zij verwacht had. Toen ze twintig was, leerde zij haar toekomstige echtgenoot kennen. Ze was apetrots dat hij bij de marine werkte, een Amerikaanse elitetroep.Op het moment dat zij hem haar ja-woord gaf, vond zij het spannend om in het buitenland te gaan wonen en de wereld te verkennen. Al na twee jaar was zij echter ontgoocheld. Haar man was altijd weg en zij bleef vaak eenzaam op de basis achter. Steeds opnieuw moest ze haar boeltje pakken en afscheid nemen van pas gemaakte vriendinnen. Vertwijfeld schreef zij een briefje aan haar moeder, want zij hield het niet langer uit. Die antwoordde haar beklag met een fax, waarop slechts twee zinnen stonden:

'Twee vrouwen blikten door de gevangenistralies. 
De ene zag de tralies, de andere zag de sterren.'

Of het tactisch was dat de moeder alleen dit terug schreef, laat ik maar even in het midden ;). De boodschap was voor mij opnieuw helder... 

Verblijd u altijd. Bid zonder ophouden. Dank God in alles. Want dit is de wil van God in Christus Jezus voor u. {1 Thess.5:16-18}

In Hem verbonden,


* Bron: Hooggevoeligheid als kracht - Annemarie Pfeifer

dinsdag 15 oktober 2013

Gezinsmoment - Vrucht van de Geest - Trouw

Een van de vruchten van de Geest wordt in sommige vertalingen 'geloof' genoemd en in andere vertalingen 'trouw'. Wij lezen meestal uit de HSV en daarin staat 'geloof', maar eigenlijk vonden we 'trouw' ook zo'n mooie vertaling. Vandaar dat we nog een extra gezinsmoment deden over 'trouw'.

Het kwam heel mooi uit dat dit gezinsmoment viel in de week waarin we ook onze trouwdag vierden. Ik had in die week onze trouwfilm met de kinderen zitten kijken. Voor dit gezinsmoment zocht ik onze trouwfoto's op en die bekeken we als inleiding. 'Waarom noemen we dit eigenlijk trouwen?' vroeg ik hen. Zo kwam we heel mooi op 'trouw'. Trouw zijn is ook weer zo'n begrip wat verschillende aspecten belicht, zoals, trouw zijn in het doen van je werk, maar ook trouw zijn in vriendschappen, in een huwelijk.

We hebben het begrip samengevat voor de kinderen in deze zin:

Trouw is: dat je doet wat je beloofd.

Nadat we hier met elkaar over gepraat hadden, vertelde ik het verhaal van Daniël. Daniël wordt in de Bijbel ook 'trouw' genoemd, hij was een trouwe dienaar van de koning, maar hij is ook zo'n prachtig voorbeeld van trouw aan de Heere. Ondanks dat hij een vreselijke straf kon verwachten, bleef hij volhardend in het gebed. Aan het einde van het verhaal zien we ook een stukje van Gods trouw aan Zijn dienstknecht. Hij verlost Daniël van de leeuwen.

Ter verwerking knutselden we een prachtige leeuwenkop. Voor het eerst een werkje dat ook de jongste al heel goed kon. Oké, het was een klein lijmfeestje, maar op het resultaat ben ik erg trots. Haar allereerste knutsel!

Resultaat van de jongste spruit
En van de andere 2 kunstenaars :)
Zeker in de huidige samenleving vonden we het belangrijk om het te hebben met de kinderen over trouw zijn. Zoveel huwelijken stranden, zoveel mensen leven voor zichzelf, er groeit een generatie op die niet meer weet wat trouw zijn aan een functie of taak is... Tegelijkertijd is dit een begrip waarin je waarschijnlijk vooral moet getuigen met je leven. Trouw zijn.. En doen wat je beloofd... Dat zullen de kinderen zien en daar zullen ze van leren!

In Hem verbonden,



vrijdag 11 oktober 2013

Kom naar huis!

Ze sloeg haar ogen neer en nam nog een slokje van haar thee. De pijn was voelbaar in de lucht. Een mooi gezin, veel warmte en liefde, kinderen grootgebracht in het geloof. En toch... Een van haar kinderen wilde de Heere niet meer dienen. Afgeweken. Gevangen in satans web.

Ik probeerde me voor te stellen hoe dat zal voelen. Langzaamaan te ontdekken dat een van je kinderen geen toegewijd hart heeft, en niet het verlangen deelt om Hem te volgen die de Weg, de Waarheid en het Leven is. Te ontdekken dat je kind op een dag afstand neemt van alles wat je hem of haar hebt proberen te leren en voor te leven.


Mijn gedachten gingen verder. Naar de Schepper van hemel en aarde, naar Hem die recht heeft op het leven van een ieder, maar meer nog, Hem die Zijn Zoon gaf voor de wereld. Hoe zou het voor Hem zijn, al die mensen te zien, die afwijken, de brede weg oprennen en denken daar hét geluk te vinden?

Het breekt Zijn hart.

Hij verlangt dat die mensen naar huis komen. Daar waar Hij ze in Zijn armen kan nemen om al hun zonden te vergeven en ze te ontvangen als Zijn kinderen.

Daarom... kom naar huis!


In Hem verbonden,


dinsdag 8 oktober 2013

Lekker samen lezen

Gedurende de dag staat er regelmatig een meisje of een jongen bij me met een vragende blik in de ogen en een boek in de handen. 'Wilt u voorlezen?" is meestal de {non-verbale} vraag. Onze kinderen houden gelukkig net zoveel van boeken als hun ouders en er zijn dan ook boeken in overvloed :). Ik vind het meestal moeilijk om zo'n verzoek te weigeren. Ik geloof dat voorlezen goed is voor kinderen. Waarom denk ik dat?


Door het lezen van verhalen leren kinderen veel woorden. Zeker in een prentenboek is het niveau van de woorden wat hoger. Doordat dit ondersteund wordt door sprekende platen, krijgen de woorden betekenis en op deze manier ontwikkelt de woordenschat en is voorlezen dus goed voor de taalontwikkeling.

Je kind ontwikkelt kennis van de wereld om hem of haar heen. Er zijn veel boeken over voertuigen, natuur, enz. Hierdoor leren kinderen wat een graafmachine doet, of hoe kikkers groeien.

Door het lezen van boekjes leert een kind spelenderwijs met grote gebeurtenissen omgaan. Hoe is het om een broertje of zusje te krijgen? Wat gebeurd er als je naar het ziekenhuis moet? Let bij boeken over dit soort thema's goed op dat het binnen de visie van jullie als ouders past. Ik lees bijvoorbeeld bewust geen boekjes voor over het thema verliefd zijn, omdat ik vind dat dit geen thema is waar een kind zich mee bezig moet houden {dat zou een bericht op zich kunnen zijn :)}.

Kinderen leren zich te concentreren wanneer ze een boekje lezen. Ze leren hun aandacht op een ding te richten. Daardoor worden kinderen vaak ook rustig van voorlezen.

Ook voor baby's is het fijn om voorgelezen te worden. Een ongeboren baby luistert heel de dag naar jouw stem, als moeder. Ook na de geboorte is het heerlijk voor een baby om die stem te horen. Ook wordt de nieuwsgierigheid naar boeken geprikkeld.

Niet alleen voor een kind is voorlezen fijn, maar ook voor de ouder. Het is een moment waarop je dichtbij je kind bent. Je kunt samen genieten van de mooie platen, maar ook plezier hebben om grappige verhaaltjes of je verwonderen over Bijbelse waarheden in een boek.

Dus, wanneer je kind vandaag het verzoek in dient om voorgelezen te worden {ook al kan het zelf al lezen}, leg dan je werk even aan de kant en geniet van het moment, dicht bij elkaar, samen met een boek. Het is een investering voor vandaag en de toekomst!

In Hem verbonden,


zondag 6 oktober 2013

Gezinsmoment - Vrucht van de Geest - Zelfbeheersing

Helemaal aan het begin van onze serie over de vrucht van de Geest, zag ik dit filmpje. Het maakte dat ik zin had in de les over 'zelfbeheersing'. We begonnen de les met het uitdelen van smarties. De kinderen werden in hun slaapkamer gezet, met de opdracht de snoepjes niet op te eten. Ik had niet verwacht dat ze de opdracht zo goed zouden volbrengen. De middelste had er wel aan geroken, maar ze niet opgegeten. Als beloning mochten ze de snoepjes alsnog opeten.

We vertelden dat we het vandaag over 'zelfbeheersing' zouden hebben en dat de kinderen dit net een beetje hadden geoefend. We legden uit wat zelfbeheersing kan betekenen. Het heeft namelijk verschillende aspecten, zoals dat je jezelf kan beheersen door iets niet te doen wat je eigenlijk wel wilt doen (verleidingen weerstaan), maar ook dat je jezelf onder controle hebt (geen druk en ongecontroleerd gedrag).

In de Bijbel geeft Izak een mooi voorbeeld van zelfbeheersing, Genesis 26:17-22, dit verhaal hebben we verteld. Als verwerking mochten de kinderen een potje mooi versieren. In het potje kregen ze nog wat snoepjes en daarbij de afspraak dat elke keer als ik merkte dat ze beheerst reageerden in de komende tijd, ze een snoepje uit hun potje mochten halen. Dit om een stukje bewustwording te stimuleren.


In het woordenboek vond ik de volgende definitie: 'vermogen om rustig te blijven als je geëmotioneerd bent'. Persoonlijk vind ik het wel eens lastig om in zulke situaties rustig en beheerst te blijven. Het geeft me hoop dat het een Vrucht van de Geest is. Blijkbaar kan Hij het in mij werken. 'Niet door kracht en niet door geweld, maar door Mijn Geest, zegt de HEERE van de legermachten.' {Zach. 4:6}  Dank U, Heere!

In Hem verbonden,