zondag 30 juni 2013

Duizendmaal dank

Al eerder schreef ik een berichtje over Ann Voskamp. Eindelijk heb ik het boek 'Duizendmaal dank' uit. Wat een prachtig boek, niet alleen qua inhoud, maar ook wat betreft de poëtische schrijfstijl...


Hoe vinden we vreugde,’ zo vroeg Ann zich af, ‘te midden van tijdsdruk, geldgebrek, en alles wat elke dag weer misloopt? Hoe ziet een dankbaar leven er eigenlijk uit als de dagen zich aaneenrijgen en alles donker is? Wat heeft God ons vandaag te bieden?

Door deze vragen komt ze in een zoektocht. En terwijl ze worstelt om de mooie dingen van het leven te zien, komt daar een antwoord, door het lezen van Lukas 22:19, waar staat: 'En Hij nam een brood, sprak de dankzegging uit, brak het en gaf het hun (...)' Lucas 22:19

In de oorspronkelijke taal staat voor 'Hij sprak de dankzegging uit'  het woord 'eucharisteo' De wortel van het woord eucharisteo is charis, en dat betekent 'genade'. Jezus nam het brood en zag het als genade en sprak de dankzegging uit.

Maar er is meer. Eucharisteo, dankzegging, omvat het Griekse woord voor genade, charis. Maar er zit ook het woord chara in, en dat betekent 'vreugde'.
Vreugde. Ja! Die kan ik goed gebruiken. Maar waar vind ik deze heilige graal van vreugde?
Diepe chara- vreugde is enkel te vinden aan de tafel van de eucharisteo - de tafel der dankzegging.

Is het zo simpel? Hangt de hoogte van mijn chara-vreugde af van de diepte van mijn eucharisteo-dankbaarheid?

Genade, dankzegging, vreugde, eucharisteo...

Dit stukje is de kern van het boek. Van hieruit gaat de zoektocht verder. Vandaag, tijdens het lezen van de laatste hoofdstukken werd ik geraakt door het volgende stukje:

Ik leun tegen de muur bij de trap. Ik weet het maar al te goed na een dag vol lawaai en afgepeigerd en moe van het gekibbel, dat ik me beroerd kan voelen en wanhopig, maar dank zeggen is iets wat je doet, en zich verheugen een werkwoord en het is veel meer dan alleen maar emotie. Ik ervaar misschien niet altijd vreugde, maar God vraagt van mij dat ik dank zeg in alles, omdat Hij weet dat vreugde voelen begint met de daad van dankzegging.

Wat een waarheid... Eén die ik bij tijden zo moeilijk vind om toe te passen in mijn leven. Altijd dankzeggen, onder elke omstandigheid. En daarom start ik mijn lijst met persoonlijke dankpunten. Ik weet niet of net als Ann tot een 'duizend dingen lijst' kom, maar Ann laat zien dat een leven van dankbaarheid geleerd kan worden. In Zijn kracht.

In Hem verbonden,


woensdag 26 juni 2013

Geef je man de eerste plaats

Praat met je moeder over recepten, huishoudelijke taken, hobby's, de Bijbel en geestelijke groei - maar níét over je man. Als je dat nog niet eerder gedaan hebt, besluit dan nu om je man de eerste plaats te geven in je leven, boven al je andere menselijke relaties. Dat betekent dat hij ook belangrijker is dan je kinderen. Huwelijkstherapeuten geven aan dat huwelijken vaak stuk lopen al er te veel wordt geïnvesteerd in de kinderen en te weinig in het huwelijk. Stel jezelf de vraag: Dien ik mijn man? Er is niks mis mee als je al het mogelijke doet om je man een plezier te doen. Dat is liefde. Investeer je tijd, je hart en je gebedsleven voor je man. Het is onmogelijk om iemand voor wie je bidt te haten of te verwaarlozen!
Uit: Een vrouw naar Gods hart, Elizabeth George

In Hem verbonden,


dinsdag 18 juni 2013

Gezinsmoment - Vrucht van de Geest - Blijdschap


Eerlijk gezegd twijfelde ik een beetje of ik wel wilde doorgaan met het plaatsen van deze 'serie' gezinsmomenten. We beleven er zelf als gezin mooie momenten mee, maar er wordt al zoveel moois geplaatst in 'blogland', dat ik me afvroeg of het wel 'nut' heeft. Maar, om er nu mee te stoppen, geeft ook zo'n open einde, dus vandaar toch maar een derde bericht over 'de Vrucht van de Geest'...

Blij zijn kinderen gelukkig vaak. Maar de echte blijdschap kunnen we alleen in Hem vinden. Wanneer de Heilige Geest in ons hart woont, is er een diepe blijdschap, die niet afhankelijk is van goede omstandigheden, mooie spullen, gezondheid, enzovoorts, maar die geworteld licht in het werk van Christus. Daarom hebben we geprobeerd de kinderen uit te leggen dat ze het geluk niet in al die andere fijne dingen in het leven moeten zoeken, maar in de Heere Zelf.

Nadat we gezongen hadden, heb ik de gelijkenis verteld van de verloren zoon. Hierbij kun je steeds heel mooi de link maken naar het zoeken naar blijdschap {of geluk}, en dat hij die niet vond. Hij had het al bij de vader en ontving het daar weer. Het is heerlijk om zo'n verhaal zo dichtbij de kinderen te mogen brengen en open mondjes en inlevende oogjes te zien.

Daarna hebben we met elkaar gepraat over waar die verloren zoon zijn blijdschap in vond. Hierbij hebben we een soort kijkdoos gemaakt. Het idee komt van deze site. Je moet een aantal scheidingswanden in de schoenendoos maken. In 4 kleine vakjes hebben we allerlei dingen geplakt en gestopt waarin mensen hun blijdschap zoeken. De kinderen hebben zelf meegedacht, dus dit waren hun ideetjes: 1. Een vakje met lekker eten, snoep, enz. 2. Muziek, want sommige mensen luisteren naar verkeerde muziek 3. Sport, met name de oudste vond allerlei voetbalplaatjes 4. Speelgoed, hier heeft de middelste zich op uitgeleefd, ze knipte alsof alles wat ze uitknipte ook gekocht zou worden :).
De andere helft van de schoenendoos hebben we gevuld met kijkdoos-plaatjes van de geboorte van de Heere Jezus en alles wat ons echte blijdschap kan schenken, zoals een plaatje van een Bijbel, een kerk, enz.
Natuurlijk hebben we uitgebreid in de doos gekeken toen hij klaar was. 'Ik zoek blijdschap in... muziek, nee, daar is het niet. In veel en mooi speelgoed, nee daar is het ook niet.... In de Heere Jezus, ja, daar is het!'

Tot slot hadden we 2 bakjes vol met balletjes. We hebben afgesproken dat elke keer als we mopperen en klagen, we een balletje moeten pakken en iets moeten noemen waar we blij en dankbaar voor zijn. Dit voor een stukje bewustwording.
Ik heb me dit keer echt afgevraagd of de kinderen het begrepen hadden. Ik weet niet of het doel van dit gezinsmoment echt overgekomen is. Maar, wanneer we een zaadje in de grond stoppen, duurt het ook een tijdje voor er iets te zien is van wat een plantje gaat worden. Laat staan dat er al een vruchtje te ontdekken is. Ik moet leren om geduld te hebben, en gelukkig, ook die les komt gauw aan de beurt tijdens de gezinsmomenten!

In Hem verbonden,



zaterdag 15 juni 2013

I'll need you mam

Een prachtig filmpje waarin we bemoedigd worden om onze kinderen te onderwijzen voor hun verdere leven!


In Hem verbonden,

maandag 10 juni 2013

Gezinsmoment - Vrucht van de Geest - Liefde


Toen de kinderen aan tafel kwamen voor ons gezinsmoment om over de vrucht van de Geest, liefde, na te denken, zagen ze een dikke, aangestoken kaars en daarbij een paar kleine waxinelichtjes. Natuurlijk waren ze gelijk nieuwsgierig. 'Huh? Waar is dat voor?' We keken naar de grote kaars, die al zo mooi brandde en ik vertelde dat de lucifers op waren en dat daardoor de kleine kaarsjes niet aan waren. Hoe zouden we ze kunnen laten branden? Grappig was dat ze echt geen idee hadden. Daarom liet ik zelf zien dat de waxinelichtjes aangestoken konden worden aan de grote kaars. Verder niets erbij gezegd, gewoon laten branden en verder gegaan met het Bijbelverhaal.

Als vertelling hadden we gekozen voor het verhaal van Jozef en zijn broers. Ik vond op deze site mooie plaatjes van de levensloop van Jozef en zijn broers. We hebben deze verhalen de afgelopen tijd aan tafel ook gelezen, dus dat sloot mooi aan. In dit verhaal kun je heel mooi zien dat Jozef zijn broers liefhad. Hij wilde geen wraak, was niet egoïstisch of op zichzelf gericht, maar vergaf hen en had hen lief.
Na het verhaal vroeg ik hoe het kon dat Jozef zo vol liefde was? Nu kwamen de kaarsen goed van pas. Hij kon die liefde alleen van de Heere krijgen, zoals die waxinelichtjes alleen konden branden door het vlammetje van de grote kaars.

Om dit punt nog wat verder te verduidelijken gebruikten we het voorbeeld dat al eerder voorbij is gekomen op verschillende blogs. Het idee komt van deze site. We gooiden wat melk en olie in een kom en gaven de kinderen de opdracht er een mooi beslag van te maken. Het lukte natuurlijk niet... Ondertussen praatten we met elkaar dat er soms mensen zijn van wie je het moeilijk vind om te houden en dat dit alleen kan door de Heilige Geest in je hart. Net zoals de melk en de olie niet met elkaar mengen... Pas door er wat bloem bij te doen kun je een mooi beslag maken. Zo hebben we ook de Heilige Geest nodig om anderen lief te hebben.

We maakten als verwerking een hartjes slinger met elkaar waarop we op elk hartje iets schreven waarmee je  kunt laten zien dat je iemand lief hebt.
De slinger kun je maken met plakfolie. Je legt een hartje waar je de binnen kant uitgeknipt hebt op het folie. De binnenkant kan dan makkelijk gevuld worden met vliegerpapier. Je maakt het af door er nog een hartje {alleen de rand dus} op te leggen en plakt het dicht met plakfolie. Uitknippen, gaatjes erin, touwtje erdoor en klaar is je slinger!



In Hem verbonden,

donderdag 6 juni 2013

Our God is greater

Het monster dat 'schuldgevoel' heet zit al een paar dagen op mijn schouder. Het sist in mijn oor en drukt me terneer. Het vergroot al die momenten dat ik faal. En falen, daar ben ik goed in. Duisternis en grijze wolken in mijn hart, daar is het monster op uit.

Dank God dat Hij licht is en dat in Hem in het geheel geen duisternis is! {1 Joh. 1:5}
Dank voor Zijn Woord dat als een lichtstraal mijn hart verlicht, de wolken verjaagd en mij keer op keer het zicht op Hem geeft!

Efeze 3:20 laat mij zien dat God de Almachtige is. Hij kan dingen doen die wij niet voor mogelijk houden, meer dan waar we om bidden of zelfs maar aan denken. Hij is zo groots... Ik zie soms niet hoe ik het falen moet doorbreken, maar Hij is bij machte het te doen! En ik geloof met heel mijn hart dat het ook Zijn verlangen is om het te doen. Juist omdat ik het zelf niet kan, wordt Hij er door verheerlijkt op de dagen {uren? ;-)} dat het wel goed gaat. 

Hij vraagt jou en mij wel, om Hem te vertrouwen. En, hij vraagt ons om alles aan Hem over te geven. Vind je dat moeilijk? Neem eens wat tijd om te bedenken Wie God is. Verwonder je over Zijn schepping, Zijn leiding in je leven, Zijn verlossingsplan, Zijn Zoon, Zijn alwetendheid, Zijn heiligheid, ....

Aanbidding vervult mijn hart wanneer ik al deze dingen overdenk. 
Aan Wie kunnen wij ons beter overgeven dan aan Hem?! 


In Hem verbonden,