zondag 31 maart 2013

Hij is opgestaan!



Gezegende paasdagen gewenst! Laten we de ogen van ons hart richten op Hem die onze zonden droeg, Zijn leven gaf en... die de dood overwon! Wat een Verlosser! Verwonder je over Hem, heb Hem lief, want Hij had jou eerst lief.

In Hem verbonden,


dinsdag 26 maart 2013

Gebedskaartjes: 31 Gebeden voor mijn kinderen

Als vervolg op de gebedskaartjes met 31 gebeden voor mijn echtgenoot, leek het me mooi om dezelfde soort kaartjes te maken, maar dan met 31 gebeden voor mijn kinderen. Gelukkig kon ik hierbij {met toestemming} grotendeels gebruik maken van de vertaling die Marjolein al had gedaan vanaf www.reviveourhearts.com.


De afgelopen tijd heb ik meermalen ervaren dat de gebedskaartjes voor mij persoonlijk tot zegen waren. Regelmatig was het gebedskaartje wat die dag 'aan de beurt' was, ook toepasselijk op datgene waar ik me juist zorgen om liep te maken. Wat is het dan heerlijk om je zorgen bij Hem te mogen brengen. Hij die alles al weet!

Hoe vaak maken we ons zorgen om onze kinderen? Afgelopen zondag hoorde ik bij ons in de gemeente: "Waarom zouden we ons zorgen maken, als we ook zouden kunnen bidden?"

Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus. {Fil. 4: 6,7}

Het is mijn oprechte verlangen dat we onze kinderen zullen omringen met gebeden en dat we de kracht van het gebed mogen ervaren! Zijn zegen toegebeden.

Om de kaartjes te printen, klik hier.

In Hem verbonden,



zaterdag 23 maart 2013

De voetwassing - Gezinsmoment

Op zondagmiddag/avond hebben we met ons gezin meestal een 'gezinsmoment'. Inmiddels kijken de kinderen hier echt naar uit! Meestal starten we met een 'leuke' introductie, daarna vertel ik een verhaal uit de Bijbel, zingen we, en maken de kinderen een werkje of een kleurplaatje o.i.d. Doordat de kinderen nog klein zijn is het niveau best eenvoudig, maar we merken echt dat de kinderen veel van deze momenten oppikken.

Gedurende de lijdenstijd hebben we al mooie momenten met elkaar gehad. We hebben een 'serie' gedaan over: de uittocht (bloed aan de deur), de intocht in Jeruzalem, de zalving door Maria. 

Vorige week hebben we met de kinderen nagedacht over 'de voetwassing'. Het was echt geweldig leuk om te doen. Mijn man had z'n voeten vies gemaakt en trok zijn sokken uit omdat hij zogenaamd zo'n kriebel had. De kinderen lagen erboven op. 


Toen hij vroeg wie het even schoon wilde maken trok de één nog een viezer gezicht dan de ander :-). Toen de kinderen zagen hoe lekker pappa's voeten gewassen werden, wilden ze ook wel dat mamma hun voeten zou wassen!



Daarna heb ik het verhaal verteld van de voetwassing. Je merkt dat zo'n verhaal na deze introductie opeens veel beter aankomt. 

Na afloop hebben we onder het kleuren van de kleurplaat doorgepraat over 'elkaar helpen'. Op de koelkast hebben we de regel: 'wees een helper' opgehangen en afgelopen week zijn we daar steeds op terug gekomen. Vooral in de positieve zin, dus steeds als ik zag dat de kinderen elkaar hielpen.

Het vraagt best je voorbereiding om dit soort momenten te doen met elkaar. In plaats van lekker op de bank te zitten, moet je actief aan de slag met je kinderen. Maar het is zo fijn om met elkaar bezig te zijn rondom het Woord. Een geweldige mogelijkheid om te vormen, te onderwijzen, te zaaien... 


Voor meer ideeën of tips hoe je een gezinsmoment vorm kunt geven zou je hier kunnen vinden. Een leuke blog die zeker zal inspireren om aan de slag te gaan!

In Hem verbonden,

dinsdag 19 maart 2013

Brief voor jou - Lieve vermoeide moeder


Moeder-zijn is vermoeiend, vind je niet? Je wordt wakker bij het krieken van de dag, met een to do lijst die al achter loopt en je rent en geeft jezelf, de hele dag lang.

Er zijn monden te voeden, vloeren te dweilen, luiers te verschonen, was te doen, ruzies op te lossen, boeken voor te lezen en rekeningen te betalen.  Je maakt schoon terwijl ondertussen de volgende kamer alweer een rommel wordt. Je kookt en kookt en kookt. En dan dat roepen, dat constante roepen om ‘mamma’, het gaat maar door, de hele dag lang.

En dan is er de bezorgdheid, het piekeren. Over gezondheid, onderwijs en… of je wel een goede moeder bent.

Ik wil je een geheim vertellen: Je bent een goede moeder.

We leven in een wereld die ons vertelt dat onze kinderen dit en dat nodig hebben en dat we als moeder op een bepaalde manier moeten zijn.  Je kent het wel, creatief, altijd geduldig, enz. Tegelijk moeten we een smetteloos huis hebben, met elke avond zelfgemaakte diners en mogen we nooit achter lopen met de was. Die standaard is simpelweg onmogelijk.

Dat ideaal maakt ons tot vermoeide moeders.

Daarom vraag ik je om dit wereldse beeld van het moederschap los te laten. Het is zo vaak gebaseerd op uiterlijke dingen - op status -  en verliest het hart uit het oog. Je kan een schitterend huis hebben, maar vreselijke kinderen. Je kan kleine  Einsteins hebben, terwijl ze gestrest zijn. Je kan jezelf dwingen door en door te gaan, maar je raakt oververmoeid.

Hun harten moeten eerst komen.

Als je als moeder begint te denken over hun harten, kan de vermoeidheid weg beginnen te vagen. Moeder zijn gaat dan meer over ‘er zijn voor je kinderen’ dan over ‘het volgende ideaalbeeld bewerkstelligen’. Ik zeg niet dat het verkeerd is om schoon te maken, of gezonde maaltijden te koken of om slimme kinderen te hebben. Het zijn goede dingen. Maar niet wanneer het een streven naar perfectie wordt en het je uit put en je neergedrukt wordt in je geest als moeder.

God schiep jou om de moeder van je kinderen te zijn. Op dit moment. Vandaag.

Als je moe bent, laat het ideaal dan gaan en omarm het idee van er voor je kinderen zijn. Weet dat je niet alleen bent. Wij moeders lopen, rennen allemaal dezelfde wedloop. Luister. Hoe meer we stoppen met proberen te vergelijken en te concurreren en over te komen alsof we het perfecte leven leiden, hoe minder vermoeid we zullen worden.  Laten we elkaar bemoedigen, opbouwen en elkaar liefhebben. Moederschap is een reis, geen competitie.

Je kan het.

Ik weet absoluut zeker dat je het kan.


Vertaald met toestemming van de schrijfster.
Voor deze en andere 'dear mom'-brieven zie: http://rachelmariemartin.blogspot.nl/

In Hem verbonden,



dinsdag 12 maart 2013

Leef voor de eeuwigheid!

Francis Chan geeft hier een prachtig voorbeeld. Hij laat zien hoe kort ons leven is en hoe lang de eeuwigheid. Hij spoort ons aan om te leven met onze ogen gericht op 'dat wat nog komen gaat'. Het beeld van het touw zal door kinderen ook zeker begrepen worden en kan een mooie aanleiding zijn voor een gezinsmoment of een gesprekje over de dingen die echt belangrijk zijn!


Met dank aan: http://geloofstoerusting.nl/


In Hem verbonden,


woensdag 6 maart 2013

Start de dag met een lach!


Spreuken 31 is en blijft en intrigerend hoofdstuk... Natuurlijk heb ik het al vaak gelezen, maar vandaag viel mijn oog op vers 25: Kracht en glorie zijn haar kleding, zij lacht de komende dag toe.

Zij lacht de komende dag toe... Kan dat van jou en mij gezegd worden? Starten wij de dag met een lach? Zijn we blij dat we weer een dag de kans krijgen om te leven, te dienen, te voeden, ons te wijden aan de taken die we voor Hem mogen doen? Natuurlijk weet ik van omstandigheden in het leven die je het lachen doen vergaan... En toch {zonder al die moeilijkheden te bagatelliseren}... laten we elkaar bemoedigen en aansporen om niet op omstandigheden te zien in ons leven, maar ons op Hem te richten. En de dag te starten met een lach, zonder angst voor wat komen gaat, maar in vertrouwen op Hem.


In Hem verbonden,

zaterdag 2 maart 2013

Vergeef me voor wie ik ben

Heb je ooit de Heere gevraagd je te vergeven dat je bent zoals je bent?

Ik wel...

Er zijn dagen waarin ik mezelf zo teleurstel. Dagen waarin ik niet de lieve, geduldige moeder ben of de altijd optimistische vrouw die ik zo graag wil zijn. Dagen waarin ik mijn stem onterecht verhef tegen mijn kleintjes met hun verschrikte, blauwe ogen. Dagen waarin niets me gelukkig lijkt te maken en ik niet kan genieten van de man en kinderen die ik zo liefheb.
Inmiddels heb ik geleerd dat dit zonde is! Het is zonde om ondankbaar te zijn, ongeduldig, zelfgericht of slecht gehumeurd.
Mijn grote vraag op die dagen is: hoe doorbreek ik deze negatieve gedachten, het innerlijke zuchten? Hoe kom ik hieruit? Uit deze wereld die enkel door gevoel lijkt te bestaan?
Vaak kan ik nog maar 1 ding bidden, eerlijk en ontmaskerd: 'Vergeef me, dat ik ben zoals ben, doe zoals ik doe en denk zoals ik denk.' Het erkennen van deze gedachten of daden als zonde is de eerste stap. Hierna kan er pas ruimte komen om Hem te laten werken. Door mijn zwakheid heen. Om gevormd te worden, zoals Hij mij bedoeld heeft.

2 Kor. 12:9 Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.
Hierbij nog een prachtig lied wat hier mooi bij aansluit en het verlangen van mijn hart vertolkt…


In Hem verbonden,