vrijdag 20 december 2013

Stil, mijn ziel, wees stil

Dit lied raakte me vandaag diep. 
Wat kunnen we soms angstig zijn voor de onzekerheid van morgen. 
Maar, God omgeeft ons! Sterker, Hij is in Zijn kinderen! 
Dichterbij kan niet. Hem wil ik vertrouwen: 
de Vredevorst. 

Stil mijn ziel wees stil
En dwaal niet af 
Dwars door het dal zal Hij je leiden
Stil, vertrouw op Hem
En hef je schild tegen de pijlen van verleiding


In Hem verbonden,

dinsdag 10 december 2013

Advent - Gezinsmomenten

Nu onze kinderen iets groter worden, begin ik echt te genieten van de adventstijd. In het verleden waren we allebei druk tot en met kerst en rolden zo de kerstdagen in. Nu leven we bewust naar kerst toe. Niet alleen met de adventskaarsen, maar ook in de gezinsmomenten.


Vorige week hebben we de kinderen geprobeerd uit te leggen waarom de Heere Jezus moest komen. Op deze mooie blog las ik het idee om dit door middel van een kleurplaat van de schepping te doen. Op woensdagmiddag heb ik heerlijk zitten kleuren met de kinderen. De oudste was onder de indruk over hoeveel tijd het kostte om heel de kleurplaat af te kleuren. 's Avonds kleurde ik de kleurplaat nog een keer, precies hetzelfde als 's middags. De rest van de week hing de kleurplaat naast de kleurplaat van de kinderen te pronken. En toen was het zondag... gezinsmoment.... Ik pakte de kleurplaat erbij en samen praatten we over hoe mooi het was in het paradijs. Alles was goed. Maar, toen kwam de zonde... Van Adam en Eva en Kaïn en Abel en de mensen in de tijd van Noach, enzovoorts. Bij elke zonde die we benoemden, trok ik een scheur in de mooie kleurplaat. We benoemden ook onze eigen zonden en trokken ook daar scheuren bij. De middelste, van 3, was echt geschrokken. Ik vroeg haar, nadat de kleurplaat vol scheuren zat, wat ze ermee zou doen als dit haar kleurplaat was: 'Gewoon, in de prullenbak!', zei ze, heerlijk puur. En daar was het moment waarop we het Evangelie konden uitleggen. De Heere had de wereld ook 'in de prullenbak' kunnen gooien, maar Hij stuurde Zijn Zoon. Het is zo mooi om te zien dat een boodschap echt landt in hun harten en dat is wat we zagen gebeuren. Tot slot vertelden we dat de Heere op een dag alles weer nieuw zal maken en we nu opnieuw uitkijken naar en wachten op Zijn komst. Nogmaals, dit hele gezinsmoment was niet mijn eigen idee! Petra, bedankt!


Als verwerking maakten we mooie 'kersthangers' van brooddeeg.


Afgelopen zondag hebben we nagedacht over: 
'Ik ben het Licht der wereld; wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben.'

We begonnen met een slaapkamer boven helemaal donker te maken en 3 auto's te verstoppen. De kinderen mochten om de beurt proberen een auto te vinden in de donkere kamer. Dat was lastig! Toen het licht aanging, zagen ze dat zo eigenlijk zo voor het grijpen lagen. 

Daarna praatten we met elkaar over waarom we licht nodig hebben in het dagelijks leven. 
We pakten weer de gescheurde kleurplaat erbij en opnieuw vertelden we dat de wereld niet meer goed was geworden. Eigenlijk was het donker geworden in de wereld. En door de zonde is het donker geworden in ons hart. Hoe kan het dan weer licht worden? Door de Heere Jezus! Want Hij zegt van Zichzelf dat Hij het Licht van de wereld is.

We maakten nog een knutselwerkje erbij, want zonder knutselen of kleuren is voor onze kinderen een gezinsmoment niet compleet :).


Vanaf zondag starten we met de adventskalender. Ik vond 4 weken voor onze kinderen een beetje lang. En voor mezelf kwam het na een drukke periode ook wat fijner uit om iets meer tijd te hebben de zakjes te maken en de inhoud op te zoeken. En de 4 weken in toch door mensen bedacht, dus zo strikt komt het gelukkig allemaal niet :).



In Hem verbonden,

dinsdag 3 december 2013

Tijd

De oudste en ik fietsten uit school. 2 meisjes op mijn fiets en een grote jongen {van net een week 5} naast me. We kletsten over de middag op school. Hij straalde toen hij vertelde over de spelletjes die hij gedaan had en het moeilijke werkblad dat hij met echte groep 3 stiften mocht maken. Ik was blij voor hem. Hij had zichtbaar genoten.

Toen was het een lange tijd stil. Zo'n stilte die gewoon kan bij mensen waar je vertrouwd mee bent. Toen zei hij: 'Alleen, ik moet nu heel erg naar de wc... want op school ging ik niet.' Gelukkig waren we thuis. Na het bekende 'Ik ben klaar!', kwam ik bij hem en hij zei: 'Weet je mam, het is gewoon het fijnst als u mijn billen afveegt.' 'Ja, schat, dat snap ik,' zei ik. Daarna zei hij: 'Eigenlijk is het gewoon overal het fijnst waar u bent.'

Mijn hart verwonderde zich. Hij had genoten op school. Had nieuwe dingen geleerd. Politie en boefje gespeeld met zijn vriendjes. Als kleuter met echte groep 3 stiften geschreven. En toch... bij mamma was het eigenlijk het fijnst.

Het bevestigde mij hoe fijn het is dat ik altijd thuis kan zijn. Elke dag hem uit school haal en samen dit soort gesprekjes voer. Ik voel me niet de beste moeder van de wereld. Ik maak fouten. Maar blijkbaar kan hij me dat vergeven. En hopelijk ziet hij mijn hart. Mijn hart dat voor hem en de rest van ons gezin is. 

Moederschap. Wat een voorrecht. 
Kinderen. Een geschenk van God.
Maak tijd voor hen. Breng offers. Ze zijn het waard.

True indeed.
Bron: Pinterest
In Hem verbonden,

dinsdag 26 november 2013

Doe het voor Hem!

Toen ik dit citaat van Elizabeth Eliot tegen kwam, afgelopen avond, was ik geïnspireerd. Toen besefte ik hoe bemoedigend het zou zijn om deze op te hangen op de koelkast! 

Ik begon te denken aan de vele plaatsen waarop mijn lezers het misschien zouden kunnen hangen - in het washok, op hun bureau op het werk, naast een laptop, bij de gootsteen ...  Het is een constante herinnering aan waarom we doen wat we doen, Wie het is waar wij voor leven, en wat een voorrecht het is om te dienen in elk gebied van ons leven. 

Als je de afbeelding wilt printen, klik op deze link voor een grotere versie.

Vrij vertaald van: http://timewarpwife.com

In Hem verbonden,

maandag 25 november 2013

Bij Hem is het mogelijk!

Een moeder mailde me. Ze had dit bericht gelezen en vertelde dat zij zo'n zoon had... Voor haar en zoveel andere ouders die het diepe verlangen hebben te zien dat hun kind zich van de brede weg afkeert, wil ik graag dit getuigenis ter bemoediging laten zien. Maarten is voor mij zo'n mooi voorbeeld dat het mogelijk is bij Hem! Het gebed is een machtig wapen. Volhard in gebed voor een ieder die Hem nog niet kent en de heerlijke rijkdom van Christus nog niet ontdekt heeft.


Bron: www.geloofstoerusting.nl

In Hem verbonden,


maandag 18 november 2013

Een zacht antwoord...

Een zacht antwoord keert woede af, maar een krenkend woord, wekt toorn op. {Spreuken 15:1}

Deze tekst hangt momenteel op onze koelkast, als overblijfsel van de serie gezinsmomenten over de vrucht van de Geest. Hij hangt er om te herhalen voor de kinderen, maar eigenlijk laat ik de tekst hangen voor mezelf... Te makkelijk spreek ik harde woorden tegen de kinderen. En, het is waar, het wekt toorn op wanneer ik dit doe. Ze geven een weerwoord of doen wat ik zeg, maar ik merk dat hun hart hierbij niet betrokken is. 
Bron: Pinterest
Een zacht antwoord... Het betekent niet dat je niet kan corrigeren of alles maar toelaat. Het betekent wel dat je het op vriendelijke toon doet. Niet met een boos gezicht, maar met liefdevolle ogen. We straffen niet om gedane zonden, maar corrigeren om het kind iets te leren. Geduldig, zonder boosheid.
Het betekent voor mij ook dat ik tegenover een correctie juist ook complimenten zet. Soms moet ik dit bewust doen en is dit gelijk een goede manier om mijn eigen gekrenkte gevoelens aan de kant te zetten.

Lukt dit elke keer? De mensen die mij kennen weten het antwoord :). Nee, ik faal en struikel, maar heb inmiddels geleerd dan in alle eerlijkheid naar mijn kind{eren} terug te gaan en hen vergeving te vragen. 'Sorry, lieverd, dat ik hard tegen je praatte, wil je mij vergeven?'  'Geeft niet, mammaatje.' 'Dank je, schat, zullen we samen bidden? En vragen of de Heere mamma ook vergeeft?'

Heerlijke momenten. Vol genade. Vol liefde. Vol van Hem!

In Hem verbonden,

vrijdag 15 november 2013

Gezinsmoment - Dankbaarheid

De zondag voor dankdag hebben we nagedacht over 'dankbaarheid'. Een thema dat mij persoonlijk bezig houdt {had ik dat al verteld? :)}, maar ook iets wat heel mooi aansloot bij dankdag.

We begonnen met het herhalen van een tekst die de kinderen eerder al geleerd hebben: 'Bid zonder ophouden, dank God in alles, want dit is de wil van God, in Christus Jezus voor u.' We hebben met elkaar gepraat dat de Heere wil dat we dankbaar zijn. Wat is dankbaarheid? De oudste zei heel mooi: 'dan ben ergens blij mee, in je hart'. Zonder dat ik wist dat het in veel kerken over de genezing van de tien melaatsen zou gaan, vertelde ik die zondag deze geschiedenis.

Daarna hebben we op een groot vel allemaal dingen geschreven waarvoor we dankbaar waren. Dit was nog erg lastig voor onze kleuter en peuter! Dankbaarheid is voor hen nog behoorlijk abstract, en veel verder dan de auto's en de poppen kwamen ze in eerste instantie niet.

Ter afsluiting van het gezinsmoment maakten we nog een knutselwerkje.

De dag erna heb ik een groot vel op de muur gehangen, werkjes erbij geplakt en heel de week hebben we na het avondeten allemaal een dankpunt genoemd en daar ook daadwerkelijk voor gedankt. En, hoe verder we in de week kwamen, hoe meer de kinderen konden noemen. Dinsdagmorgen zei de oudste: 'Ik weet lekker al een dankpunt voor vanavond', en tussen-de-middag wist hij er zelfs al twee!



Inmiddels is het blad vol. We hebben het nog even laten hangen, als herinnering dat het Zijn wil is dat we danken, dagelijks, als levenshouding, om er die diepe vreugde door te mogen ontvangen.

In Hem verbonden,

vrijdag 8 november 2013

Bevrijd mij, o Jezus...

Van het verlangen om geliefd te zijn,
Van het verlangen om verhoogd te worden,
Van het verlangen om geëerd te worden,
Van het verlangen om geprezen te worden
Van het verlangen om de voorkeur van mensen te krijgen,
Van het verlangen om geraadpleegd te worden,
Van het verlangen om goedgekeurd te worden,
Van het verlangen om populair te zijn,

Van de angst om vernederd te worden,
Van de angst om geminacht te worden
Van de angst om vermaand te moeten worden
Van de angst om gelasterd te worden,
Van de angst om vergeten te worden,
Van de angst om verkeerd begrepen te worden
Van de angst om belachelijk gemaakt te worden
Van de angst om verdacht te worden.

En, Jezus, geef mij de genade,
Om te verlangen dat anderen meer geliefd zijn dan ik,
Dat anderen hoger geacht worden dan ik,
Dat volgens de opinie in de wereld anderen meer worden en ik minder,
Dat anderen worden gekozen en ik opzij word gezet,
Dat anderen telkens boven mij verkozen worden,
Dat anderen heiliger worden dan ik,
Terwijl ik heilig word zoals U heeft bedoeld.

Moeder Teresa


In Hem verbonden,

maandag 4 november 2013

Tradities gezocht!

Onze oudste is bijna jarig. Ik probeer van de verjaardagen een bijzondere dag te maken. Ik wil graag dat het een dag is waarin de jarige zich geliefd weet. Ik versier het huis, maak een mooie prinsessen of cars-taart :), we geven cadeautjes op ons bed, kook het eten dat de jarige uitgekozen heeft, probeer dat het fotoboek van dat levensjaar af is, enz. Sinds onze middelste afgelopen zomer jarig is geweest heeft mijn man ook een zegen over haar uitgesproken. Iets wat ik zelf heel waardevol vind. Ook hebben we allemaal iets genoemd waar we dankbaar voor waren en heeft iedereen gebeden voor de jarige.



Tradities maken zo'n dag speciaal! Ik geloof dat gezinstradities ertoe bij kunnen dragen dat het gevoel van identiteit wordt versterkt. Hierbij denk ik niet alleen aan identiteit met betrekking tot zelfvertrouwen, maar juist ook de identiteit van het christelijke gezin in Christus. Niet alleen bij een verjaardag kun je gezinstradities hebben, maar ook rondom andere feestdagen, zoals de jaarwisseling of de zondag.

Wat zijn jullie gezinstradities? Ik zou het heel leuk vinden als jullie die met ons willen delen! Er zijn vast creatievelingen onder ons, boordevol leuke ideetjes waar ik en velen met mij iets aan heb! Vandaar... tradities gezocht!

In Hem verbonden,

zondag 3 november 2013

Gezinsmoment - Vrucht van de Geest - Afsluiting

De serie over de vrucht van de Geest zit er helaas op. Wat hebben we veel geleerd met elkaar!

We begonnen dit keer het gezinsmoment met het opzeggen van Galaten 5:22. Toen de kinderen deze allebei helemaal op konden zeggen, kregen ze een echt vrucht-van-de-geest-diploma! Dat vonden ze leuk :).

Daarna zongen we met elkaar en vertelde ik de gelijkenis van de onvruchtbare vijgenboom {Lukas 13}.


We hebben met elkaar erover gepraat dat de Heere ons veel tijd geeft, maar als we geen vrucht dragen, de Heere dan op een dag geen geduld meer met ons heeft. Eigenlijk kwamen we er weer op, hoe je dan vrucht kan dragen? Alleen door de Heilige Geest in je hart! Hoe komt de Heilige Geest in je hart? Als je je leven aan de Heere overgeeft... Kinderen weten soms meer dan je denkt! Zelfs aan het einde van de middag, als ze moe zijn en zich wat minder kunnen concentreren...

We kleurden ook nog deze leuke kleurplaat. Ondertussen praatten we met elkaar over wat we allemaal gedaan hebben in deze serie. De boom blijft nog even hangen. Die is te mooi om weg te halen! En, regelmatig herinneren we elkaar eraan: de vrucht van de Geest is...

De serie is voor mij zeker voor herhaling vatbaar, over een paar jaar, als de jongste weer wat ouder is en het ook kan volgen! Ik hoop en bid dat het voor jullie ook tot zegen en inspiratie is geweest!

In Hem verbonden,

zondag 27 oktober 2013

Dankbaarheid

Er zijn in ons gezin dagen waarin ik me overspoeld voel door de geluiden, vloeren vol speelgoed, stift op de tafel, 3 vragen tegelijk. Het zijn die dagen waarin ik wegzink, en mijn bezigheden min of meer op de automatische piloot doe. Dagen waarin ik blij ben als de kinderen op bed liggen en ik ernaar uit kijk om te genieten van de rust, maar ik vervolgens geplaagd wordt door schuldgevoelens.

Sinds ik het boek 'duizendmaal dank' heb gelezen, houdt het thema 'dankbaarheid' en 'vreugde' mij bezig. Dagen zoals hierboven beschreven, zijn niet de dagen waar ik trots op ben, maar waar ik me voor schaam en die ik belijd als zonde aan Hem die mij deze prachtige kinderen schonk als een gift om van te genieten en me in hun aanwezigheid te verheugen. 

Daarom ben ik gestart met een dankbaarheidsdagboek. Wat een zegen! Zeker op de dagen dat ik moeite heb alle mooie dingen te zien, werkt dit als een helend medicijn. Er zijn zoveel dingen om dankbaar voor te zijn! Van gezondheid, eten en drinken, tot de lach van de jongste of het lied van de oudste. Afgelopen week scheen de zon heerlijk in huis en ik zag het stof op de piano en de vieze vingers op de ramen... tot ik mijn dagboek pakte en zag hoe prachtig de herfst was in deze najaarszon en voelde hoeveel warmte de zon nog gaf toen ik mijn was liet wapperen in de wind.


Ik las afgelopen week een mooi voorbeeld over Anna*. Anna's leven verliep niet zoals zij verwacht had. Toen ze twintig was, leerde zij haar toekomstige echtgenoot kennen. Ze was apetrots dat hij bij de marine werkte, een Amerikaanse elitetroep.Op het moment dat zij hem haar ja-woord gaf, vond zij het spannend om in het buitenland te gaan wonen en de wereld te verkennen. Al na twee jaar was zij echter ontgoocheld. Haar man was altijd weg en zij bleef vaak eenzaam op de basis achter. Steeds opnieuw moest ze haar boeltje pakken en afscheid nemen van pas gemaakte vriendinnen. Vertwijfeld schreef zij een briefje aan haar moeder, want zij hield het niet langer uit. Die antwoordde haar beklag met een fax, waarop slechts twee zinnen stonden:

'Twee vrouwen blikten door de gevangenistralies. 
De ene zag de tralies, de andere zag de sterren.'

Of het tactisch was dat de moeder alleen dit terug schreef, laat ik maar even in het midden ;). De boodschap was voor mij opnieuw helder... 

Verblijd u altijd. Bid zonder ophouden. Dank God in alles. Want dit is de wil van God in Christus Jezus voor u. {1 Thess.5:16-18}

In Hem verbonden,


* Bron: Hooggevoeligheid als kracht - Annemarie Pfeifer

dinsdag 15 oktober 2013

Gezinsmoment - Vrucht van de Geest - Trouw

Een van de vruchten van de Geest wordt in sommige vertalingen 'geloof' genoemd en in andere vertalingen 'trouw'. Wij lezen meestal uit de HSV en daarin staat 'geloof', maar eigenlijk vonden we 'trouw' ook zo'n mooie vertaling. Vandaar dat we nog een extra gezinsmoment deden over 'trouw'.

Het kwam heel mooi uit dat dit gezinsmoment viel in de week waarin we ook onze trouwdag vierden. Ik had in die week onze trouwfilm met de kinderen zitten kijken. Voor dit gezinsmoment zocht ik onze trouwfoto's op en die bekeken we als inleiding. 'Waarom noemen we dit eigenlijk trouwen?' vroeg ik hen. Zo kwam we heel mooi op 'trouw'. Trouw zijn is ook weer zo'n begrip wat verschillende aspecten belicht, zoals, trouw zijn in het doen van je werk, maar ook trouw zijn in vriendschappen, in een huwelijk.

We hebben het begrip samengevat voor de kinderen in deze zin:

Trouw is: dat je doet wat je beloofd.

Nadat we hier met elkaar over gepraat hadden, vertelde ik het verhaal van Daniël. Daniël wordt in de Bijbel ook 'trouw' genoemd, hij was een trouwe dienaar van de koning, maar hij is ook zo'n prachtig voorbeeld van trouw aan de Heere. Ondanks dat hij een vreselijke straf kon verwachten, bleef hij volhardend in het gebed. Aan het einde van het verhaal zien we ook een stukje van Gods trouw aan Zijn dienstknecht. Hij verlost Daniël van de leeuwen.

Ter verwerking knutselden we een prachtige leeuwenkop. Voor het eerst een werkje dat ook de jongste al heel goed kon. Oké, het was een klein lijmfeestje, maar op het resultaat ben ik erg trots. Haar allereerste knutsel!

Resultaat van de jongste spruit
En van de andere 2 kunstenaars :)
Zeker in de huidige samenleving vonden we het belangrijk om het te hebben met de kinderen over trouw zijn. Zoveel huwelijken stranden, zoveel mensen leven voor zichzelf, er groeit een generatie op die niet meer weet wat trouw zijn aan een functie of taak is... Tegelijkertijd is dit een begrip waarin je waarschijnlijk vooral moet getuigen met je leven. Trouw zijn.. En doen wat je beloofd... Dat zullen de kinderen zien en daar zullen ze van leren!

In Hem verbonden,



vrijdag 11 oktober 2013

Kom naar huis!

Ze sloeg haar ogen neer en nam nog een slokje van haar thee. De pijn was voelbaar in de lucht. Een mooi gezin, veel warmte en liefde, kinderen grootgebracht in het geloof. En toch... Een van haar kinderen wilde de Heere niet meer dienen. Afgeweken. Gevangen in satans web.

Ik probeerde me voor te stellen hoe dat zal voelen. Langzaamaan te ontdekken dat een van je kinderen geen toegewijd hart heeft, en niet het verlangen deelt om Hem te volgen die de Weg, de Waarheid en het Leven is. Te ontdekken dat je kind op een dag afstand neemt van alles wat je hem of haar hebt proberen te leren en voor te leven.


Mijn gedachten gingen verder. Naar de Schepper van hemel en aarde, naar Hem die recht heeft op het leven van een ieder, maar meer nog, Hem die Zijn Zoon gaf voor de wereld. Hoe zou het voor Hem zijn, al die mensen te zien, die afwijken, de brede weg oprennen en denken daar hét geluk te vinden?

Het breekt Zijn hart.

Hij verlangt dat die mensen naar huis komen. Daar waar Hij ze in Zijn armen kan nemen om al hun zonden te vergeven en ze te ontvangen als Zijn kinderen.

Daarom... kom naar huis!


In Hem verbonden,


dinsdag 8 oktober 2013

Lekker samen lezen

Gedurende de dag staat er regelmatig een meisje of een jongen bij me met een vragende blik in de ogen en een boek in de handen. 'Wilt u voorlezen?" is meestal de {non-verbale} vraag. Onze kinderen houden gelukkig net zoveel van boeken als hun ouders en er zijn dan ook boeken in overvloed :). Ik vind het meestal moeilijk om zo'n verzoek te weigeren. Ik geloof dat voorlezen goed is voor kinderen. Waarom denk ik dat?


Door het lezen van verhalen leren kinderen veel woorden. Zeker in een prentenboek is het niveau van de woorden wat hoger. Doordat dit ondersteund wordt door sprekende platen, krijgen de woorden betekenis en op deze manier ontwikkelt de woordenschat en is voorlezen dus goed voor de taalontwikkeling.

Je kind ontwikkelt kennis van de wereld om hem of haar heen. Er zijn veel boeken over voertuigen, natuur, enz. Hierdoor leren kinderen wat een graafmachine doet, of hoe kikkers groeien.

Door het lezen van boekjes leert een kind spelenderwijs met grote gebeurtenissen omgaan. Hoe is het om een broertje of zusje te krijgen? Wat gebeurd er als je naar het ziekenhuis moet? Let bij boeken over dit soort thema's goed op dat het binnen de visie van jullie als ouders past. Ik lees bijvoorbeeld bewust geen boekjes voor over het thema verliefd zijn, omdat ik vind dat dit geen thema is waar een kind zich mee bezig moet houden {dat zou een bericht op zich kunnen zijn :)}.

Kinderen leren zich te concentreren wanneer ze een boekje lezen. Ze leren hun aandacht op een ding te richten. Daardoor worden kinderen vaak ook rustig van voorlezen.

Ook voor baby's is het fijn om voorgelezen te worden. Een ongeboren baby luistert heel de dag naar jouw stem, als moeder. Ook na de geboorte is het heerlijk voor een baby om die stem te horen. Ook wordt de nieuwsgierigheid naar boeken geprikkeld.

Niet alleen voor een kind is voorlezen fijn, maar ook voor de ouder. Het is een moment waarop je dichtbij je kind bent. Je kunt samen genieten van de mooie platen, maar ook plezier hebben om grappige verhaaltjes of je verwonderen over Bijbelse waarheden in een boek.

Dus, wanneer je kind vandaag het verzoek in dient om voorgelezen te worden {ook al kan het zelf al lezen}, leg dan je werk even aan de kant en geniet van het moment, dicht bij elkaar, samen met een boek. Het is een investering voor vandaag en de toekomst!

In Hem verbonden,


zondag 6 oktober 2013

Gezinsmoment - Vrucht van de Geest - Zelfbeheersing

Helemaal aan het begin van onze serie over de vrucht van de Geest, zag ik dit filmpje. Het maakte dat ik zin had in de les over 'zelfbeheersing'. We begonnen de les met het uitdelen van smarties. De kinderen werden in hun slaapkamer gezet, met de opdracht de snoepjes niet op te eten. Ik had niet verwacht dat ze de opdracht zo goed zouden volbrengen. De middelste had er wel aan geroken, maar ze niet opgegeten. Als beloning mochten ze de snoepjes alsnog opeten.

We vertelden dat we het vandaag over 'zelfbeheersing' zouden hebben en dat de kinderen dit net een beetje hadden geoefend. We legden uit wat zelfbeheersing kan betekenen. Het heeft namelijk verschillende aspecten, zoals dat je jezelf kan beheersen door iets niet te doen wat je eigenlijk wel wilt doen (verleidingen weerstaan), maar ook dat je jezelf onder controle hebt (geen druk en ongecontroleerd gedrag).

In de Bijbel geeft Izak een mooi voorbeeld van zelfbeheersing, Genesis 26:17-22, dit verhaal hebben we verteld. Als verwerking mochten de kinderen een potje mooi versieren. In het potje kregen ze nog wat snoepjes en daarbij de afspraak dat elke keer als ik merkte dat ze beheerst reageerden in de komende tijd, ze een snoepje uit hun potje mochten halen. Dit om een stukje bewustwording te stimuleren.


In het woordenboek vond ik de volgende definitie: 'vermogen om rustig te blijven als je geëmotioneerd bent'. Persoonlijk vind ik het wel eens lastig om in zulke situaties rustig en beheerst te blijven. Het geeft me hoop dat het een Vrucht van de Geest is. Blijkbaar kan Hij het in mij werken. 'Niet door kracht en niet door geweld, maar door Mijn Geest, zegt de HEERE van de legermachten.' {Zach. 4:6}  Dank U, Heere!

In Hem verbonden,

maandag 23 september 2013

Zeg het hen!

Ze keek me aan, met haar blauwe ogen, zo puur, oprecht, en zei: 'Ik hou van jou, mammie.'
Het halve paar sokken verstilde in mijn hand.
Waarom?, dacht ik. Waarom hou je van mij, op dit moment, hier en nu? Niets in mij gaf op dat ene moment aanleiding voor deze heerlijke woorden. Honing voor mijn ziel.

Ik knielde bij haar neer en nam haar in mijn armen. Wat kan een moeder anders doen, op zo'n moment?

En in dat heerlijke moment, tussen het wasgoed, en met de herrie van de wasmachine in mijn oren, besefte ik het opnieuw... Ze is kostbaar, zo kostbaar.


Een uur later, bouwde ze een toren, hoger dan zichzelf. En terwijl het blauwe blokje op het rode geduwd moest worden, pakte ik haar beet en fluisterde in haar oor: 'Ik hou van je, lieve schat.' Ze grijnsde, van oor tot oor, keek me aan, met haar meest ondeugende blik en zei: 'Wij zijn vriendjes hè?' Daarna bouwde ze onverstoorbaar verder.

Kinderen zijn kostbaar, zo kostbaar. Zeg het hen. Kroel met hen. Maak plezier met hen. Ze zijn het waard.

In Hem verbonden,

zaterdag 14 september 2013

Gods doel met je mislukkingen

Er zijn dagen waarin je struikelt, opstaat en weer verder gaat. Maar er zijn ook dagen waarin de mislukkingen je uit het veld lijken te slaan. Ze drukken je naar beneden en geven je het gevoel dat het nooit iets zal worden met je. Je hebt gefaald en zal dat blijven doen. Ontmoediging kan dan het gevolg zijn. Persoonlijk herken ik dit in mijn leven. Ik ben een perfectionist, wat ik me voorneem moet goed gaan, het liefst per direct. Als dit niet blijkt te lukken, kan dit me terneer drukken.
Zac Poonen schrijft een heel bemoedigend boekje hierover. Hij legt uit dat God een doel heeft met onze mislukkingen, namelijk dat we aan het einde komen van onszelf en bruikbaar worden voor God. Petrus verloochende de Heere Jezus, maar juist daardoor ontdekte hij dat hij het zelf niet kon, maar alles van Hem mocht en kon verwachten. Door Gods goedheid en barmhartigheid werd hij gebroken, hij toonde berouw en kon terugkeren tot God. De Heere was bezig in zijn leven het kaf van het koren te scheiden. Als dit in ons leven gebeurd zullen we nederiger worden en niet zo snel meer neerkijken op mensen die in zonden vallen. En daardoor zullen we bruikbaarder worden voor Hem!

Graag wil ik een voorbeeld uit het boek, dat ik zo mooi beeldend vond, met jullie delen:

'Ik wil iets zeggen over het woord: 'rechtvaardigen'. Het is een prachtig woord, een bevrijdend woord {Luk.18:14}. Kijk eens naar de bladzijden van een boek. Zie je dat op elke bladzijde de marge rechts is uitgevuld, net als de linker? In computertaal heeft dit - in het Engels: 'justification' oftewel uitlijnen! Hoewel het aantal letters van regel tot regen in aantal verschilt, toch lijnt de computer de marges uit. Als je nu iets op je computer schrijft zonder de functie 'justifying', zul je zien dat de rechter marge onregelmatig en niet kaarsrecht is. De computer vult de ruimte tussen twee woorden in elke regel uit, zodat elke zin er netjes uitziet en even lang als de andere {justified}. Zelfs al heb je 30 regels met een brokkelige marge geschreven, dan kun je de computer nog opdracht geven alles wat je hebt geschreven uit te lijnen {justify}.

Precies hetzelfde doet God met ons als Hij ons rechtvaardigt {justifies}. Misschien heb je van je leven een puinhoop gemaakt en eindigde elke dag van je leven met een brokkelige marge. Maar als je tot Christus komt, word je in één ogenblik door God gerechtvaardigd! Elke regel van je voorbije leven wordt recht gemaakt, alsof je niet één keer in je hele leven had gezondigd. Geen brokkelige marges meer, maar alles is perfect uitgelijnd. Verbazingwekkend toch? Wat de computer met onze bladzijden doet, doet God met de bladzijden van ons leven.'

Wanneer we falen... {en dat doen we!}, laten we niet moedeloos worden, maar direct naar God terugkeren en ons laten gebruiken tot Zijn eer!

In Hem verbonden,





Het boekje is nog verkrijgbaar in de webshop van St. Heartcry 

dinsdag 10 september 2013

5-Minuten-Rondje

In ons huis spelen altijd kleine kinderen die graag en vooral veel rommel maken. Ik hou zelf erg van een opgeruimd huis... Ik heb pas rust in mijn hoofd als het in huis netjes is. Daarom maak ik na het ontbijt, voor de lunch en voor het avondeten altijd een 5-minuten-rondje. Ik begin boven in het huis en aan elke ruimte besteed ik maximaal 5 minuten om op te ruimen. Als ik 's morgens de bovenverdieping opgeruimd en/of schoongemaakt heb, heb ik daar de 5 minuten per kamer niet eens nodig, tenzij ik bijvoorbeeld gelijk de was afhaal of gestreken was in de kast leg. Meestal is in een kwartier de boel weer leefbaar en ligt alle losse rommel op z'n plek. Na het eten hoef je dan alleen de rommel van het eten op te ruimen en kunnen de kinderen weer van vooraf aan beginnen :).

Zomaar een tip, misschien heb je er iets aan.

In Hem verbonden,

zondag 1 september 2013

Kirk Cameron over opvoeding

Kirk Cameron noemt opvoeden in dit korte filmpje 'de school waarin je leert te sterven aan jezelf, God leert liefhebben en anderen leert dienen'. Hij en zijn vrouw hebben 3 punten die ze voor ogen houden bij het opvoeden van hun 6 kinderen:

1. Wees zoals je wilt dat je kinderen zullen zijn.
2. Win het hart van je kinderen door tijd met hen door te brengen.
3. Onderwijs hen met het Woord van God.

Prachtig om te zien met hoeveel passie deze vader spreekt over opvoeden en zijn gezin:


In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Vrucht van de Geest - Zachtmoedigheid

Dit keer kozen we ervoor om een keer met een kleine sketch te starten. Mijn man schonk wat drinken in en morste daarbij 'per ongeluk' op de grond. Ik reageerde niet zo zachtmoedig. De kinderen hadden wel door dat het in scene gezet was, dus ze zaten hard te grinniken. Toen ik vroeg aan de kinderen wat ze vonden van hoe ik reageerde zeiden ze dat het niet zo lief was. 'Oké, ik probeer het nog een keer,' zei ik. Opnieuw werd er drinken in geschonken, opnieuw werd er gemorst en dit keer reageerde ik bijzonder zachtmoedig :).

Hierna vertelde ik het verhaal uit Johannes 8 waarin de farizeeërs een overspelige vrouw bij de Heere Jezus brengen om te stenigen, waarop Jezus zegt: 'wie zonder zonde is, werpe de eerste steen.' De kinderen waren erg geboeid en luisterden geconcentreerd, waardoor ik dankbaar was. De Heere Jezus is in dit verhaal zo'n voorbeeld van zachtmoedigheid! Hij keurt de zonde niet goed, maar is niet hard tegen deze vrouw. Ik was zelf opnieuw bijzonder geraakt door Zijn liefde, Zijn trouw, Zijn goedheid...

Om 'zachtmoedigheid' nog iets duidelijker te maken legde ik koekje met en een zonder chocola op tafel, dit stelden opnieuw 2 harten voor, een gelovig en een ongelovig hart. Vervolgens zetten we de föhn aan en mochten de kinderen op de koekjes föhnen. Vervolgens mochten ze aan beide koekjes voelen. Het ene koekje was zacht geworden! Dat kwam door de Heilige Geest in het hart! Die zorgt ervoor dat we zachtmoedig worden.

Tot slot kregen de kinderen een tekening van een gezicht zonder ogen, neus en mond. Die mochten ze zelf tekenen en inkleuren en vervolgens een tong maken van een zacht pompoentje, omdat bij zachtmoedigheid ook hoort dat je op een zachte manier met mensen praat.

Ik ben erg benieuwd hoe jullie vorm geven aan 'huisgodsdienst'! Hebben jullie ook gezinsmomenten? Of nog leuke ideeën? Ik hoor ze graag, dus deel ze met ons!

In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Vrucht van de Geest - Geloof

Door de vakantietijd kwam het er niet van om de gezinsmomenten te plaatsen. We zijn wel onverminderd doorgegaan. Inmiddels is het einde al in zicht van het thema 'de vrucht van de Geest'.

Het gezinsmoment over 'geloof' begonnen we met een 'magisch tekenbord'. Het tekenbord stelde ons hart voor en we benoemden allerlei zonden en zetten daarbij steeds een streep/kras op het bordje. Op een gegeven moment was het vol getekend. Toen kwam natuurlijk de vraag, hoe kunnen we van die zonde afkomen? Gelukkig wisten de kinderen het antwoord gelijk: door het bloed van de Heere Jezus! Inderdaad, door Zijn bloed! En op dat moment maakten we ook het bordje schoon.



Hierna vertelden we het verhaal over de koperen slang. Een prachtig, beeldend verhaal waarbij je heel mooi de link kunt leggen naar het kruis.

Als verwerking maakten we een slang aan een draadje die we op hebben gehangen in huis. De slang draait heel mooi rond als er een beetje tocht in huis is of wanneer je ertegen blaast.


In Hem verbonden,

donderdag 15 augustus 2013

Interview met het Moederfront

N.a.v. dit bericht waarin ik schreef over het opzeggen van mijn baan, werd ik door hetmoederfront.com gevraagd voor een interview over thuismoederschap. Het Moederfront pleit voor waardering van het werk dat moeders thuis doen, met hun kinderen, namelijk: opvoeden. Het leek me leuk aan het interview mee te werken. Vandaag is het artikel geplaatst.

'De zorg voor twee peuters en een baby, in combinatie met een baan in het speciaal onderwijs viel Mirjam zwaar. Stiekem wilde ze eigenlijk liever fulltime moeder worden, maar angst voor spijt weerhield haar ervan de lijn met school definitief door te knippen.' Om het hele artikel te lezen, klik hier.

In Hem verbonden,



woensdag 7 augustus 2013

Mooi lied voor je stille tijd


Voelt God ver weg? Ervaar je Hem niet?
Hij wil tot je spreken! Neem de tijd voor wat Hij tot je te zeggen heeft vandaag. Neem tijd voor Zijn Woord en voor gebed. Maar, wees ook stil... en luister naar wat Hij tot je hart wil zeggen.


In Hem verbonden,

zondag 4 augustus 2013

Net als komkommers kweken...

Een paar weken geleden hoorde ik een preek over opvoeding. Halverwege de preek werd de link gelegd naar het kweken van komkommers en wat we daarvan kunnen leren voor de geestelijke opvoeding van onze kinderen. Ik heb geprobeerd een korte samenvatting te maken van de punten die genoemd werden, omdat ik het mooie principes vond om te onthouden en aan jullie door te geven. Het volgende filmpje hoort bij de punten.


1 Kor 3:9 staat: Want Gods medearbeiders zijn wíj. Gods akker en Gods bouwwerk bent ú. Wij zijn Gods akker en we mogen onze kinderen ook zo zien. Daar mag je in investeren. Hoe kunnen we dat doen?
In het filmpje wordt een stappenplan genoemd van 6 stappen:
  1. De grond goed voorbereiden en met zorg de aarde kiezen.
  2. De juiste tijd 
  3. Het juiste zaad
  4. Het zaad bedekken met aarde, maar niet aandrukken
  5. Verzorgen en onkruid wieden
  6. Oogsten en van de vrucht genieten
Goede grond
De eerste 3, 4 jaar zijn de jaren waarin de grond van goede samenstelling is. In deze jaren wordt de basis gelegd. In de eerste 3 jaar moet een kind leren hoe het moet ontvangen, want het kind kan nog niet voor zichzelf zorgen. Het kind moet in deze jaren leren dat het veilig is. 
Aan wie laten we ons kind in deze jaren over? Laten we het door anderen doen? Of doen we het zelf? Laten we ons kind in deze belangrijke jaren zo min mogelijk uit handen geven, zodat we zelf het goede zaad kunnen zaaien op de juiste tijd, nu de grond zo goed is.

De juiste tijd
Hoe klein kinderen zijn, zoek een moment waarin je met de kinderen bidt, dingen leert over de Heere en als ze groter zijn met hen de dag doorpraat. Kies de juiste tijd in wanneer je wat uitlegt en vertelt aan hen. Kies met zorg de tijd uit wanneer je wat je zaait.

Het juiste zaad
Wat is het juiste zaad? Natuurlijk: Gods Woord! Maar... het is Gods Woord dat het karakter van Christus in ons laat zien. Wat wij onderwijzen moeten kinderen ook terugzien in ons leven! Voor een kind is het goede zaad: Gods Woord dat in ons leven vrucht draagt en dat we van daaruit aan hen leren. Het Woord kan vrucht dragen wanneer ze zien dat wij het Woord ook uitleven. Als we het hebben over vergeven, maar we kunnen nooit vergeving aan ons kind vragen, dan zal het geen indruk maken. Het zal averechts werken.

Het zaad bedekken, maar niet aandrukken!
Op het moment dat het zaad gezaaid is, is onze rol uitgespeeld. Het is God die met het zaad verder gaat. We zijn afhankelijk van de Heere! We moeten het zaad niet aandrukken! We moeten onze kinderen niet dwingen om te gaan geloven of om vrucht te dragen, we moeten ze niet in een harnas drukken. Het heeft tijd nodig om het zaad op te laten komen. Geef het ook die tijd. Laat het aan Hem over.

Onkruid wieden
Begin in je eigen leven. Begin het onkruid uit te trekken. {Zie ook dit bericht.} Daarna kan je ook je kind helpen dit te doen. In de Bijbel wordt gesproken over vermanen. We moeten ons kind vermanen, dit betekent letterlijk: het goede aanleren. We moeten het kind niet straffen om gedane zonden, om het verleden, maar hen corrigeren met het oog op de toekomst. Geen wraak over wat geweest is, maar hen proberen te leren dat ze die dingen in de toekomst niet weer doen, zodat ze leren in relatie met God en de mensen te leven.

Vrucht dragen
In de geestelijke opvoeding is de vrucht: het karakter van Christus. Wanneer je de de vrucht van de Geest tot uiting mag zien komen in je kinderen, dan mag en zul je daar van genieten. Dit is het doel van je opvoeding geweest!

Maken wij tijd om te zaaien?  Hoe geven jullie vorm aan bovenstaande stappen?

In Hem verbonden,





PS Hier kun je de hele preek luisteren.