zaterdag 22 december 2012

Je handen vol...

Toen bij ons de derde geboren werd, was de oudste net 3 geworden. Boodschappen doen met 2 peuters en een baby is best een onderneming. Meestal laat ik de jongste dan ook thuis met de babyfoon. Maar soms ontkom ik er niet aan. En niet zelden krijg ik dan – soms wat meewarig – te horen: “Zo, je hebt je handen zeker wel vol?! " Soms wordt het op zo’n toon gezegd dat men net zo goed had kunnen vragen hoe ik toch zo dom en naïef heb kunnen zijn.

Kinderen scoren niet hoog op de ranglijst van belangrijke dingen. Ze verliezen het van ‘studeren’ en al helemaal van ‘reizen’. Ze staan lager op de lijst dan ‘de mogelijkheid om uit te gaan’ en ‘je lichaam in de perfecte vorm houden’. Kinderen is zo’n beetje het laatste waaraan men tijd wilt besteden.

Wij zijn opgegroeid in deze cultuur en daardoor is het niet makkelijk om een Bijbels perspectief te hebben op het moederschap, om te denken als een christelijke vrouw over je leven, je kinderen. Hoe vaak hebben we geluisterd naar halve waarheden en halve leugens? Zien we het moederschap als een soort ‘beneden-de-maat-baan’, bedoeld voor hen die tevreden zijn met geestdodend werk?

Moederschap is geen hobby, het is een roeping. Het is niet een opvulling van je tijd. Het is iets wat God ons schonk en waar hij ons kostbare tijd voor geeft. Het is iets waarin ik mij mag verheugen. Niets iets waarvoor ik me hoef te verantwoorden. Zeker niet iets om over te klagen. En daarom zal mijn antwoord vanaf vandaag zijn op die inmiddels bekende opmerking: “Je hebt je handen zeker wel vol?”

"Inderdaad, ze zijn vol… met goede dingen!"

In Hem verbonden,

8 opmerkingen:

  1. Dat lijken mij zeker goede dingen. Zou willen dat wij ze hadden! Lijkt me heerlijk om kinderen te hebben waar je voor mag zorgen. Geniet ervan....

    Groet,Marga

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je voor je reactie Marga! Misschien besef jij dan nog wel meer wat een zegen het zou zijn, dan de gemiddelde moeder.
    Het lijkt me moeilijk hierin een onvervuld verlangen te hebben...
    Ik heb net je blog zitten bekijken. Prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Eerlijk gezegd is het ook moeilijk, nog steeds. Je leert er mee leven hoor maar toch....

      En bedankt voor je compliment :-)

      Verwijderen
  3. Hoi Mirjam,
    Even een reactie op je mooie blog. Ken je het boek 'De roeping van het moederschap'? Schrijfster is Sally Clarkson. Google maar eens. Ik ben het nu aan het lezen. Echt een aanrader!
    Groetjes Carolien

    BeantwoordenVerwijderen
  4. En toch zie ik -gelukkig- dat veel meer stellen, vrouwen, ervoor kiezen om moeder te worden (en dan bedoel ik niet kinderen baren en ze droppen op een creche) Wellicht dat de crisis er aan bijdraagt (hoge opvangkosten, geen werk meer hebben) en ook krijgen vrouwen volgens mij meer kinderen dan voorheen. Als ik in mijn eigen gemeente alleen al kijk hoeveel gezinnen 4 of 5 of meer kinderen hebben...Dat was een aantal jaren geleden echt anders. Volgens mij is 2 kinderen tegenwoordig al niet meer de norm. Een goede ontwikkeling, wat mij betreft. Geniet van het moeder-zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat is waar! Gelukkig! En jij ook veel mooie momenten, plezier en zegen gewenst met je gezin!

      Verwijderen
  5. Heel mooi Mir!!! Moederschap is de denk ik wel eens de hoogste vorm van zelfverloogening, maar tegelijkertijd ook zo waardevol. En gelukkig mag je elkaar juist in het christelijk moederschap aanmoedigen en bemoedigen. Liefsssss

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties worden erg gewaardeerd!