dinsdag 18 december 2012

Gedichtje

Dit gedichtje schreef ik een tijdje geleden voor één van onze kinderen:

Met ogen die schitteren als sterren
En een lach als de tweeling van de zon
Dribbel je op me af
En ik kniel
Om te ontvangen

Twee armpjes zo kwetsbaar en teder
Als veertjes van een vogel
Omarmen me
En ik kniel
Om te genieten

Jouw mond zo zacht
Als de aanraking van een vlinder
Geeft me een kusje
En ik kniel
Om te danken


In Hem verbonden,

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Reacties worden erg gewaardeerd!