dinsdag 18 december 2012

De dagelijkse vraag van het moederschap

Als moeder is er een constante, ongemakkelijke strijd die woedt in mij. Het is niet zozeer de grote, dramatische vraag: Leer ik mijn kinderen om God lief te hebben? Leer ik hen om Hem te gehoorzamen?

De voortdurende strijd van het moederschap is subtieler, allerdaagser, meer verscholen. De kern van de vraag is: Ben ik bereid mezelf te verloochenen? Of zoals Oswald Chambers stelt in zijn dagboek 'Geheel voor Hem': "Ben ik bereid gebruikt te worden, niet verlangend om gediend te worden, maar om te dienen."

Deze vraag - Ben ik bereid mezelf te verloochenen? -wordt dagelijks beantwoord.

Hij wordt beantwoord wanneer een kind wakker wordt tijdens mijn stille tijd.

Hij wordt beantwoord als ik emotioneel 'op' ben, maar mijn kind met zijn gedrag mijn geduld beproefd en de juiste, liefdevolle reactie nodig heeft.

Hij wordt beantwoord op bijna elk moment van het zindelijkheidsproces.

De dagelijkse vraag wordt beantwoord elke keer als ik de zorg of behoefte van mijn kind boven die van mijzelf moet stellen - en dat is bijna altijd.

Hoe vaak laat ik mijn bezigheden los - verlaat ik de bank om te helpen een knoop vast te maken, beëindig ik mijn telefoongesprek om te zoeken naar een geliefd speelgoed, verontschuldig ik mezelf tijdens een gesprek in de kerk om vermoeide kinderen mee naar huis te nemen voor een dutje - terwijl mijn hart moppert? Had ik maar een moment om mijn taak te voltooien of om een volwassen gesprek zonder onderbreking te kunnen voeren.

De dagelijkse vraag gaat echter niet alleen over wat ik doe, maar ook over mijn houding: Geef ik mijn leven met vreugde, als een geurige gave voor de Heere? Dien ik mijn kinderen uit plichtsbesef of dien ik hen alsof ik God Zelf dien? Wil ik sterven aan mezelf zodat ik kan leven volgens de specifieke roeping die Hij voor mij heeft: het moederschap?

De dagelijkse vraag moet elke dag worden beantwoord.


We laten ons zo makkelijk misleiden door de gedachte dat we voor onszelf kunnen leven én trouw kunnen zijn aan God in onze bediening als moeder.

Jezus zei dat degenen die voor zichzelf leven, een onbevredigend leven leiden, maar degenen die hun leven verliezen omwille van Hem zullen het echte leven ervaren. Wanneer wij sterven aan onszelf ter wille van Christus, produceert dat niet alleen vrucht in ons eigen hart, maar ook in de harten van onze kinderen. Vrucht die groeit door de kracht van God. Laten we ervoor kiezen om blijmoedig onszelf te geven voor onze kinderen.

Elke dag.

" Want wij die leven, worden voortdurend aan de dood overgegeven om Jezus' wil, opdat ook het leven van Jezus openbaar wordt in ons sterfelijk vlees." (2 Korintiërs 4:11)

"Want de liefde van Christus dringt ons, die tot dit oordeel gekomen zijn: als Eén voor allen gestorven is, dan zijn zij allen gestorven. En Hij is voor allen gestorven, opdat zij die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem Die voor hen gestorven en opgewekt is." (2 Korintiërs 5:14-15)


Vrij vertaald naar een blog van Christine Hoover op www.desiringgod.org.


In Hem verbonden,

1 opmerking:

  1. Hoi Mirjam,

    Wat ben ik dankbaar voor weer een mooie nieuwe, christelijke en bemoedigende blog erbij. Wat een mooi en herkenbaar stukje heb je hier ook geschreven. Ik zal binnenkort je blog eens even in de spotlights zetten samen met die van christelijk toegewijd gezinsleven, hopelijk krijgen jullie dan veel volgers zodat veel vrouwen bemoedigd mogen worden.

    En probeer je blog vol te houden. Veel houden er na een tijdje mee op, maar schrijf dan gewoon wat minder, maar houd vol!!

    Hartelijke groet en Gods zegen in je prachtige gezin!! Marjolein

    BeantwoordenVerwijderen

Reacties worden erg gewaardeerd!