zaterdag 29 december 2012

Verlang je naar God?

Paul Washer geeft zeer Bijbels, radicaal onderwijs. Ik luister altijd graag naar zijn preken. Er zijn op Youtube en op www.heartcry.nl veel boodschappen van hem te horen. Zijn engels is goed te volgen. Onderstaand filmpje is Nederlands ondertiteld. Wanneer Hij spreekt over Christus en het verlangen naar Hem, kán ik niet anders dan Hem liefhebben. Ik hoop dat dit ook voor jou geldt!


In Hem verbonden,

vrijdag 28 december 2012

Kleur je Bijbel

Stille tijd houden is niet iets wat bij mij vanzelf gaat. Altijd is er wel iets dat nog even moet gebeuren. Toch ervaar ik steeds weer hoe belangrijk het is om tijd te nemen om Gods Woord tot je te laten spreken en stil te worden voor Hem. Ik heb best een tijdje gezocht naar een manier die bij mij (en mijn gezinssituatie van dit moment) past. Sinds een aantal maanden kleur ik m'n Bijbel! En ik moet zeggen, het werkt 'verslavend'. Ik lees een hoofdstuk eerst door en daarna geef ik de verzen verschillende kleuren. Ik gebruik deze boekenlegger erbij (ontwikkelt door mijn zwager), alleen kleur ik de teksten over de Heere Jezus niet roze maar lichtblauw en alle teksten over vrouw zijn, huwelijk, gezin kleur ik roze (tip van Elizabeth George in 1 van haar prachtige boeken, maar daarover later vast en zeker meer). Het is geen methode waarmee ik in een jaar tijd de Bijbel doorlees. Maar het stimuleert me wel om de Bijbel bewust te lezen en tot me door te laten dringen en daardoor verwonder ik me regelmatig over Zijn Woord en Zijn genade. Wat een God, Die wij mógen dienen!


In Hem verbonden,

woensdag 26 december 2012

Prachtige christen-vrouw

Het leven van Ann Voskamp begint met een drama. Haar eerste herinnering is de dood van haar zus, die voor haar huis werd aangereden door een vrachtwagen – Ann en haar moeder zagen het gebeuren. Haar moeder wordt daarna opgenomen in een psychiatrisch centrum, haar vader is het contact met God definitief kwijt.
Als volwassene maakte Ann de dood van twee neefjes – twee kinderen van haar zwager- van dichtbij mee. Ondanks alle ellende bleef ze geloven dat in God vreugde is, en dat in het midden van het verdrietige leven er duizenden momenten zijn om voor te danken..
Ann besloot haar dankpunten op te schrijven. Eén voor één, tot ze er duizend had. En ook toen stopte ze niet. Het veranderde haar kijk op het leven en bracht haar rust – met vallen en opstaan. Haar boek werd in Amerika een bestseller. Inmiddels is het in het Nederlands vertaald onder de titel: 'duizendmaal dank'. Ik ben zeker van plan het aan te schaffen en te lezen. Wie weet volgt er meer :).
Ann heeft ook een prachtige blog, waar ze dagelijks op schrijft: http://www.aholyexperience.com/


In Hem verbonden,






zaterdag 22 december 2012

Je handen vol...

Toen bij ons de derde geboren werd, was de oudste net 3 geworden. Boodschappen doen met 2 peuters en een baby is best een onderneming. Meestal laat ik de jongste dan ook thuis met de babyfoon. Maar soms ontkom ik er niet aan. En niet zelden krijg ik dan – soms wat meewarig – te horen: “Zo, je hebt je handen zeker wel vol?! " Soms wordt het op zo’n toon gezegd dat men net zo goed had kunnen vragen hoe ik toch zo dom en naïef heb kunnen zijn.

Kinderen scoren niet hoog op de ranglijst van belangrijke dingen. Ze verliezen het van ‘studeren’ en al helemaal van ‘reizen’. Ze staan lager op de lijst dan ‘de mogelijkheid om uit te gaan’ en ‘je lichaam in de perfecte vorm houden’. Kinderen is zo’n beetje het laatste waaraan men tijd wilt besteden.

Wij zijn opgegroeid in deze cultuur en daardoor is het niet makkelijk om een Bijbels perspectief te hebben op het moederschap, om te denken als een christelijke vrouw over je leven, je kinderen. Hoe vaak hebben we geluisterd naar halve waarheden en halve leugens? Zien we het moederschap als een soort ‘beneden-de-maat-baan’, bedoeld voor hen die tevreden zijn met geestdodend werk?

Moederschap is geen hobby, het is een roeping. Het is niet een opvulling van je tijd. Het is iets wat God ons schonk en waar hij ons kostbare tijd voor geeft. Het is iets waarin ik mij mag verheugen. Niets iets waarvoor ik me hoef te verantwoorden. Zeker niet iets om over te klagen. En daarom zal mijn antwoord vanaf vandaag zijn op die inmiddels bekende opmerking: “Je hebt je handen zeker wel vol?”

"Inderdaad, ze zijn vol… met goede dingen!"

In Hem verbonden,

vrijdag 21 december 2012

Kerstgroet

Een echt 'kerstmens' zal ik waarschijnlijk nooit worden. Eerlijk gezegd, zie ik altijd een beetje tegen 'de feestdagen' op. Misschien omdat ik tijdens zulke dagen zo graag wil ervaren dat Hij dichtbij is. Volledig op Hem gericht wil zijn, de Verlosser, Wiens komst we gedenken en vieren. Alle gezelligheid ten spijt - het leidt me af van Hem... Bij het maken van onze kerstkaart (daar doe ik dan wel weer met veel plezier aan mee), las ik:

His destiny was the cross...  
His purpose was love...
His reason was you.

May your Christmas be a celebration of the Savior.

Goede kerstdagen gewenst!



In Hem verbonden,

donderdag 20 december 2012

Wie ben ik in de Heere Jezus?

Ik ben Zijn kind. (Joh. 1:12)
Ik heb vrede met Hem. (Rom. 5:1b)
Ik ben in Hem volmaakt (Kol. 2:10)
Ik heb altijd toegang tot Hem (Efz. 2:18)
Ik ben rechtvaardig verklaard. (Rom 5:1)
Ik ben een deel van Zijn lichaam. (1 Kor. 12:27)
Ik heb vergeving van AL mijn zonden (Col. 1:14)
Ik ben voor eeuwig met Hem verbonden. (1 Kor. 6:17)


In Hem verbonden,

woensdag 19 december 2012

Wat een toewijding!

Dit filmpje raakt me keer op keer. Ik bewonder de toewijding van deze vrouw. Wat een voorbeeld... Ik vind het bijzonder om te zien wat God in een mensenleven kan doen. Dit vraagt vertrouwen, je leven in Zijn handen durven leggen en de bereidwilligheid om de weg te gaan die Hij voor ogen heeft. Zou ik bereid geweest zijn hetzelfde te doen?


In Hem verbonden,

dinsdag 18 december 2012

De dagelijkse vraag van het moederschap

Als moeder is er een constante, ongemakkelijke strijd die woedt in mij. Het is niet zozeer de grote, dramatische vraag: Leer ik mijn kinderen om God lief te hebben? Leer ik hen om Hem te gehoorzamen?

De voortdurende strijd van het moederschap is subtieler, allerdaagser, meer verscholen. De kern van de vraag is: Ben ik bereid mezelf te verloochenen? Of zoals Oswald Chambers stelt in zijn dagboek 'Geheel voor Hem': "Ben ik bereid gebruikt te worden, niet verlangend om gediend te worden, maar om te dienen."

Deze vraag - Ben ik bereid mezelf te verloochenen? -wordt dagelijks beantwoord.

Hij wordt beantwoord wanneer een kind wakker wordt tijdens mijn stille tijd.

Hij wordt beantwoord als ik emotioneel 'op' ben, maar mijn kind met zijn gedrag mijn geduld beproefd en de juiste, liefdevolle reactie nodig heeft.

Hij wordt beantwoord op bijna elk moment van het zindelijkheidsproces.

De dagelijkse vraag wordt beantwoord elke keer als ik de zorg of behoefte van mijn kind boven die van mijzelf moet stellen - en dat is bijna altijd.

Hoe vaak laat ik mijn bezigheden los - verlaat ik de bank om te helpen een knoop vast te maken, beëindig ik mijn telefoongesprek om te zoeken naar een geliefd speelgoed, verontschuldig ik mezelf tijdens een gesprek in de kerk om vermoeide kinderen mee naar huis te nemen voor een dutje - terwijl mijn hart moppert? Had ik maar een moment om mijn taak te voltooien of om een volwassen gesprek zonder onderbreking te kunnen voeren.

De dagelijkse vraag gaat echter niet alleen over wat ik doe, maar ook over mijn houding: Geef ik mijn leven met vreugde, als een geurige gave voor de Heere? Dien ik mijn kinderen uit plichtsbesef of dien ik hen alsof ik God Zelf dien? Wil ik sterven aan mezelf zodat ik kan leven volgens de specifieke roeping die Hij voor mij heeft: het moederschap?

De dagelijkse vraag moet elke dag worden beantwoord.


We laten ons zo makkelijk misleiden door de gedachte dat we voor onszelf kunnen leven én trouw kunnen zijn aan God in onze bediening als moeder.

Jezus zei dat degenen die voor zichzelf leven, een onbevredigend leven leiden, maar degenen die hun leven verliezen omwille van Hem zullen het echte leven ervaren. Wanneer wij sterven aan onszelf ter wille van Christus, produceert dat niet alleen vrucht in ons eigen hart, maar ook in de harten van onze kinderen. Vrucht die groeit door de kracht van God. Laten we ervoor kiezen om blijmoedig onszelf te geven voor onze kinderen.

Elke dag.

" Want wij die leven, worden voortdurend aan de dood overgegeven om Jezus' wil, opdat ook het leven van Jezus openbaar wordt in ons sterfelijk vlees." (2 Korintiërs 4:11)

"Want de liefde van Christus dringt ons, die tot dit oordeel gekomen zijn: als Eén voor allen gestorven is, dan zijn zij allen gestorven. En Hij is voor allen gestorven, opdat zij die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem Die voor hen gestorven en opgewekt is." (2 Korintiërs 5:14-15)


Vrij vertaald naar een blog van Christine Hoover op www.desiringgod.org.


In Hem verbonden,

Gedichtje

Dit gedichtje schreef ik een tijdje geleden voor één van onze kinderen:

Met ogen die schitteren als sterren
En een lach als de tweeling van de zon
Dribbel je op me af
En ik kniel
Om te ontvangen

Twee armpjes zo kwetsbaar en teder
Als veertjes van een vogel
Omarmen me
En ik kniel
Om te genieten

Jouw mond zo zacht
Als de aanraking van een vlinder
Geeft me een kusje
En ik kniel
Om te danken


In Hem verbonden,

maandag 17 december 2012

Bijbelteksten aanleren

Sinds ruim 2 jaar zijn we actief bezig om de kinderen Bijbelteksten aan te leren. Wat is het prachtig om je kind de Bijbel te horen citeren. Daarnaast is het soms een mooi evangelisatiemiddel, wanneer je midden in de AH opeens een Bijbeltekst door de winkel hoort galmen :). Onze oudste is nog maar net 4, dus elke week een tekst doen we nu nog niet. We hangen de teksten op de koelkast en ondersteunen de woorden met symbolen/plaatjes en gebaren. Ook hebben we gemerkt dat het zingen van de tekst ervoor zorgt dat de kinderen de teksten veel sneller kennen. Van sommige teksten zijn al liedjes die de tekst letterlijk weergeven (bijvoorbeeld: Uw Woord is een lamp...). Andere teksten hebben we zelf op een wijsje gezet. Hieronder een voorbeeld van hoe we de teksten ondersteunen met symbolen en plaatjes:


In Hem verbonden,


Mooi citaat van Tedd Tripp

Op mijn keukenkastje heb ik een aantal citaten en uitspraken ophangen voor de momenten dat ik wat bemoediging nodig heb. Een van de citaten komt uit het boek van Tedd Tripp (een van mijn favoriete boeken). Het laat mij zien dat het moederschap niet iets minderwaardigs is. Op dagen waarin ik voor mijn gevoel maar luiers blijf verschonen en de zoveelste beker met drinken over de vloer gaat, kan ik wel eens wensen dat ik, net als mijn man, die morgen in alle rust in de auto gestapt was naar mijn werk waar ik allerlei interessante mensen zou ontmoeten. De gedachte kan mij besluipen dat wat ik doe niets voorstelt en dat niemand ooit iets zal zien van wat ik die dag heb gedaan.
 Dit stukje uit het boek laat mij echter zien dat deze gedachte onjuist is! Het zegt:

"Je voornaamste roeping ligt in de opvoeding van je kinderen. Opvoeden betekent dat je niet alles kunt doen wat je anders gedaan zou hebben. Het is van invloed op je sportprestaties. Misschien zal je huis niet meer lijken op de plaatjes in de magazines. Het is van invloed op je carrière. Het heeft invloed op je vriendschappen. Het is van invloed op de tijd die je hebt om te internetten of boeken te lezen. Je kunt niet meer alles doen wat je interesseert. De kosten zijn hoog. Maar de baten zijn veel hoger dan de kosten."

Wat een bemoediging! We zijn niet bezig met iets kleins, iets dat niets voorstelt. We zijn bezig met karaktervorming, het opbouwen van een vertrouwensband, het doorgeven van geestelijk erfgoed. En God heeft ons - mij! - daartoe geroepen. Niets minderwaardigs, een hoge roeping, waarvoor ik dankbaar ben!


Het boek is nog te koop bij St. Heartcry: http://www.heartcry.nl/webshop_Boeken_246

In Hem verbonden,