zaterdag 3 juni 2017

Gezinsmoment - Heb je mij lief?

Al een tijd terug (een zondag of 2 na Pasen) hielden we het volgende (eenvoudige) gezinsmoment:

We begonnen het gezinsmoment met een kort gesprekje wat o.a. ging over de volgende vragen: Wat is liefde? Hoe weet je of je van iemand houdt? Hoe weet de ander dat je van hem of haar houdt?

We vertelden het verhaal van Petrus en de andere discipelen bij het meer. Hoe ze gingen vissen, de netten leeg bleven, en Jezus ervoor zorgde dat ze toch vangst hadden. Vervolgens gaan ze eten en stelt de Heere Jezus Petrus tot 3 keer toe de vraag of hij van Jezus houdt. Hoe vaak ik het verhaal al gehoord en verteld heb, het blijft een verhaal wat elke keer opnieuw diepe indruk maakt. De platen die we gebruikten geven ook mooie indrukken weer van de gevoelens van Jezus en Petrus.

Tot slot maakten we een hartjesslinger. De kinderen mochten de hartjes zelf uitknippen uit gekleurd papier en mochten op het hartje schrijven of tekenen waarom ze van de Heere houden.

In Hem verbonden,

zondag 30 april 2017

Gezinsmoment - 'Laat ons afleggen alle last...'

Met pasen was het onze bedoeling om de steentjes met daarop de zonden geschreven met elkaar in de sloot te gaan gooien. Doordat we bezoek hadden die dag kwam het hier niet meer van. Wel hebben op Goede Vrijdag weer de sedermaaltijd gehouden en hebben we met pasen uitgelegd wat de Heere Jezus had gedaan door dit proefje bij het eten te doen. Verder zongen we met elkaar liederen over de Heere Jezus en maakten we op maandagmorgen de inmiddels traditionele opstandingsbroodjes.

Toch liet het idee me niet los van de steentjes in het water, en vond ik het een gemiste kans dat we het niet meer gedaan hadden. Vandaar dat we vandaag een gezinsmoment organiseeerden waar het idee toch nog in terug kwam.

We begonnen thuis met zingen en bidden. Daarna lazen we de tekst uit Hebreeën 12: 1-2 , waar staat:
'Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo'n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. En laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.'
Mijn man legde uit dat Paulus het over een wedstrijd heeft en dat je daarbij zorgt dat je zo snel mogelijk kunt rennen en dat je dan geen spullen mee sjouwt die ervoor zorgen dat je niet snel kunt gaan en dus de wedstrijd niet kunt winnen. En dat we zo ook onze zonden achter ons moeten laten als we Jezus goed willen volgen. 
Ook lazen we de tekst uit Micha 7:19 waarin staat dat God onze zonden in de diepten van de zee gooit. We vertelden dat we onze zonden af moeten leggen, we mogen ze belijden aan de Heere, zodat Hij ze kan vergeven en dat Hij ze dan in de diepte van de zee gooit. We legden uit dat hiermee bedoelt wordt, dat God onze zonden vergeeft en ze daarna 'wegdoet', Hij vergeet ze nadat ze vergeven zijn.

Hierna gingen we naar buiten en liepen naar het park vlakbij ons huis. Vooraf had ik een rugzak klaargemaakt vol met zware stenen en op elke steen een briefje geplakt met zonden. 
Halverwege het park legden we opnieuw uit dat we onze zonden af moeten leggen als we de Heere Jezus willen volgen. Hierna vertelden we dat we een wedstrijdje gingen doen en dat de kinderen zo snel mogelijk een rondje moesten rennen, alleen kregen ze wel een zware rugzak op.





Hierna maakten we de tas open om te kijken wat ze eigenlijk voor zwaars op hun rug hadden gehad. 





Opnieuw vertelde ik dat we onze zonden niet mee hoeven te blijven dragen, maar dat we ze aan de Heere Jezus mogen geven, omdat Hij ervoor stief aan het kruis en omdat de Heere belooft dat Hij onze zonden wil vergeven wanneer we ze belijden en dat Hij ze dan gooit in diepte van de zee.

Ook hebben we erover gepraat dat het belijden van zonden wel 'concreet' is. Dus echt zeggen tegen de Heere waar je vergeving voor vraagt. En dat mochten ze oefenen... Bij elke steen moesten ze zeggen: 'Heere, wilt u vergeven dat ik....' Daarna mochten ze de steen in de sloot gooien. Geweldig vonden ze het...




En daarna natuurlijk uitproberen hoe snel ze het rondje konden maken nu ze geen rugzak met zonden op hun rug droegen!




Het was een simpel gezinsmoment, zonder werkje en zonder uitgebreid Bijbelverhaal, maar het was wel een belangrijke les die we met plezier mochten leren, bespreken en laten ervaren!

In Hem verbonden,

zondag 9 april 2017

Gezinsmoment - Lijdenstijd - Een hart vol liefde

Wat een bijzondere vrouw was deze Maria toch... Ze mocht Jezus haar Vriend noemen. Zag haar broer opgewekt worden door Jezus uit de dood. Maar koos er ook heel bewust voor om aan de voeten van de Heere Jezus te gaan zitten en onderwijs te ontvangen terwijl ze eigenlijk moest (be)dienen. En nu is Jezus opnieuw in haar huis. En ze weet... het zal de laatste keer zijn... Heel bewust koopt ze dure narduszalf, geeft daar veel geld aan uit en zalft de Heere Jezus als teken van haar liefde. Dit verhaal vertelden we tijdens ons gezinsmoment aan de kinderen. Ik heb veel nadruk gelegd op de liefde die zij had voor de Heere Jezus en dat ze die liefde zo graag wilde tonen aan Jezus. We gebruiken deze platen en het verhaal las ik ondertussen voor uit de kinderbijbel van Anne de Vries. Hier en daar heb ik het zelf aangevuld of wat uitgebreider vertelt. Ons kleinste meisje vond de platen dit keer erg indrukwekkend. 'Maria heel verdrietig!' en 'Heere Jezus heel boos!' klonk er steeds tussendoor.

Na het verhaal kwam er een gesprekje met de kinderen over hoe het kwam dat Maria zoveel van de Heere Jezus hield en waarom wij veel van de Heere Jezus kunnen houden. Natuurlijk kwam het gesprek uit op het lijden, sterven van de Heere Jezus en hoe Hij onze schuld op zich nam. Als we daaraan denken, kunnen we alleen maar van de Heere Jezus houden. Ik vroeg aan een van de kinderen of ook mocht weten dat haar zonden vergeven waren. Uit de rest van het gesprekje met de kinderen, merkten we dat ze oprechte vragen stelden en ook dat we sommige dingen misschien nog een keer moesten uitleggen of herhalen, dus pakte ik het woordenloze boekje erbij en aan de hand van de kleuren legden we opnieuw het Evangelie uit. Enerzijds is het boekje heel goed om uit te leggen dat we door de zonde van God gescheiden zijn en vergeving nodig hebben door het bloed van de Heere Jezus, maar het boekje heeft ook de kleur groen wat staat voor 'groei'. Het stopt niet als we tot geloof zijn gekomen, daarna gaan we groeien. Daar spraken we ook nog over. Dit was helemaal niet gepland, maar daardoor extra fijn, omdat het uit oprechte vragen van de kinderen voortkwam.


Hierna pakte ik een kruikje met olie. Ik had de olie tijdens het vertellen al laten ruiken aan de kinderen. En ik vertelde dat de kinderen natuurlijk mochten voelen hoe het voelt als je voeten ermee 'gezalfd' worden. Dat wilden ze wel! 



Tot slot mochten de kinderen nog knutselen. We maakten dit:




 De oudste had er niet zo'n zin in om te knutselen. Hij maakte een tekening bij het verhaal.


De foto van de paastuin volgt nog!

Het was een fijne tijd met elkaar waarin we opnieuw mochten zaaien!

In Hem verbonden,

vrijdag 7 april 2017

Gezinsmoment - Lijdenstijd - Koning van ons hart

Het tweede gezinsmoment rondom de lijdenstijd. Eigenlijk wilde ik dit verhaal dit jaar een keer niet doen, omdat we dit verhaal eigenlijk elk jaar vertellen en uitleggen, maar het bleef maar terug komen in mijn gedachten. Ons jongste meisje heeft het ook nog niet eerder bewust meegemaakt dat we over dit verhaal nadachten met elkaar.

Als intro kregen de oudste 3 een papiertje en een pen. Ik legde uit dat ik vragen zou stellen en dat ze alleen maar 'ja' of 'nee' op hoefden te schrijven. Ons kleutermeisje mocht een kruisje of een rondje tekenen. Ik stelde allerlei vragen over de Heere Jezus. Bijvoorbeeld:

  • De Heere Jezus is heel streng.
  • De Heere Jezus houdt van mij.
  • De Heere Jezus stierf voor alle mensen.
Best lastig soms. Ik legde uit dat we soms dingen denken over de Heere Jezus die niet kloppen en dat dat we ook een verhaal zouden horen waarin mensen dingen dachten over Hem die niet waar waren.

Hierna vertelde ik het verhaal over de intocht in Jeruzalem. Opnieuw gebruikte ik de platen van free bible images.
Tijdens het vertellen probeerde ik de nadruk erop te leggen dat de Heere Jezus geen 'vecht'koning wilde worden, maar dat Hij de koning wilde zijn van de harten van de mensen. Ook van ons hart. Heel kort heb ik gezegd dat de Heere Jezus op een dag wel Koning zal zijn op aarde, maar dat heb ik alleen voor de oudste 2 kort genoemd. 


Als verwerking maakte we deze krans van palmtakken. We plakten er een kroon, een hart en wat mantels op. De kroon en het hart staan ervoor dat Hij de koning van ons hart wilt zijn. Ze hangen ook aan het prikbord, bij de kransen.
Met de jongste 2 samen knipten we een kleedje, zochten een ezeltje, knipten uit de tuin wat palmtakjes en zetten/legden dit alles in de paastuin.




Doordat onze oudste inmiddels 8 is en de jongste pas 2,5 is het soms best zoeken om het voor allemaal begrijpelijk en leerzaam te maken. Ik kijk wel eens met heimwee terug op de tijd dat alle kinderen nog onder de 4 waren en het allemaal zo heerlijk eenvoudig was. Voor de jongste is het wel eens jammer dat het niveau voor haar soms wat hoog is. Ik probeer vaak door de weeks dan nog met haar een keer het verhaal uit de kleuterbijbel te lezen. Nu met het tuintje erbij is dat dan weer extra beeldend. Maar het is dus wel een zoektocht. Ik ben benieuwd of er meer zijn die dit herkennen en of jullie tips hebben.

In Hem verbonden,
,


PS Sorry voor de slechte kwaliteit foto's. Ik was op mijn telefoon aangewezen dit keer :(


zondag 19 maart 2017

Maak tijd voor stille tijd

Misschien verlang je wel eens terug naar de tijd dat je nog geen kinderen had. Dat je in alle rust 's morgens je Bijbel kon lezen, kon bidden en een boek kon lezen die je hielp in je geestelijke groei. Nu mag je blij zijn als je 5 minuten ongestoord kan lezen. Dit kan je wel eens moedeloos maken en misschien heb je wel eens de neiging om dan maar helemaal geen stille tijd meer te houden. Maar ook in deze tijd, lieve moeder, wil God door Zijn woord tot je spreken. Probeer in je drukke dag toch een moment te plannen om Zijn aangezicht te zoeken. Houd deze tijd in open handen. Geniet van de ongestoorde minuten in Gods Woord en voel je niet teneergeslagen als je peuter je toch weer komt onderbreken. Ook deze onderbreking komt uit Gods Vaderhand. Laat je Bijbel open liggen, zet een mooi lied op, luister een preek als je de was vouwt, schrijf een tekst op een papiertje en plak hem op je keukenkastje. Kijk niet terug op die 'goede oude tijd' maar doe alles wat in je mogelijkheid ligt om je ook in deze tijd te voeden met Gods levengevende Woord.


Bron: 100 bemoedigingen voor moeders

In Hem verbonden,
,

vrijdag 17 maart 2017

Gezinsmoment - Lijdenstijd - Een rein hart

Afgelopen zondag hebben we een begin gemaakt met de lijdenstijd. Ik vind het altijd mooi om de serie in de lijdenstijd te starten met een gezinsmoment die uitlegt waarom de Heere Jezus moest lijden en sterven, Ook kwam ik bij alle ideeën die omhoog kwamen rondom de lijdenstijd steeds weer uit bij het thema 'hart'. Deze twee dingen gecombineerd kwamen we tot het volgende gezinsmoment.

We begonnen met het vertellen van het bekende verhaal over de genezing van de verlamde man. De kinderen hebben dit verhaal al best regelmatig gehoord, maar dit keer wilde ik het vertellen met de focus op vergeving van zonden. Jezus ziet de man en kijkt niet in eerste instantie naar zijn verlamde lichaam, maar naar zijn zieke hart. Hij ziet wat deze man écht nodig heeft: vergeving van zonden. Pas daarna richt Hij zich op de lichamelijke nood van deze verlamde. Jezus vraagt aan de schriftgeleerden wat er makkelijker is om te zeggen tegen deze man: je zonden zijn je vergeven of sta op en loop. Deze vraag impliceert dat het makkelijker is om te zeggen: je zonden zijn vergeven, omdat dit niet zichtbaar / controleerbaar is. Maar, voor de Heere Jezus was het eigenlijk veel 'zwaarder' om te zeggen: je zonden zijn vergeven. Waarom? Het zou Hem alles kosten... Hij zou Zichzelf ervoor moeten geven. Dit legde ik de oudste nog een keer extra uit met een voorbeeld over een zwerver. Stel je voor dat je die zwerver tegen komt en tegen hem zegt: Morgen zul je rijk zijn. Maar, je weet dat je hem alleen rijk kunt maken, door alles wat je zelf hebt te verkopen en het geld dat je ervoor krijgt aan hem te geven. Zou dat makkelijk zijn? Zeker niet! De Heere Jezus had al alles opgegeven toen Hij naar de aarde kwam, maar om deze verlamde man zijn zonden te vergeven, moest Hij zijn leven geven. We gebruikten deze platen bij het verhaal.

Hierna legden we uit wat het betekent als God je zonden vergeeft.
Op een whiteboard had ik een hart getekend. Mijn man legde uit dat ons hart zondig is. Elke keer als we de dingen doen die God 'zonde' noemt, maakt dat ons hart als het ware 'vuil'.
We lieten de kinderen zonden noemen, in algemene zin, maar ook in hun eigen leven. Ik schreef de zonden met een zwarte permanent marker op het whiteboard.

Toen het hart vol geschreven was, vroeg ik de kinderen het weg te vegen. Dat lukte niet! 

Ik legde uit dat het zo ook is met ons hart. We kunnen de zondige dingen zelf niet wegvegen, we kunnen ons hart niet schoonmaken, niet rein maken. Wat kan ons hart reinigen? Het bloed van de Heere Jezus! Ik pakte een rode whiteboardmarker en daarmee kleurden we het hart rood.

Het mooie is dat de rode stift de zwarte woorden weghaalt. De link was natuurlijk makkelijk gemaakt: zo maakt het bloed van de Heere Jezus ons hart schoon, zo wit als sneeuw.
We lazen vers 4 en 12 uit Psalm 51 waar staat: 'Was mij schoon van mijn ongerechtigheid, reinig mij van mijn zonde. Schep mij een rein hart, o God, en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest.'

Als verwerking schilderden de kinderen allemaal een canvasje met een hart. Als je een hart erop plakt, en de rest schildert, is het effect heel mooi als je het hart weghaalt. Er staat een mooi wit hart in het midden. Daarna schreven we er (een versie van) de tekst uit psalm 51 in. De oudste schreef het in het engels: Create in me a clean heart.



Tot slot maakte ik later in de week samen met de kinderen een begin aan de paastuin. We maakten een kruis van takjes en ijzerdraad. We verfden de stenen met krijtverf, ik schreef de zonden er op (niet allemaal even leesbaar ;)) en we legden de stenen in een hartvorm bij het kruis.


Het is inmiddels alweer 2 jaar geleden dat we een paastuin hadden en ik had echt veel zin er weer een keer 1 te maken. Het mooie is dat zo'n tuin alle weken op tafel staat, steeds verandert en uitbreid en het ook een mooi middel is om vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen te vertellen over het lijden en sterven van de Heere Jezus.

In Hem verbonden,
,