zondag 11 februari 2018

Gezinsmoment - Respect voor de Heere

Via de site http://www.kidsofintegrity.com kwam ik onlangs op  een korte serie over 'respect'. De meeste dingen kan ik niet 1 op 1 over nemen voor onze eigen gezinsmomenten, maar toch bleef het idee wel 'hangen'. Vandaar dat we de komende keren wat pogingen wagen om een aantal aspecten van 'respect' uit te werken met de kinderen.

Het eerste gezinsmoment in deze korte serie, hebben we nagedacht over respect (eerbied) voor de Heere.

Als intro begon ik met een klein 'poppenspel' met wat handpoppen. Ik deed alsof een van de poppen aan het spelen was met een popje, zij gaat even iets halen, ondertussen komt er een andere handpop boven tafel en neemt het popje mee. Hij roept een vriendje en samen gaan ze spelen met het popje. Het meisje zoekt haar pop en weet niet waar deze is.



De kinderen vonden het erg leuk (en hun moeder niet minder). Ik vroeg na afloop hoe zij zich zouden voelen als iemand zonder te vragen hun speelgoed mee zou nemen en er zelf mee zou gaan spelen. Dat zouden ze natuurlijk niet leuk vinden. 'Wel een beetje gemeen en oneerlijk', zei 1 van de kinderen. 'Ja, dan heb je niet zoveel respect voor een ander', zei ik. Vervolgens legde ik het begrip respect kort uit. Daarna luisterden we naar de Bijbel.

We vertelden het verhaal uit Daniël 5 (m.b.v. deze platen), waarin koning Belsazar een feest houdt en de gouden en zilveren bekers laat halen uit de tempel. Ze drinken uit deze bekers, terwijl ze hun afgoden eren. Plotseling komt er een hand die op de muur de woorden: 'Mene, mene, tekel ufarsin' schrijft. Daniël wordt gehaald om het uit te leggen. Het koninkrijk van Belsazar komt nog dezelfde dag ten einde. Dit was de straf voor het feit dat hij zo onrespectvol was geweest t.o.v. de Heere.

We hebben met elkaar nog even gepraat over onszelf. Hebben wij wel eerbied voor de Heere? Hoe kunnen we dat laten zien? We kwamen al snel op eerbied tijdens het bidden, Bijbellezen, in de kerk, tijdens en het zingen, enz. Kinderen denken vooral in 'vormen' en die zijn ook zeker belangrijk. We hebben als gezin afgesproken hier met elkaar ook de komende tijd weer wat meer op te letten. Dus echt ogen dicht tijdens het bidden en stil zitten tijdens het Bijbel lezen, enz.

Als verwerking hadden we 2 verschillende werkjes:

Voor het eerste werkje had ik vooraf wit papier in wat restjes koude thee en koffie gelegd. Dit moet wel droog zijn voor je het werkje kunt gaan maken.
De oudste 2 kinderen kregen dit 'oude papier', zwarte fijnlijners en dit voorbeeld om na te schrijven:


Erbij mochten ze deze hand plakken, die ik in Word had vergroot:

Op het laatst maakten we het papier nog 'ouder' door er een randje langs te branden.

Dit was het resultaat:

 


De jongste 2 kregen deze kleurplaat. Van te voren had ik met wit krijt de woorden 'Mene, mene, ....' op de muur geschreven. Het was de bedoeling dat dit naar boven zou komen als ze er met waterverf overheen zouden komen. Je zag het wel een beetje, maar ik had het denk ik niet dik genoeg gedaan. Je kan dit ook met sterke lijm doen, dan werkt het sowieso erg goed.
Het zag er nu zo uit:


In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Grote Verzoendag

Vorige week werd in onze gemeente gepreekt over Grote Verzoendag. Omdat ik voor die dag nog geen gezinsmoment had voorbereid, besloten we ons gezinsmoment aan te laten sluiten bij de ochtenddienst.

Als intro had mijn man met onze oudste afgesproken dat hij met een zware rugzak binnen moest komen lopen.
Een aantal van onze kinderen kennen het verhaal 'de Christenreis' al goed, dus ze begrepen gelijk wat we probeerden uit te leggen. Hij liep met een zware tas, een beeld van onze zonden. Wat moest hij doen om weer rechtop te kunnen lopen? De tas afdoen.

Hierna legden we de link naar Grote Verzoendag. Ook de Israëlieten deden veel zonden, net als wij. Hoe konden zij vergeving van deze zonden krijgen? Ze moesten een offer brengen. Een keer per jaar was er een heel bijzondere dag, namelijk Grote Verzoendag. Een keer per jaar werd er een offer gebracht voor de zonden van het hele volk. Het was (is) de heiligste dag van het joodse jaar en daarmee de belangrijkste joodse feestdag. Ook was het de enige dag van het jaar waarop de Hoge Priester het Heilige der Heilige binnen mocht gaan.

Mijn man vertelde dit keer het verhaal en gaf de uitleg. Hij gebruikte hierbij dit filmpje:

Het filmpje is engels, dus de kinderen begrepen niet alles. Dat gaf niet. Steeds zetten we het filmpje even stil en gaven de uitleg en dan ging het weer verder.

We hebben natuurlijk de link gelegd naar de Heere Jezus. Hij was net zo volmaakt als de bok moest zijn. Hij nam de zonden op Zich en ging de dood in. Hij werd door God verlaten. Maar Hij was ook de Grote Hogepriester.

Om dit alles uit te beelden maakten we dit 'kunstwerk'. Het lijkt nu niet zo groot, maar is ongeveer een meter breed en 70 cm hoog.



Vooraf had ik een kleurplaat geprint van de hogepriester en van de Heere Jezus. Ook had ik een stuk behang opgezocht om alles op te plakken en tekenen. De 2 jongsten kleurden de kleurplaten. De oudste 2 tekenden de bok (op het behang), verfden het in en knipten een kruis uit bruin papier. We plakten alles bij elkaar en maakten met elkaar een achtergrond van waterverf. Toen alles droog was, schreven we de zonden op de bok en schreven we de tekst er nog onder. Het hangt hier nu te 'pronken' in de woonkamer. Het mooie is dat er hier veel kinderen over de vloer komen die meestal gelijk bij onze werkjes kijken. De kinderen leggen dan op hun eigen manier uit waar we het over gehad hebben. Zo geven zij het op eenvoudige wijze weer door aan hun vriendjes en vriendinnetjes.

In Hem verbonden,

maandag 8 januari 2018

Gezinstraditie oudjaarsavond

Heel graag wil ik jullie allemaal van harte Gods zegen wensen voor het jaar 2018! Graag maak ik jullie nog deelgenoot van onze 'gezinstraditie' sinds een aantal jaar met oudjaarsavond. Voor nu heb je er niet veel aan, maar misschien kunnen jullie het vast voorbereiden voor komende oudjaarsavond ;).

Sinds een paar jaar maken we als gezin een 'schilderij' over het achterliggende jaar. We kijken met elkaar de foto's door van het afgelopen jaar (een selectie ervan), halen herinneringen op en praten over de fijne momenten en de moeilijke momenten. Hierna denkt iedereen na over wat hij of zij wilt vastleggen van het afgelopen jaar. Iedereen mag om de beurt tekenen met stift en legt daarbij uit wat hij/zijn getekend heeft. Daarna verven we het in met waterverf. Het is bijna een avondvullende activiteit ;). 
Het schilderij hangen we in de woonkamer, waar het blijft hangen tot de volgende oudjaarsavond. 

Hieronder zien jullie de schilderijen van afgelopen 3 jaar:


 


Voor mij zijn deze schilderijen één van onze meest waardevolle spullen, dat begrijpen jullie misschien wel ;).

In Hem verbonden,


Gezinsmoment - Kerst - Zijn naam is Jezus

In de afgelopen adventstijd hadden we onze adventskalender ophangen over de namen van de Heere Jezus. Tussen de middag lazen we de Bijbelgedeelten die in de zakjes zaten. 's Avonds lazen we uit het gezinsdagboek 'God beter leren kennen', wat ook deels gaat over de namen van God. We hebben dus veel nagedacht over wat we kunnen leren van de verschillende namen van God / de Heere Jezus.

God beter leren kennen - Noordzij, Wietske & Weerd, Willemijn de & Smit, Erik

Met kerst waren we met de adventskalender toe aan de naam 'Jezus'. We hebben met het gezinsmoment hierbij aangesloten. Eigenlijk was het een heel eenvoudig gezinsmoment in deze drukke dagen. We lazen met elkaar de aankondiging van de geboorte van Jezus en de droom van Jozef waarin de engel opnieuw zegt dat het Kind Jezus moet heten. We legden uit wat de naam Jezus betekent: Jahwe redt. We vertelden dat er veel kinderen waren in die tijd die deze naam kregen. Ouders gaven hun zoon deze naam, omdat ze verlangden naar de Messias. De Heere Jezus kreeg ook deze naam, maar Hij zou echt vervullen wat Zijn Naam betekende, Hij zou de Redder zijn.

Hierna keken met elkaar een klein stukje van de film over het leven van de Heere Jezus, over de aankondiging van de Heere Jezus tot en met Zijn geboorte.

Als verwerking maakten we deze mooie slinger met daarop de namen van de Heere Jezus. De kinderen mochten zelf de namen verzinnen en erop schrijven. Ik maakte gebruik van dit document. We plakten de rondjes op goud, en versierden ze. De oudste 2 maakten ook een naamgedicht over de naam Jezus.




Zoals gezegd was het een eenvoudig moment met elkaar. De kinderen waren wat wiebelig, misschien doordat deze verhalen erg bekend zijn en veel verteld worden in deze tijd van het jaar, maar het was toch fijn met elkaar en ze genoten van het knutselen en schrijven.

We sluiten het gezinsmoment altijd af met een maaltijd. Dit keer wel extra gezellig ;).

In Hem verbonden,

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Zelfvertrouwen of op God vertrouwen?


Het laatste gezinsmoment in deze serie deden we rondom de vraag: moeten we nu vooral veel zelfvertrouwen hebben, of juist meer vertrouwen op God? Je hoort natuurlijk veel spreken over zelfvertrouwen, hoe belangrijk dit is voor kinderen en hoe we dit kunnen stimuleren of helpen ontwikkelen. Ook ik vind het fijn als mijn kinderen het leven met een bepaalde zelfverzekerdheid tegemoet treden. Maar, ik wil er ook niet teveel de focus op leggen. Het vertrouwen dat ze hebben moet liggen in het feit dat ze weten Wie God is, in dat wat Hij voor hen deed en wie ze zijn in Hem. Daar hebben we tijdens dit gezinsmoment e.e.a. over geprobeerd uit te leggen.

Als intro vroeg ik aan de oudste om de piano even een stukje voor me op te tillen. Hij begon vol goede moed, maar kwam er al snel achter dat het onbegonnen werk was. Ik bleef hem stimuleren: 'Kom op, je moet gewoon vertrouwen dat je het kan! Geloof in jezelf! Als je het wilt, dan kun je het ook!', enz. De kinderen moesten grinniken om wat ik zei, want het hielp natuurlijk niet. Ook de meiden wilden het allemaal even proberen en ik bleef doorgaan met mijn opmerkingen, maar... de piano bleef waar hij was.
We praatten erover met elkaar hoe het kwam dat het toch niet lukte. En ik vroeg ook waarom het niet hielp om te zeggen dat ze zelfvertrouwen moesten hebben. De kinderen begrepen heel goed wat ik hen probeerde te vertellen door dit voorbeeld.

Hierna vertelde ik over Mozes bij de brandende struik. Hij kreeg een opdracht van de Heere waar hij zich niet bekwaam voor voelde. Hij had niets aan zelfvertrouwen, want hij wist dat hij het volk in zijn eigen kracht niet weg zou krijgen uit Egypte. Hij moest op God vertrouwen. Helaas is het moeilijk voor Mozes, net zoals het vaak ook moeilijk is voor ons. Wij weten nu hoe het afliep in Egypte, maar Mozes wist het niet. Hij was bang voor de Farao en vertrouwde onvoldoende op Gods almacht. Bij het vertellen gebruikten we deze platen. We legden uit dat wij soms ook dingen moeten doen die onmogelijk zijn, dingen waar we niet overheen zien of die te zwaar of te moeilijk lijken. Dan hebben we niets aan zelfvertouwen, maar mogen we weten dat God ons altijd zal geven wat we nodig hebben, wanneer we op Hem vertrouwen en Hem vragen ons nabij te zijn.

Tot slot maakten we deze knutsel van de brandende struik:

Je knipt eerst het sjabloon uit zwart papier, dan plak je plakfolie aan de achterkant en tot slot vul je het sjabloon met vliegerpapier of crepepapier. Als je het werkje vervolgens op het raam hangt, is het resultaat heel mooi.

In Hem verbonden,

dinsdag 21 november 2017

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Meer waard dan de vogels

Dit gezinsmoment vond ik zelf best lastig, omdat ik er niet echt een Bijbelverhaal bij kon vertellen. Eigenlijk doen we dat altijd wel, dus ik was benieuwd of dit wel een beetje zou landen

We begonnen met de vraag: 'Wat is bezorgdheid /bezorgd zijn?' Alles wat de kinderen noemden, schreef ik op. Opvallend was dat het meeste toch te maken heeft met sterven of ziek worden. Zij hebben nog geen zorgen over voedsel en kleding ;).



Hierna las ik  Mattheus 6: 25-34. Elke zin legde ik uit in kindertaal. De kinderen hoeven zich geen zorgen te maken óf ze kleding hebben, maar toch maken ze zich wel druk om hun kleren (soms), of ze wel leuk zijn, bijvoorbeeld. We konden het Bijbelgedeelte hierdoor wel wat dichterbij brengen. Ook legden we uit dat de Heere Jezus hier niet alleen praat over kleren en eten, maar dat het vooral gaat om het zorgen maken. We kunnen ons zorgen maken om hele dagelijkse dingen, ook kinderen maken zich druk om dingen waarvan de Heere Jezus zegt dat het niet nodig is.
Naar vogels wordt hier regelmatig gekeken, dus ook dat was aansprekelijk. Een vogel is onbezorgd, God zorgt goed voor de vogels en wij zijn nog meer waard dan die vogels. Ik denk dat ze dat wel begrepen hebben. Ook lazen we nog  Lukas 12: 6-7. We hoeven nooit bang te zijn, maar mogen altijd vertrouwen op God, die ons leven leidt en voor ons zorgt.

De kinderen begrepen het wel, maar als ik eerlijk ben, vertel ik toch liever in deze leeftijdsfase een Bijbelverhaal, omdat ze dat wat meer boeit. Anderzijds is het ook goed als ze zelf uit de Bijbel leren lezen en daar een toepassing voor hun eigen hart mee leren maken.

We knutselden aan het eind met papier. Ik had wat sjablonen geprint die de kinderen met karbonpapier op gekleurd papier over konden trekken, uit konden knippen en vervolgens opplakken. Grappig was om te zien hoe goed ons jongste grietje van 3 dit al kon. Ik heb haar geholpen met knippen, maar overtrekken en opplakken kon ze zelf. Ze heeft genoten. We plakten ook de tekst uit Lukas 12 erbij. Klik hier voor het sjabloon dat we voor dit knutselwerkje gebruikten.


De tekst wilde ze zelf knippen ;).
In Hem verbonden,

zondag 12 november 2017

Gezinsmoment - Bijbels zelfbeeld - Talenten

In onze tijd wordt veel gesproken over talenten. Je mag weten waar je goed in bent en daar trots op zijn. Kinderen moeten zelfvertrouwen hebben en eigenwaarde opbouwen. Zelfontpooiing is belangrijk in onze maatschappij. We wilden graag met de kinderen nadenken over hun gaven en talenten, maar wel in het licht van Gods Koninkrijk. In de voorbereiding kwamen we al snel uit bij de gelijkenis van de talenten.

Vooraf hadden we een briefje van €50,00 tussen een boek in de boekenkast gestopt. Mijn man vertelde dat hij even een vijftigje tussen een boek had gestopt en nu niet meer wist waar het was en vroeg of de kinderen wilden helpen het te zoeken. Dat wilden ze wel :).


Na een tijdje vonden ze het geld (en kon ik de boekenkast opnieuw inruimen, haha). We waren heel blij, want aan geld tussen een boek in een boekenkast heb je niks. Je kunt er niet mee betalen en het ook niet weggeven.

Hierna vertelde ik de gelijkenis uit Mattheüs 25 over een rijke man die zijn talenten in beheer geeft bij zijn dienstknechten. We gebruikten opnieuw deze prachtige platen erbij.

We praatten er met de kinderen over dat ze talenten krijgen van de Heere God. Eerst vroegen we natuurlijk wat dat zijn 'talenten'. We spraken erover dat we die talenten krijgen om ook te gebruiken tot eer van God. Dus als je bijvoorbeeld mooi kunt zingen, mag je daarmee God prijzen en andere mensen blij maken. We praatten over veel verschillende talenten en bedachten hoe je die kunt gebruiken tot Gods eer. Dat hoeft niet altijd door ermee de zending in te gaan of op straat te evangeliseren, maar juist in de dagelijkse dingen. We kwamen echt uit bij de harten van onze kinderen, wat altijd weer heerlijk is en je zelf echt niet kunt maken of plannen.

Als verwerking knipten de kinderen eerst een 'talent' uit een dubbel gevouwen papier. Aan de binnenkant mochten ze iets tekenen of schrijven waar ze goed in waren en erbij schrijven hoe ze dat talent tot eer van God kunnen gebruiken.

 


Ook had ik nog een Engelse woordzoeker, een zoek-de -verschillen-puzzel en een kleurplaat uitgeprint voor de kinderen.

In Hem verbonden,